از تاریکیِ مصرف تا نورِ خدمت

هشتمین جلسه از دوره پنجاه‌ونهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پروین‌اعتصامی اراک، با استادیِ راهنمای محترم، مسافر علی، نگهبانیِ مسافر مهدی و دبیریِ مسافر جواد، با دستور جلسه‌:
«کمک من به کنگره وکمک کنگره به من»
در روز یکشنبه ۱۴ دی‌ماه  ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، علی هستم؛ یک مسافر.
خدا را شاکرم که توفیق حضور در کنگره ۶۰ و قرار گرفتن در این جایگاه پرانرژی را داشتم. از جناب آقای مهندس و خانواده محترمشان بابت فراهم کردن این بستر ارزشمند صمیمانه سپاسگزارم و قدردان راهنمایان عزیزم، آقای حبیب (راهنمای درمان موادم) و آقای محسن (راهنمای درمان سیگارم) هستم؛ هرچه امروز دارم، حاصل آموزش‌ها و زحمات این عزیزان است.
در خصوص دستور جلسه:
«کمک کنگره به من و کمک من به کنگره»،
باور من این است که اصلِ وجود کنگره ۶۰، بزرگ‌ترین کمک به من بود. پیش از ورود به کنگره، حال خوبی نداشتم و به انسانی تبدیل شده بودم که نه به خودش احترام می‌گذاشت و نه از سوی دیگران مورد اعتماد بود. تنها جایی که با آغوش باز مرا پذیرفت و بدون قضاوت فرصت دوباره‌ای به من داد، کنگره ۶۰ بود.
در همان ماه‌های ابتدایی حضورم، تغییرات را به‌وضوح احساس کردم؛ جایی که قبلاً زمانم صرف مصرف می‌شد، امروز با پیراهن سفید در کلاس آموزش حاضر می‌شدم. این حرکت از تاریکی به سمت روشنایی، برای من بزرگ‌ترین قدم بود. کم‌کم با کاهش دارو، به فرمول درمان و بازسازی جسم ایمان آوردم و فهمیدم این حال خوب، نتیجه آموزش و اجرای درست آن است.
در طول سفر، یاد گرفتم مسئولیت درمانم بر عهده خودم است؛ مصرف دارو به‌موقع و به‌اندازه، نه برای کسی دیگر، بلکه برای سلامت جسم و روان خودم. روز رهایی با وجود ترس‌های طبیعی، به یکی از زیباترین روزهای زندگی‌ام تبدیل شد و پس از آن، با ادامه حضور در کنگره، حال خوبم پایدارتر شد.

کمک من به کنگره در قالب خدمت شکل گرفت؛ چه در مشارکت مالی، چه در لژیون سردار و چه در جایگاه‌های خدمتی مانند OT، سایت، مرزبانی و امروز راهنمایی. هرچه خدمت کردم، در واقع باز هم کنگره به من کمک کرد؛ چون در هر جایگاه آموزش گرفتم و رشد کردم.
به باور من، معجزه کنگره همین است؛ کمک کردن به کنگره یعنی کمک به خودمان. این سفره پهن است، به شرط آن‌که قدرش را بدانیم، از آن درست استفاده کنیم و فراموش نکنیم از کجا آمده‌ایم. من گذشته‌ام را فراموش نمی‌کنم، اما در آن هم نمی‌مانم؛ فقط به‌اندازه‌ای که قدردان امروز و این جایگاه مقدس باشم.
سپاسگزار همه عزیزانی هستم که در این مسیر به من کمک کردند.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، متشکرم.

تایپ: مسافر امیر _لژیون یازدهم
عکس: مسافر یوسف _لژیون یازدهم
تنظیم و ارسال: مسافر محمدرضا_ل-۱۲

«مسافرانِ‌نمایندگی پروین‌اعتصامیِ‌اراک»