خانواده؛ ریشه‌ای که آینده را می‌سازد

اولین جلسه از دوره نود و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی با استادی مسافر‌ مهدی، نگهبانی مسافر ارشیا و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه "خانواده "چهارشنبه 1 بهمن ۱۴۰۴ ساعت 14:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، مهدی هستم، مسافر.
با توجه به محدود بودن زمان جلسه، تلاش می‌کنم چکیده‌ای از مبحث گسترده و عمیق خانواده را با شما به اشتراک بگذارم؛
مبحثی که می‌شود ساعت‌ها درباره‌اش صحبت کرد و بازهم ناگفته‌هایی باقی می ماند.
در وادی هشتم که به موضوع پیمان پرداخته می‌شود، به این نکته اشاره‌شده که پیمان را کجا می‌توان بست؛ گفته می‌شود در طبیعت، کنار رودخانه اما چرا طبیعت؟
چون همه‌چیز در طبیعت جریان دارد.
همه‌چیز از طبیعت می‌آید و می‌توان از نظم و قوانین آن الگو گرفت.
اگر با دقت نگاه کنیم، پاسخ بسیاری از مسائل زندگی در دل طبیعت نهفته است.
اگر انسان را به یک درخت تشبیه کنیم، بدون شک ریشه‌ی این درخت، خانواده است. ریشه‌ای که اگر از خاک مناسب تغذیه کند، از مواد معدنی خوب بهره‌مند باشد، آبیاری درست و رسیدگی اصولی داشته باشد و باغبان آگاهی مراقبش باشد، قطعاً درختی تنومند و پایدار خواهد ساخت.
بی‌دلیل نیست که می‌گویند: شخصی ریشه‌دار است، با اصالت است.
این همان ریشه‌ی سالم خانوادگی است.
درختی که ریشه یا برگ‌های سست داشته باشد، دوام نمی‌آورد.
ریشه، همان خانواده است.
وقتی خانواده سالم باشد، فرزندان سالم‌تری تربیت می‌شوند؛ فرزندانی با آموزش درست، رفتار متعادل و جایگاه اجتماعی مناسب.
چنین فردی طبیعتاً آینده و حتی ازدواج موفق‌تری خواهد داشت.
برای درک بهتر، می‌توان خانواده را به یک کارخانه تشبیه کرد؛ کارخانه‌ای با بهترین مهندسان، تکنسین‌ها و تجهیزات؛ اما اگر مواد اولیه مرغوب نباشد، هرگز محصول باکیفیتی تولید نخواهد شد.
همه‌چیز، ریشه در خانواده دارد. همان‌طور که استاد امین مثال زدند: حتی اگر انسانی در بهترین شهر یا کشور، با عالی‌ترین امکانات و شرایط زندگی کند، اگر ریشه‌ی قوی نداشته باشد، احتمال رسیدن به حال خوب و موفقیت در او بسیار کمتر خواهد بود. من خودم تجربه‌اش را داشته‌ام.
زمانی که مصرف‌کننده بودم، ازنظر مالی با کم‌وزیاد مایحتاج خانواده را تأمین می‌کردم و از طرف خانواده مورداحترام قرار می‌گرفتم؛
اما از زمانی که وارد کنگره شدم و به تعادل رسیدم، این احترام و تکریم در خانواده عمق و جایگاه ویژه‌تری پیدا کرد.
امروز تمام تلاشم بر این است که در خانواده اثری ماندگار از خودم به‌جا بگذارم؛ نه‌فقط در خاطره‌ها، بلکه در رفتار، در نگاه، در حال خوب؛ و چه زیبا گفته‌شده است.
خط نوشتم تا بماند یادگار
من نمانم، خط بماند یادگار
امیدوارم بتوانم خطی درست، سالم و ارزشمند در زندگی خانواده‌ام بنویسم؛ خطی که حتی اگر روزی نباشم، یادگارش باقی بماند.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید از همگی شما سپاسگزارم

تایپ و بارگزاری و عکس: مسافرحمید لژیون دوم