یک مسئله خیلی مهم، اساسی و بسیار تا بسیار کلیدی در زندگی تکتک ما قضاوت است که ناشی از جهالت است که تأثیر مستقیم بر روی خودمان دارد. طبق گفتههای دکتر امین؛ همچنین در آموزش و درمان نیز بسیار مسئله مهمی و حائز اهمیت است. خب قضاوت کردن را در مرحله نخست بهتر است بدانیم چیست؟ قضاوت؛ یعنی تحلیل رفتار و گفتار دیگران، قضاوت کردن صرفاً تلاش ما برای ایجاد یک طبقهبندی از بهتر و بدتر، خوب و بد، درست، غلط و تعریف ارزش برای همه و هر چیزی است که میبینیم. قضاوت به این معناست که بر اساس افکار، احساسات و شواهد درباره کسی یا چیزی نظر بدهیم. برای مثال: وقتی وارد کنگره۶۰ شدیم برای اولین بار هیچ شناختی نداشتیم و بلافاصله شروع میکنیم در ذهنمان به قضاوت کردن نسبت به گفتهها و شنیدهها و چیزهای که میبینیم که آیا این مکان مقدس و پاک است؟ یا بالعکس این مکان بیهوده است، اتلاف کننده وقت آدمهاست، موثر نیست؟ و چه چه .... همین قضاوت کردن از جهل و نادانی انسان است.
در كنگره۶۰ گفته شده همه چیز دارای یك صور آشكار و صور پنهان است؛ یعنی ممكن است آن صفت در من آشكار باشد و خودم آن را حس كنم و ببینم، مثل دروغ گفتن گاهی اوقات هم صفات پنهان است و خودم هم از آن صفت یا ویژگی بدی كه دارم خبر ندارم؛ وقتی من در مورد كسی قضاوت میکنم و حس بدی به او دارم و او را مجازات میکنم به محض اینكه حكم را صادر كردم درست مثل این است كه به شهر وجودی او با موشك شلیك كردهام ممكن است موشکها هزاران كیلومتر دورتر از آن منفجر شود با این حال در آن ناراحتی و احساس تنفر به وجود میآید و حالت بدی به او دست میدهد و این موشکها چون از مغز و ذهن یك انسان رها شده حتماً به آن فرد اصابت میکند و تخریب و ویرانی ایجاد میکند؛ درواقع قضاوت کردن قدرتی ماورائی دارد که از تصورات ما خارج است. انسانها نمیدانند که هزینه کارها و حرفهایی که میزنند را باید پرداخت کنند، هر کاری بها و هزینه دارد؛ چرا که از قضاوت اولین ضربه را خود شخص میخورد.
برای اینکه کمتر دچار این تخریبها بشویم بهتر است دوری کنیم از قضاوت کردن و یا اصلاً قضاوت کردن را بشناسیم، درست کردار و درستکار باشیم، عمل سالم داشته باشیم؛ چرا که در سیدی قضاوت دکتر امین میگوید: بناهای آباد به دست انسانهای دانا آباد میشوند. انسانهای دانا همان انسانهای درستکار هستند که عمل سالم و صالح دارند و هیچ منفعتی برای خودشان نمیخواهند. چه اندازه زیبا بیان میکند؛ اگر همین مثال استاد امین را سرلوحه قرار بدهیم نتیجهاش را هم میبینیم؛ برای جلوگیری از قضاوت کردن بهتر است قضاوت کردن را بشناسیم و در جای خودش قضاوت کنیم، اعمال سالم انجام بدهیم، در وادی اول میگوید: با تفکر ساختارها آغاز میگردد، بدون تفکر آنچه هست رو به زوال میرود. اولین قدم برای جلوگیری از قضاوت و مقایسه کردن تفکر درست است؛ چرا که تفکر همان حرکت ذهنی و حرکت درونی است. همچنین دایره آدمهای دور و اطرافمان را محدود کنیم به کسانی که باعث سعادت ما میشوند نه سقوط ما و جهل ما. برای داشتن زندگی آرام باید همواره در تلاش باشیم و آن را حفظ کنیم.
منبع: سیدی قضاوت
نویسنده: همسفر شیرین رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر معصومه (ت) رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بهاره(لژیون چهارم )دبیر اول سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما سمیه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاکدشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
63