موشک قضاوت از قلب و اندیشه رها می‌شود

انسان موجودی است که خداوند به او اختیار داده است. در وجود انسان تمام صفات خوب و بد هست و این بستگی به خود انسان دارد که به دنبال کدام راه برود و کدام صفت را در خود پرورش بدهد تا در نهایت به خوشبختی و یا بدبختی سوق پیدا کند. یک صفت که خیلی تأمل‌برانگیز است و اگر به آن توجه نکنیم و با آن مقابله نکنیم، انسان را در منجلاب فرو می‌برد، صفت قضاوت است. استاد امین در سی‌دی قضاوت زیبا بیان کرده‌اند که صفات و نیروها مانند قوانین فیزیک عمل می‌کنند. برای اینکه حسی به وجود بیاید، ما نیاز به دو قطب داریم.

شما دو نفر را در نظر بگیرید؛ اگر یک نفر از صفتی که در طرف مقابلش هست بدش می‌آید، این صفت و ویژگی دقیقاً همان چیزی است که در وجود خود او نیز هست (یا به صورت آشکار و یا پنهان). به خاطر همین هم‌جنس بودن است که این شخص از رفتار طرف مقابلش بدش می‌آید و واکنشی نشان می‌دهد. این دقیقاً مانند قانون آهنربا است؛ یک آهنربای قوی اگر ذره‌ای آهن (هم‌جنس) در مقابلش باشد، نیروی جاذبه پدید می‌آید. پس اگر من از کسی متنفر می‌شوم، یعنی فلز وجودی آن صفت در من هم وجود دارد که این میدان جاذبه یا دافعه فعال شده است. بنابراین به طور کلی، اگر صفت خوب یا بدی را در کسی مشاهده کردم و در من احساسی (حس) به وجود آمد، قطعاً آن ویژگی در من هست؛ یا به صورت آشکار و یا به صورت پنهان (بذر).

گاهی پیش می‌آید که در مورد کسی حسی یا قضاوت نابجا و نادرستی داریم. این حس درست مانند تیر و موشک می‌ماند. گرچه شاید فرد مقابل هزاران فرسنگ از ما دور باشد و شاید سال‌های زیادی او را ندیده باشیم، ولی این موج ارسال می‌شود. استاد امین می‌فرمایند نیروها دو طرفه هستند (قانون سوم نیوتن)؛ بنابراین وقتی ما موشکِ قضاوت و حس بد را از قلب و اندیشه خود به سمت دیگری رها می‌کنیم، این موشک حتماً به هدف اصابت می‌کند (حتی اگر در کهکشان‌ها باشد)، اما نکته مهم اینجاست که تخریب این شلیک گاهی برای خودِ شلیک‌کننده بسیار بیشتر از طرف مقابل است.

به طور کلی قضاوت بذر بدی است که اگر در دل کاشته شود، انرژی و نیروی انسان به جای آنکه صرف خود انسان در مسیر تکاملش شود و او را خوشبخت کند، صرف تخریب دیگران و البته تخریب خودِ قضاوت‌کننده می‌شود و با این کار از صراط مستقیم منحرف می‌گردد. اولین راه برای تزکیه و پالایش صفت قضاوت این است که این تاریکی را در خود ببینیم و بیدار شویم؛ که البته تمام تلاش نفس اماره این است که این قسمت از تاریکی همچنان پنهان بماند. در آنجایی که انسان این ویژگی و این تاریکی را در خودش دید (پذیرفت که من هم این صفت را دارم)، ۵۰ درصد از مرحله پالایش و درمان را انجام داده است‌.

و به نظر من زمانی که انسان این را بفهمد و درک کند که با حس سنگین قضاوت دائماً انرژی و نیرو را از خودش گرفته و همچنین حال خوش را از خودش سلب کرده، این آگاهی خودش بهترین هدف می‌شود تا انسان دوباره به خویشتن خویش بازگردد و خود را اصلاح کند.

منبع: سی‌دی «قضاوت »
نویسنده:‌همسفر‌ مریم رهجوی راهنما همسفر‌‌‌‌ مهدیه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر عفت رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر هدی رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون دوم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی سنایی