کنگره و جهان‌بینی آن اولین قدم را برای ما برداشت.

به نظر من، بزرگ‌ترین کمکی که کنگره ۶۰ به ما کرد، فراهم کردن یک مکان امن بود؛ چرا که اگر این امنیت و آرامش وجود نداشت، نه ما و نه مسافرانمان به درمان و حالِ خوب نمی‌رسیدیم. کنگره و جهان‌بینی آن، اولین قدم را برای ما برداشت و بدون هیچ‌گونه چشم‌داشتی، تمام آموزش‌های ارزشمند خود را از طریق استادان و راهنمایان عزیز در اختیارمان قرار داد. با همین آموزش‌ها توانستیم از سمت تاریکی‌ها به سوی نور و روشنایی حرکت کنیم.

اما کمک من به کنگره چیست؟

کمک ما این است که پیش از هر چیز به حرمت‌ها و قوانین کنگره احترام بگذاریم و فرمان‌بردار باشیم؛ به‌موقع در جلسات و لژیون‌ها حاضر شویم، به صحبت‌های استاد و راهنما گوش دهیم، سی‌دی‌ها را به‌موقع بنویسیم، نظم و انضباط را رعایت کنیم، به تمام اعضا احترام بگذاریم، یکدیگر را دوست داشته باشیم و از نظر مالی نیز حامی کنگره باشیم.

اگر در هر کدام از این موارد، چه در آموزش و چه در مسائل مالی، ما به عنوان همسفر کوتاهی کنیم، در واقع مدیون آیندگان خواهیم بود؛ چرا که دیگران کاشتند و ما برداشت کردیم، و حالا وظیفه ماست که بکاریم تا دیگران برداشت کنند. این رفتارها می‌تواند بزرگ‌ترین کمک ما به کنگره باشد و با انجام آن‌ها می‌توانیم خدمتگزار واقعی کنگره ۶۰ باشیم.

در عین حال باید به خود یادآوری کنیم که چرخ کنگره ۶۰ هیچ‌گاه از حرکت نخواهد ایستاد؛ اگر ما خدمت نکنیم، مطمئناً افراد دیگری خواهند آمد و این پرچم را به دست خواهند گرفت. پس نباید تصور کنیم که با خدمت کردن، بر کنگره منّت می‌گذاریم؛ چرا که خداوند لیاقت و اجازه خدمت به بندگانش را به هر کسی نمی‌دهد. اگر امروز این اجازه به ما داده شده، در حقیقت این خداوند است که بر ما منّت گذاشته است؛ زیرا نتیجه خدمت، چندین برابر به خود ما بازمی‌گردد.

امیدوارم بتوانم ذره‌ای از این محبت‌ها را جبران نمایم.

نویسنده:همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
رابط خبری:همسفر فاطمه.خ رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال:همسفر زهرا.خ رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون دوم)دبیر اول سایت
نمایندگی همسفران زاهدان