از تاریک‌ترین گوشه زندگی تا آرامش قلب

از تاریک‌ترین گوشه زندگی وارد کنگره‌۶۰ شدم، جایی که با اولین جلسه قلبم آرام گرفت و حس عجیبی داشتم. تنها چیزی که آرامم می‌کرد زمزمه این شعر بود: «اندکی صبر، سحر نزدیک است». انسان موجودی فراموش‌کار است و بسیاری از وقایع، رویدادها و وضعیت زندگی خود را در گذشته فراموش می‌کند. شاید فراموشی بخشی از طراحی و خلقت انسان توسط خداوند باشد. فراموشی نیز مانند بسیاری از مسائل دیگر می‌تواند، بار مثبت و‌ منفی داشته باشد. مصرف‌کننده مواد‌مخدر، زمانی که درمان می‌شود و به رهایی می‌رسد، بسیاری از رنج‌ها، مصیبت‌ها و گرفتاری‌های زمان اعتیاد خود را فراموش می‌کند. فراموش می‌کند که در چه وضعیت و جایگاهی قرار داشت و چه کسانی به او کمک کرده‌اند؟ چه خدماتی به او شده است تا به رهایی و آزادی برسد. «ابر و باد و مه خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری» غفلت در تاریکی، اعتیاد، منیت، جهل و در مسیر ضد‌ارزش‌ها بودن است.

اولین کمک کنگره به من، کمک علمی بود. کنگره‌۶۰، صورت مسئله اعتیاد را به من آموخت و با استفاده از علم و دانش کنگره‌۶۰، مفهوم اعتیاد را درک کردم و دانستم که مصرف‌کننده درچه جایگاه و شرایطی قرار دارد و سپس راهنما انتخاب کردم. کنگره‌۶۰ این اجازه را به من می‌دهد تا راهنما انتخاب کنم. حق انتخاب از بزرگترین کمک‌های کنگره‌۶۰ به افراد می‌باشد. تمام امکانات مادی کنگره‌۶۰ از قبیل ساختمان، فضا، میز، صندلی، میکروفن، پذیرایی، امکانات ورزشی و صدها عامل مادی دیگر مهیا شده است تا من در نهایت آسایش و آرامش در جلسات کنگره‌۶۰ شرکت کنم و به رهایی برسم. روزی بنیان کنگره‌۶۰ این محیط را مهیا کرد و رایگان در اختیار افراد گذاشت. افرادی وارد شدند و این مسیر را ادامه دادند تا امروز ما بهره ببریم؛ پس ما هم باید تلاش کنیم با آموزش کافی، خدمت بی‌قید و شرط جانی، مالی، علمی داشته باشیم و دین خود را تا حدودی به کنگره‌۶۰ ادا کنیم تا این راه هموارتر شود و افراد دیگر هم بتوانند به درمان برسند.‌ هدف عظیم آقای مهندس دژاکام جهانی شدن کنگره‌۶۰ می‌باشد. کسانی که همیشه در حال باز‌پرداخت آن چه که دریافت نمودند هستند، مانند چشمه زلال و سرشار از انرژی هستند و کسانی که هر چه دریافت می‌نمایند در عوض آن هیچ گونه پرداختی ندارند و همه چیز را برای خود می‌خواهند، گویی تبدیل به شوره‌زار و کویری می‌شوند.

به نظر من بهترین کمک به کنگره‌۶۰ در مسیر بودن و مستمر تلاش کردن است؛ زیرا روزی به‌واسطه این تلاش‌ها تبدیلات درون شخص صورت می‌گیرد که در روند عملکرد و تداوم کنگره‌۶۰ مؤثر خواهد بود. بهترین و قشنگترین کمک همان بازتاب اطلاعاتی است که انسان‌ها را از بند اهریمنی نجات می‌دهد و وارد یک جهان‌بینی مملو از نور و روشنایی می‌کند و چگونه تفکر کردن، احیاء شدن، از خود به خدا رسیدن را آموزش می‌دهد. به اعتقاد من کمک به کنگره‌۶۰، کمک به تمام بشریت، آینده و ابدیت است. هر یک از ما می‌توانیم، حاملان «مشعل کنگره‌۶۰ باشیم» و آن را برای گام‌هایی هرچند کوتاه بر دوش بکشیم. آرامش، حال خوب و خدمتگزار بودن خود را مدیون کنگره‌۶۰ و مهندس دژاکام هستم. امیدوارم قدرددان زحمات و تلاش‌های بی‌وقفه ایشان باشم و سهم مؤثری در این مکان مقدس داشته باشم.

نویسنده: مرزبان همسفر زهرا
رابط خبری: راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا
ویرایش: همسفر بهاره نگهبان سایت
ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم) دبیر‌سایت
همسفران نمایندگی امین قم