رمضان الگوی زیبا برای سفر از تاریکی به سوی نور است

ماه رمضان ماه تمرین، ساختن و بازگشت به خویشتن است؛ ماهی که انسان با روزه‌داری و کنترل خواسته‌ها، به تقویت اراده و روشن‌تر شدن نگاهش می‌رسد.

اگر این ماه را از زاویه کنگره۶۰ نگاه کنیم، می‌بینیم که بسیاری از پیام‌های آن با مسیر درمان اعتیاد هم‌سو است. رمضان انسان را در یک برنامه و نظم مشخص قرار می‌دهد؛ نظمی که در کنگره نیز یکی از پایه‌های اصلی درمان است و بدون آن رسیدن به تعادل ممکن نیست.

روزه‌داری تمرینی برای مدیریت خواسته‌هاست. این یعنی قدرت نه در نداشتن میل بلکه در توانایی کنترل آن است؛ همان چیزی که در روش درمان تدریجی کنگره۶۰ به‌تدریج در وجود رهجو شکل می‌گیرد. رمضان همچنین فرصتی برای پالایش درونی است؛ پاکسازی افکار، نیت‌ها و رفتارها. در درمان اعتیاد نیز قطع مصرف تنها یک بخش کار است و اصل مسیر، بازسازی درونی و تغییر جهان‌بینی است.

گرسنگی آگاهانه رمضان انسان را قدردان نعمت‌ها می‌کند. رهجو هم وقتی آرام‌آرام به خواب طبیعی، سلامت و آرامش برمی‌گردد، ارزش تعادل را بهتر درک می‌کند. صبر نیز نقطه مشترک رمضان و درمان است؛ بدون صبر نه روزه‌داری ممکن است و نه سفر اول و دوم. این ماه همچنین یادآور اهمیت جمع است؛ همان‌گونه که رمضان با باهم‌بودن معنا می‌گیرد، کنگره نیز بر همراهی راهنما، همسفر و جمع تأکید دارد.

در نهایت، رمضان انسان را به نیروی برتر و آرامش درونی نزدیک‌تر می‌کند؛ همان نیرویی که تکیه‌گاه رهجو در مسیر رهایی است. از این نگاه، رمضان الگویی زیبا برای سفر از تاریکی به سوی نور است؛ سفری که در پایانش، همانند عید فطر، عیدی بزرگ‌تری در انتظار انسان است: عید رهایی و بازگشت به زندگی سالم و متعادل.

منبع: کتاب «۶۰درجه زیر صفر» ،کتاب «چهارده مقاله» نوشته حسین دژاکام
نویسنده: همسفر عاطفه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر لیلا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی محمدی‌پور قم