روزه، فرصتی است برای درست کردن رفتار و گفتارمان

جلسه چهارم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی صالحی۲ به استادی مرزبان محترم مسافر امیرعلی، نگهبانی مسافر احسان و دبیر موقتی مسافر حسین با دستور جلسه «الهام از رمضان»  دوشنبه ۱۳ بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۵ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان امیرعلی هستم یک مسافر از همه‌ خدمت‌گزاران نمایندگی به‌ خاطر ارائه‌ خدمات صادقانه، بسیار سپاسگزاری و قدردانی می‌کنم. شاکر خداوند هستم که این توفیق را به من عطا فرمود تا امروز در خدمت شما باشم و درباره‌ ماه مبارک رمضان با یکدیگر گفتگو کنیم. همان‌طور که می‌دانید آقای مهندس در ماه مبارک رمضان روش دی‌اس‌سی را کشف کردند و این کشف، ناخواسته بود؛ ایشان تنها قصد داشتند برای مصرفِ موادِ خود، برنامه‌ریزی کنند.

پیام و الهامی که ما می‌خواهیم از ماه مبارک رمضان بگیریم، از دیدگاه من این است: می‌خواهد به من بیاموزد که باید برنامه‌ریزی داشته باشم و نظم و انضباط را در زندگی‌ام رعایت کنم. در کتاب شصت درجه، آقای مهندس گفته‌اند: من می‌خواستم برای مصرف مواد خودم نظم ایجاد کنم و آن نظم باعث شد تا به تدریج، آن الهامات و دریافت‌ها به من رسید و متوجه شدم که از این نظم و انضباط می‌توانم روش دی‌اس‌سی را کشف کنم و آرام‌آرام مواد مخدر را کنار بگذارم و درمان شوم.

زندگی من به دو بخشِ قبل از کنگره و بعد از کنگره تقسیم می‌شود؛ یعنی دورانی که کنگره را نمی‌شناختم. در آن زمان به گونه‌ای دیگر زندگی می‌کردم، با تفکری دیگر و جهان‌بینی متفاوت. اما زندگی‌ای که اکنون پس از کنگره دارم، به این معناست که به گونه‌ای دیگر می‌اندیشم؛ نسبت به زندگی‌ام، نسبت به خودم و نسبت به اطرافیانم. جهان‌بینی‌ام کاملاً تغییر کرده و خودم این تغییر را به‌ وضوح احساس می‌کنم، زیرا گذشته‌ام را فراموش نکرده‌ام.

من کسی بودم که پیش از ورود به کنگره، حتی یک روز نیز روزه نگرفته بودم. خانواده‌ام روزه می‌گرفتند؛ پدرم، مادرم و خواهرم روزه‌دار بودند، اما من روزه نمی‌گرفتم. هیچ اعتقاد و ایمانی به این موضوع نداشتم و اگر سخنی در این‌باره مطرح می‌شد، کاملاً آن را انکار می‌کردم. اما از زمانی که وارد کنگره شدم و معجزه‌ای که برایم اتفاق افتاد، آن ایمان و اعتقادی بود که نسبت به کنگره، نسبت به آقای مهندس و نسبت به راهی که کنگره برایم مشخص کرده بود، در من شکل گرفت؛ راهی که راه حق و حقیقت است و به هیچ‌ وجه نمی‌توان آن را کتمان یا انکار کرد.

من این راه را باور کردم و به آن ایمان آوردم. متوجه شدم که باید خودسازی کنم، باید خودم را بهتر بشناسم، باید محیط اطرافم را بهتر بشناسم، دنیا را بهتر بشناسم و مردم را بهتر بشناسم. پیش از این، به گونه‌ای دیگر زندگی می‌کردم و اکنون به شیوه‌ای متفاوت زندگی می‌کنم؛ در برخورد با مردم، با خانواده‌ام، با دوستان، با اطرافیان و با همسایگان. قبلاً به گونه‌ای رفتار می‌کردم و اکنون این رفتار کاملاً تغییر کرده است. همه‌ این‌ها از آموزش‌های ناب کنگره است.

ماه رمضان هم جنبه‌ علمی دارد و هم جنبه‌ معنوی. جنبه‌ علمی آن این است که بدن خود را پاکسازی و شست‌وشو می‌دهیم و حتی آن را تزکیه و پالایش می‌کنیم. در ماه مبارک رمضان به بدن خود استراحتی می‌دهیم؛ از این‌که مدام در حال خوردن باشیم. این امر در ماه رمضان، استراحتی مناسب برای بدنمان فراهم می‌کند و همان‌طور که آقای مهندس بیان کرده‌اند، سلول‌های سرطانی موجود در بدن از بین می‌روند و سلول‌های جدید جایگزین آن‌ها می‌شوند. این از لحاظ علمی ماه رمضان بود.

اما از جنبه‌ معنوی؛ ماه رمضان فرصتی است برای عبادت، برای کار کردن روی خودمان، برای کمتر دروغ گفتن، کمتر غیبت کردن و روزه گرفتن. روزه تنها به معنای پرهیز از خوردن و آشامیدن نیست، بلکه فرصتی است برای درست کردن رفتار و گفتارمان، برای کار بر روی خود و برای تزکیه و پالایش درون. من در این دو سه سالی که به کنگره آمده‌ام، پارسال این افتخار را داشتم که خداوند این توفیق را به من داد تا بتوانم روزه بگیرم. حتی باور نمی‌کردم که بتوانم روزه بگیرم.

کاملاً تغییر کرده بودم و نگاهی متفاوت پیدا کرده بودم. روزه می‌گرفتم، نماز می‌خواندم و حقیقتاً حال خوشی داشتم. آن آرامشی که به من دست داد را با هیچ چیز دیگری عوض نمی‌کنم. بسیاری از دوستان و اطرافیانم در مورد من قضاوت می‌کردند و می‌گفتند: فلانی! تو کسی بودی که با همه چیز مخالفت می‌کردی، حالا نماز می‌خوانی؟ گفتم: آری، نماز می‌خوانم. گفتند: روزه می‌گیری؟ گفتم: بله، روزه می‌گیرم. زیرا باور کرده‌ام و به آن ایمان رسیده‌ام و فهمیده‌ام که حقیقت چیز دیگری است.

من داشتم اشتباه می‌کردم. توانستم به این درک برسم که پذیرش داشته باشم که اشتباه می‌کنم. این خیلی مهم است که جرأت داشته باشم و بگویم: من اشتباه کردم و از این به بعد می‌خواهم جبران کنم. می‌خواهم دنبال حقیقت باشم، دنبال خودم باشم و از این بابت خوشحالم. این برایم بسیار مهم است که به دیگران خدمت می‌کنم. به نظر من، این بزرگ‌ترین عبادتی است که خداوند این فرصت را به من داده است. ماه رمضان، ماه قدرشناسی و ماه شکرگزاری است. باید قدر بدانیم و باید شکرگزار باشیم، کارمان را جدی بگیریم، مسیر را جدی بگیریم، زندگی را جدی بگیریم و اطرافیانمان را جدی بگیریم و در آرامش زندگی کنیم. امیدوارم همیشه کنگره‌ای بمانم. ممنونم که با حوصله به صحبت‌های من گوش دادید.

تهیه، تنظیم و بارگذاری: سایت نمایندگی صالحی۲