نور امید

سلام دوستان عباس هستم یک مسافر
به مسافران و همسفران کنگره ۶۰ خدا قوت می‌گویم، امیدوارم که سفری پر از شور و امید داشته باشید، همچنین خدا قوت به تمامی خدمتگزاران که صادقانه در حال خدمت هستند. کل وجود من را ناامیدی فرا گرفته بود، من هم مثل بعضی از مسافرها با سن بسیار کم مصرف مواد را شروع کردم، با مصرف مواد حال و انرژی خاصی پیدا کردم که برایم وصف ناپذیر بود، ولی طولی نکشید که پله های ترقی را خیلی زود طی کردم و با مصرف هروئین آشنا شدم و زندگیم زیر و رو شد و روز به روز آشفته تر، چند باری برای ترک به مراکز سم زدایی رفتم نه تنها که موفق به ترک نشدم بلکه شیشه هم به مواد قبلی اضافه شد که اوضاع را بدتر و بدتر کرد و خیلی از کارهایی که انجام میدادم واقعا دست خودم نبود، طولی نکشید که شدم فروشنده مواد، سر سه ماه نشد که گیر کردم با پنج سال حبس وارد زندان شدم چون اولین تجربه زندان من بود ترس کل وجود من را فرا گرفته بود واقعا روزگار به سختی سپری می شد، بعد سه سال با عفو رهبری آزاد شدم و اولین فکرم بعد آزادی، مصرف مواد بود؛ دو سال هم بعد از زندان مصرف کردم، در مرکز سم زدایی بستری شدم ولی جواب نگرفتم، تا اینکه توسط یکی از اقوام با کنگره‌۶۰ آشنا شدم و امید به زندگی کردن در من نمایان شد و روز به روز حالم بهتر می‌شود، الان حدود دو ماه است که سفر می‌کنم و از راهنمای بسیار خوبم اقا عطا تشکر می‌کنم که من را در این مسیر کمک و راهنمایی می‌کنند، تا در کنار خانواده‌ام یک زندگی آرام و خوبی را داشته باشم. با تشکر از همه شما خدمتگزاران تشکر و قدردانی میکنم
نگارنده: مسافر عباس لژیون یکم
ارسال: مسافر بختیار لژیون12