چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید
ما باید در زندگی از تمام نشانهها، آیات و طبیعت الگوبرداری کنیم تا بتوانیم درستزیستن را یاد بگیریم. نشانهها زیاد هستند؛ اما اینکه ما کدام را در زندگی به کار ببریم مهم است. باید ببینیم به راه خوب یا به راه بد میرویم؟
استاد امین در سیدی «کافر» فرمودند: ندیدن نعمتها و رحمت خداوند کفر است؛ چرا که این آیات و نشانهها برای ما آموزش است تا از خواب بیدار شویم و حقیقت را ببینیم.
ما از زمانیکه وارد کنگره میشویم، اگر در مسیر تکامل قرار بگیریم، متوجه میشویم این مسیر، چهقدر پرچالش است. گاهی دچار ناامیدی و ترس میشویم، میخواهیم برگردیم و پشیمان میشویم. خداوند در سوره زمر در جواب فرموده است: «بنده من! تو به خودت ظلم کردی، از رحمت من ناامید نشو که فرصت جبران داری.»
وقتی درمییابیم که همه اینها برای این است که با دنیای واقعی روبهرو شویم؛ تازه به عمق فاجعه در خود پی میبریم؛ تمام اشتباهات گذشته، سهلانگاری در مسائل، اینکه چهقدر در حق خود و خانواده ظلم کردیم را به یاد میآوریم و اکنون باید جبران خسارت کنیم.
چگونه جبران خسارت کنیم؟ با آموزشهای کنگره۶۰؛ که چه کمک بزرگی در حق ما همسفران و مسافرانی است که در قعر تاریکی هستیم.
در زندگی با مشکلات زیادی روبهرو میشویم و باید بدانیم؛ حل آن فقط در این است که باید از رب خود اطاعت کنیم و فرمانبردار باشیم. وقتی نقض فرمان میکنیم، به انسانی کافر تبدیل میشویم. تا از خود نگذری، به خدا نرسی
قبل از ورود به کنگره۶۰ با مسائل زیادی روبهرو میشدم؛ ولی آنها را حل میکردم و با گفتن یک «خداراشکر» سطحی رد میشدم. من فکر میکردم همین کافی است و خداوند به این شکرگزاری احتیاج دارد. میگفتم: خدایا، من که شکر میکنم؛ چرا مسافرم خوب نمیشود؟
با گذشت زمان و بعد از چند سال، کنگره به من یاد داد که مشکل اصلی از خود من است. من درگیریهای درونی زیادی داشتم و متوجه شدم که در خواب بودم.
با پیداشدن راه کنگره۶۰ و ماندن در این مکان مقدس و امن، با شنیدن حرمتها و عملی کردن آنها، با دیدن خدمتهایی که برای حال خوب همسفران و مسافران انجام میشد، فهمیدم که با شکر کردن سطحی و توقع داشتن از اینکه؛ خدایا، من شکر میکنم پس تو هم مشکل مرا حل کن، کار من حل نمیشود؛ پس در مسیر کنگره قدم برداشتم تا بتوانم به خود و در آینده به دیگران کمک کنم.
خداوند همیشه فرصت جبران میدهد، فقط نباید در زندگی دچار ناامیدی شده و از رحمت خداوند غافل شویم.
خداوند بزرگ و مهربان را به اندازه ستارهها و ریگهای بیابان شکرگزاری میکنم؛ بهخاطر اینکه باعث شد من چشمهایم را باز کنم، زندگی را درست ببینم و آگاه شوم.
از مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان که با تأسیس کنگره۶۰ کمک بزرگی به انسانهای در قعر تاریکی کردند، سپاسگزارم.
امیدوارم بتوانم بمانم و جبران خسارت کنم برای روزهایی که در کفر بودم و در حال حاضر توانستم با دیدن نعمتها و با دیدگاهی متفاوت، حضور پررنگ خداوند را در زندگی ببینم و خود را نجات بدهم.
منبع: «سیدی کافر»
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون بیست و چهارم)
رابط خبری: همسفر نجمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون بیست و چهارم)
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شیخبهایی
- تعداد بازدید از این مطلب :
187