پایان هر نقطه و آغاز حرکتی تازه

جلسه اول از دوره سی‌وچهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰، نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر، با استادی همسفر اعظم، نگهبانی همسفر نساره و دبیری همسفر زینت، با دستور جلسه «وادی سیزدهم: پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.» روز یکشنبه ۵ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: 

از نگهبان جلسه بابت اجازه خدمت در این جایگاه و همچنین از راهنمای خودم، همسفر فاطمه، به‌خاطر اعتماد و فراهم کردن فرصت تجربه این جایگاه، صمیمانه تشکر می‌کنم. خوشحالم که در کنگره حضور دارم و می‌توانم چهره‌های زیبای شما را ببینم و از تک‌تک شما آموزش بگیرم.

وادی سیزدهم می‌گوید: «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.» این وادی به ما می‌آموزد که هر چیزی یوم‌الفصل، یعنی پایان و جدایی دارد. ما می‌دانیم که تمام دردها و مشکلات روزی به پایان می‌رسند، اما نباید دل‌خوش باشیم که رنج، ناراحتی یا مشکلات برای همیشه تمام می‌شوند؛ زیرا هر مشکلی که به پایان می‌رسد، ممکن است مشکل دیگری آغاز شود و ما دوباره به نقطه‌ای تازه وارد شویم، بنابراین نباید تصور کنیم که تمام مشکلات به پایان می‌رسند.

همه ما در کنار یک فرد مصرف‌کننده زندگی کرده‌ایم و ناراحتی‌ها و مشکلات زیادی را تجربه کرده‌ایم. همیشه در انتظار یک معجزه بوده‌ایم و با خود می‌گفتیم چه زمانی از این درد و رنج‌ها رها می‌شویم؛ اما درست در همان نقطه عجز و پایان، کنگره را یافتیم، وارد مسیر درمان شدیم و سفر خود را به پایان رساندیم. با این حال، نباید تصور کنیم که اگر مشکل ما حل شده و مسافرمان از درد و رنج اعتیاد رها و درمان شده است، تلاش ما نیز به اتمام رسیده است. پس از حدود ده ماه سفر و درست زمانی که رها می‌شویم و وارد سفر دوم می‌شویم، با مسائل و چالش‌های جدیدی روبه‌رو می‌گردیم و لازم است همواره پا‌به‌پا و همراه یکدیگر حرکت کنیم.

اگر امنیت و آرامش در خانه برقرار باشد، مسافر سفر بسیار خوبی خواهد داشت. برای اینکه از کنگره جدا نشویم و به آن متصل بمانیم، به‌ویژه در سفر دوم، نباید بگوییم سفر ما تمام شده یا رها شده‌ایم و حالمان خوب است. درست است که اکنون آرامش نسبی در خانه برقرار شده و رنج‌های دوران بیماری به پایان رسیده، اما اگر این‌گونه فکر کنیم، ممکن است مشکلات دوباره بازگردند؛ چراکه پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. همسفر و مسافر در کنگره و در کنار یکدیگر، با آموزش گرفتن سفر می‌کنند و با خدمت کردن به راه خود ادامه می‌دهند تا به درمان واقعی و آرامش دست یابند.

موجودات به سه بُعد تقسیم می‌شوند: تک‌بُعدی، دو‌بُعدی و سه‌بُعدی. در سکون، هیچ زایشی وجود ندارد و لازم است در حرکت باشیم. انسان‌های تک‌بُعدی روی یک خط حرکت می‌کنند؛ برای مثال فردی که تنها به ورزش علاقه دارد و تمام زندگی‌اش به ورزش محدود می‌شود، یا فردی که فقط به فکر پول درآوردن است و مدام کار می‌کند، در نهایت به مقصد نمی‌رسند. این افراد تنها در یک بُعد زندگی می‌کنند و به جنبه‌های دیگر توجهی ندارند.

در مقابل، انسان‌های دو‌بُعدی در صلح و آرامش به سر می‌برند و تلاش می‌کنند همه چیز را در اعتدال و تعادل نگه دارند. آن‌ها به تفریح، کار، خانواده و تغذیه اهمیت می‌دهند و همه‌چیز را در کنار هم دارند؛ انسان‌ها، طبیعت، هستی و خداوند را دوست دارند و مورد محبت دیگران نیز قرار می‌گیرند. این افراد در تعادل هستند و از عقل، ایمان، محبت و عشق بهره‌مندند. زمانی می‌توانیم به این تعادل برسیم که بُعد سومی نیز در وجود ما شکل بگیرد و آن خط «خمر» است.

اگر خط خمر به‌درستی عمل کند، سیستم بیوشیمی بدن نیز عملکرد صحیحی خواهد داشت و ما در تعادل قرار می‌گیریم؛ حالمان خوب است، می‌توانیم به دیگران کمک کنیم، عشق بورزیم و محبت داشته باشیم. آقای مهندس، خط خمر را به شراب ناب تشبیه کرده‌اند؛ سرچشمه‌هایی در بدن که حال و وضعیت ما به آن‌ها وابسته است. اگر خمر به‌درستی کار کند، از عقل، عشق و ایمان برخوردار خواهیم بود؛ اما اگر این خط درست عمل نکند، سیستم بیوشیمی بدن نیز دچار اختلال می‌شود و در مسیر ضدارزش‌ها قرار می‌گیریم و نمی‌توانیم به‌درستی به دیگران کمک کنیم یا محبت بورزیم.

انسان‌های سه‌بُعدی کسانی هستند که علاوه بر پنج حسی که همه ما داریم، از پنج حس دیگر نیز برخوردارند؛ یعنی با چشم و گوش دیگری می‌بینند و می‌شنوند که ما قادر به استفاده از آن‌ها نیستیم.

مرزبانان کشیک: همسفر حکیمه و مسافر مهدی
تایپیست: همسفر زینت رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر