کمک کنگره، نجات من

اولین جلسه از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهد با استادی مسافر حسن، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» یکشنبه ۱۴۰۴/10/14 رأس ساعت ۱۷ آغاز گردید.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حسن هستم، مسافر. خدا را شکر می‌کنم که در این جایگاه خدمت می‌کنم و از ایجنت، راهنمای عزیزم و مرزبانان محترم سپاسگزارم. موضوع مشارکت من «کمک کنگره به من و کمک من به کنگره» است. اولین تجربه سفر برای من اتفاقی عجیب و بزرگ بود. با کمک شما عزیزان توانستم سفر اول را با همه سختی‌ها و زیبایی‌ها به پایان برسانم. 

کمک کنگره به من یعنی پذیرفتن دستگیری. راهنمایم همیشه می‌گفت ما نیامده‌ایم مچ بگیریم، آمده‌ایم دستگیری کنیم. وقتی این را پذیرفتم، مسیر برایم راحت‌تر شد و حرف‌شنوی‌ام بیشتر. از صندلی، از چای، از خدمت‌گزاران، همه این‌ها کمک کنگره به من بود. اگر فکر کنم راهنما فقط ایراد می‌گیرد، پایان خطی نخواهم داشت و وسط راه خسته می‌شوم. باید بفهمم که همه این‌ها کمک است. دوره سازگاری زمان می‌برد، اما اگر کمک‌ها را نادیده بگیرم، اولین لطمه به خودم می‌رسد. 

سفر اولی باید خودش را با کنگره ادغام کند. ما همه با حال خراب وارد می‌شویم، اما بعد از یکی دو ماه می‌بینیم که کمک‌ها شروع شده است. پشت هر خشت و موزاییک این مکان، زحمتی سنگین وجود دارد. وقتی داروی OT را مصرف کردم و مقدارش کمتر شد، حال من بهتر شد، رفتارم با خانواده تغییر کرد و تازه فهمیدم در چه مکانی قرار گرفته‌ام. کنگره فقط درمان اعتیاد نیست، بلکه انسان‌سازی است. در این مسیر مشکلات زیادی داشتم، اما امروز می‌دانم کنگره چه جایگاهی دارد و چگونه اعتبارم را برگرداند. در بخش دوم، کمک من به کنگره هرچه باشد، مالی یا زبانی، هرگز جبران نمی‌شود. من باید در خدمت کنگره باشم تا این بنا پابرجا بماند و دیگران مثل من به درمان برسند. مسیر کنگره به من زندگی داد و وظیفه دارم آن را ادامه دهم. 

از اینکه با سکوت زیبایتان به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر حسین

نگارش: مسافر رحیم لژیون چهارم، مسافر مهدی لژیون یکم، مسافر رجب لژیون یکم، مسافر جمال لژیون چهارم

تصویربردار: مسافر رضا لژیون ششم

ویرایش و ارسال خبر: مسافر مجید لژیون چهارم