همسفر یعنی، عشق امید، حمایت

جلسه دوم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی امیر اراک با استادی راهنما همسفر نجمه، نگهبانی راهنما همسفر زهرا و دبیری همسفر یاسین با دستور جلسه «هفته‌ی همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا خدا را شکر می‌کنم که با ورود به کنگره‌۶۰ خداوند من را با نور آشتی داد؛ سپس از مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان تشکر می‌کنم که با این حرکت خلاقانه، خداپسندانه و انسان‌دوستانه مسیر درمان و احیاء جامعه انسانی را برای ما میسر و باز کردند.

هفته، هفته همسفر است و قاعدتاً باید در این مورد صحبت کنیم. یک سوال می‌پرسم: آیا همسفر، با الفاظ قابل تقدیر است؟ ما با حرف می‌توانیم بگوییم که همسفر چه کسی است؟ یا چه بلا‌‌هایی بر سر او آمده؟ من از ادبیات کنگره استفاده می‌کنم و یک مرتبه تعریف مصرف‌کننده، مسافر و همسفر را خدمت شما عرض می‌کنم. مصرف‌کننده، فرد بیماری است که خواسته یا نا‌‌خواسته با استفاده مکرر از مواد‌مخدر، سیستم بیوشیمی و ایکس خود را تخریب کرده است. مسافر، مصرف‌کننده‌ای است که درمان را شروع کرده و در سه مرحله سفر خود را طی می‌کند. سفر اول؛ از مصرف مواد‌مخدر تا قطع مواد، سفر دوم؛‌ از قطع مواد تا رسیدن به خود و سفر سوم از رسیدن به خود تا رسیدن به خداوند.

تعریف همسفر و خانواده‌ها: همسفر به چه کسی می‌گوییم؟ همسفر یا همسفران، افرادی هستند که مستقیم یا غیر‌‌مستقیم با یک مصرف‌کننده زندگی کرده‌اند و سال‌ها رنج، عذاب و تبعات مواد‌مخدر را در تنهایی، بی‌پناهی، استرس، ترس از قضاوت شدن توسط دیگران را به‌ دوش کشیده‌اند. یک همسفر زمانی‌‌که در کنار مسافر قرار می‌گیرد، تخریب او را از نظر فیزیکی، روانی و رفتاری مشاهده می‌کند. تخریب‌هایی از قبیل بی‌مسئولیتی، دروغ‌گویی و بد‌‌قولی؛ حتی انکار‌ کردن مواد‌مخدر. همسفر با توجه به بی‌مسئولیتی مسافر، مجبور می‌شود مسئولیت خانواده، تربیت فرزندان و در بعضی اوقات امور مالی خانواده را بر عهده بگیرد. در این سیر فرسایشی که همسفر طی می‌کند، کسی که باید لطیف باشد، مادر یک خانواده و دلسوز اعضای آن باشد، به جایی می‌رسد که حس‌های منفی در او رشد می‌کنند؛ مانند تنفر، ترس، خشم و بسیاری از حس‌‌های منفی دیگر که وقتی همسفر تازه‌‌وارد به این مکان مقدس پای می‌گذارد، من زمانی‌که راهنمای تازه‌واردین بودم با آن مواجه می‌شدم.

در حالی ‌که همسفر تمام حس‌های منفی را درون خویش انباشت کرده، خود واقعی‌اش را فراموش می‌کند؛ وقتی‌که خود واقعی یک شخص فراموش شود؛ یعنی کل و انتهای ضد‌ارزش‌ها. یک قسمت از صحبت خود را به همسفران خردسال اختصاص می‌دهم. این کودکان می‌بایستی در محیط خانواده‌ای امن با آرامش و آسایش، در کمال محبت، زیر سایه پدر و مادر تربیت شوند، بچگی کنند و بزرگ شوند. باعث تأسف است که این کودکان با وجود مواد‌مخدر و در‌ صورتی که هیچ آشنایی و شناختی نسبت به این مواد ندارند، بی‌گناه در معرض تیر‌های سمی آن قرار می‌گیرند. آن‌ها شاهد رنج و عذاب خانواده، عدم آرامش، گریه‌های شبانه، نزاع و تنش هستند. این همسفران کوچک کاری نمی‌توانند انجام دهند؛ بنابراین در خود فرو می‌روند، کودکی را بوسیده کنار گذاشته و به بزرگسالی پای می‌گذارند. در این‌جا تمام نمی‌شود، آن‌ها در بزرگسالی مورد تهاجم نیرو‌هایی قرار می‌گیرند که منتظر چنین افرادی هستند؛ چون در درون خود ضعف دارند.

خداوند را سپاسگزاریم که ما در این مکان امن هستیم و مراحلی را طی کرده‌ایم. در کنگره‌۶۰ هفته همسفر به این خاطر ابداع شد که برای من همسفر یادآوری شود برای چه به این مکان مقدس آمده‌ام و بها حال خوش خود را بپردازم. من بایستی از حالت طعمه شدن و قربانی اعتیاد بودن بیرون بیایم و در اختیار خودم است که این کار انجام شود. من آموزش می‌گیرم به ‌جای کنترل کردن، حامی باشم، عشق ورزیدن را جایگزین سرزنش کردن کنم، نا‌‌امیدی را کنار گذاشته، امیدوار باشم و سعی کنم خود را پیدا کنم و خودم باشم.

در کنگره‌ مهندس حسین دژاکام با حرکتی مبتکرانه مصرف‌کننده را مسافر نامیدند و در کنار او همسفر را قرار دادند که بال پرواز یکدیگر باشند. مسافر و همسفر با دو بال می‌توانند تاریکی‌های اعتیاد را بشکافند و به سمت نور پرواز کنند، کسانی که خوب پرواز کنند به جایگاه عقاب دست پیدا می‌کنند. من بسیار خوشحالم که به‌واسطه ورود به این مکان امن، خود واقعیم را پیدا کردم و افتخار می‌کنم که عضوی از کنگره۶۰ هستم. ممنونم که به صحبت‌های من توجه کردید.

جشن همسفر ۱۴۰۴ با حضور پر شور اعضاء نمایندگی امیر اراک برگزار گردید.

عکس و تنظیم: مرزبان خبری مسافر صادق

تایپ: همسفر  فهیمه