جلسه چهارم از دوره نوزدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ساوه به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر مهین با دستور جلسه « وادی سیزدهم( پایان هر نقطه، سر آغاز خط دیگری است.) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۶ بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
از دبیر، نگهبان جلسه و دوستانی که نوشتارها را قرائت کردند تشکر میکنم. از گروه مرزبانی و ایجنت سپاسگزارم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه در مورد وادی سیزدهم و تاثیر آن روی من.
پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست. من قبل از این وادی فکر میکردم که انسان موجودی است که چند سال عمر میکند و تمام میشود و میرود؛ ولی این وادی به من یاد داد هر خطی که به پایان میرسد یک خط دیگری شروع میشود، به عبارت دیگر امروز تمام میشود فردا شروع میشود، این ماه تمام میشود و ماه دیگر شروع میشود و یا سال تمام میشود و سال بعد شروع میشود و یک جهان و جهانهای دیگر ادامه دارد. اگر مسافری به مقصد برسد مسافر دیگری سفر خود را آغاز میکند و این مشکلات تمام میشود و مشکلی دیگر شروع میشود هر دفتری که بسته شود دفتر دیگری باز میشود و این موضوع تا ابدیت ادامه دارد در واقع این وادی به ما میگوید آغازهای بیشماری در انتظار ماست، ما نباید ناامید بشویم مهم این است به واسطه قدرت اختیاری که داریم چطور مشکلات خود را حل کنیم و کدام مسیر و راه را انتخاب کنیم.
این وادی به ما میگوید هیچ مشکلی همینطوری به وجود نمیآید و هیچ موجودی در این طبیعت همینطوری کاری انجام میدهد بیهوده نیست یا مریض میشود یا سارق میشود بیهوده نیست یا به مشکل برمیخورد یا حذف شده، اول باید آن مرحله را بگذراند تا بتواند بهترین راه را انتخاب کند. من نباید مشکلات را لعنت بدانم مشکلات رحمت خداوند هستند شاید حکمتی برای ما دارد. برای کسب آگاهی و دانش این مشکلات در سر راه ما قرار میگیرد تا بهترین راه را انتخاب کنیم بدون کسب دانش و آگاهی امکان ندارد تغییر کنیم.
در این وادی بهشت و جهنم را برای ما میشکافد، بیرون از کنگره به ما گفتند که بهشت باغ بزرگیست که چهار نهر آب، شیر، عسل و شراب در آن جاریست؛ ولی در این وادی آقای مهندس چهار نهر را تشبیه کردند به نهرهای درون و بیرون انسان و این مثال یک روستایی است که ۴ نهر پر از آب دارد و همه مزارع و باغهای آن روستا از آن نهرها آبیاری میشوند و هرچه این نهرها پر آب باشند همه جا سرسبز گل و گیاه فراوان دارد گویی اهل روستا در بهشت هستند و حالشان خوب است؛ ولی اگر نهرها خشک شود گویی اهل روستا افسرده هستند و حالشان خراب است. در کنگره هم جسم را به شهر تشبیه کرده در جسم ما هم نهر و چشمههای فراوانی وجود دارد که بستگی به من دارد. اگر انسانی عقل سالم، ایمان سالم و عمل سالم داشته باشد چشمههای جسم تقویت میشوند؛ ولی برعکس باشد چشمهها خشک میشوند. خدا را شاکر و سپاسگزار که با دانش کنگره بتوانیم بهترین مسیر را انتخاب کنیم و زندگی خوبی داشته باشیم.
مرزبان کشیک: همسفر صدیقه و مسافر حمید
تایپ: همسفر مهرناز رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه نگهبان سایت
نمایندگی ساوه
- تعداد بازدید از این مطلب :
13