رسیدن به صلح و ارامش

وادی اول تا چهارم به ما می‌آموزد که قبل از انجام هر کاری ابتدا خوب تفکر کنیم؛ زیرا بدون تفکر هیچ ساختاری شکل نمی‌گیرد. وادی پنجم به ما یادآوری می‌شود که در جهان ما تفکر به‌تنهایی قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید؛ یعنی هرچقدر هم فکر کنیم و حتی افکارمان درست باشد و در جهان ذهنی خود ساختارهایی بسازیم، اگر آن را به جهان بیرون منتقل نکنیم و عملی ننماییم هیچ فایده‌ای ندارد. ما باید در جهت اجرای آنچه ساختارش را در ذهن خود ترسیم کرده‌ایم حرکت کنیم؛ زیرا فقط با حرکت است که این امر اجرا می‌شود، چراکه در هستی هیچ چیز در حال سکون نیست. انسان‌ها موجودات شگفت‌انگیزی هستند. وقتی به درون آن‌ها نفوذ می‌کنیم، می‌بینیم از قدرت‌های زیادی برخوردارند؛ به‌گونه‌ای که هر آنچه را در جهان ذهنی خود می‌سازند می‌توانند از قوه به فعل درآورند.

در این وادی تمرین می‌کنیم که آن دسته از تفکراتمان را که منطقی هستند، به اجرا درآوریم. برای این کار شرایطی لازم است که باید آن‌ها را مهیا کنی؛ مانند دوری از حالت‌های منفی همچون ترس، اضطراب، عدم اعتمادبه‌نفس و نا‌امیدی تا بتوانیم به صلح و آرامش قدم بگذاریم. برای رسیدن به این هدف لازم است خودمان را تزکیه و پالایش کنیم؛ یعنی از ضد ارزش‌ها دوری کرده و به سمت ارزش‌ها حرکت نماییم. این فرآیند به‌صورت یک‌باره انجام نمی‌گیرد؛ بلکه پله‌‌پله و ذره‌‌‌‌‌‌‌‌ذره است و به زمان نیاز دارد. ممکن است این سؤال پیش آید که ضد ارزش‌ها چیست؟ اعمالی که باعث می‌شود انسان از صراط مستقیم خارج شود؛ مانند دروغ گفتن، تهمت زدن، رشوه گرفتن، دزدی و… ما؛ باید از انجام کارهایی که از درستی یا نادرستی آن‌ها مطمئن نیستیم امتناع کنیم.

همچنین لازم است قناعت و صبر را از طبیعت الگوبرداری کنیم و بیاموزیم که با ساده‌ترین و کمترین امکانات و در طول زمان بهترین‌ها را به وجود آوریم؛ باید بدانیم که با صبر انسان می‌تواند به موفقیت‌های بزرگی دست پیدا کند. همچنین؛ باید تمرین کنیم که تجسس، قضاوت و غیبت که از ضد ارزش‌ها محسوب می‌شوند را کنار بگذاریم و انرژی خود را صرف زندگی خودمان کنیم. در زندگی؛ باید پس‌انداز داشته باشیم و مقداری از درآمد خود را برای روز مبادا کنار بگذاریم. ما گمان می‌کنیم پس‌انداز فقط برای ثروتمندان است در حالی که برعکس، انسان‌های کم‌درآمد بیشتر به پس‌انداز نیاز دارند تا در صورت بروز مشکل بتوانند از آن استفاده کنند.

در تمام مراحل زندگی؛ باید خداوند را وکیل خود قرار دهیم؛ یعنی برای انجام کار تفکر و تلاش کنیم و اگر به نتیجه نرسیدیم به خداوند توکل کنیم و بگوییم: ما همه چیز را به تو می‌سپاریم و از آنچه برای ما مقدر کرده‌ای راضی هستیم؛ پس از این مرحله، مرحله‌ای به نام تسلیم وجود دارد، جایی که انسان خواسته‌ای جز خواسته قدرت مطلق ندارد. این مرحله بسیار دشوار است و انسان‌های اندکی به آن می‌رسند؛ مانند پیامبران و امامان. با انجام این مراحل به‌تدریج می‌توانیم تفکرات مثبت و صحیح خود را به مرحله عمل برسانیم.

نویسنده: همسفر شریفه رهجوی راهنما همسفر کتی (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر کتی (لژیون نهم)
ویرایش: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم) دبیر سایت
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شمس