کمک من به کنگره و کمک کنگره به من

سلام دوستان، علی هستم؛ یک مسافر.
خدا را شکر می‌کنم بابت اجازه ورود به کنگره ۶۰ و قدردان آقای مهندس و خانواده گرامی‌شان هستم که این بستر را فراهم کردند. همچنین قدردان راهنماهای خوبم، آقا حبیب و آقا محسن، بابت آموزش‌های نابشان هستم.

در مورد دستور جلسه‌ی
"کمک کنگره به من و کمک من به کنگره"
باید بگویم که وجود جایی مانند کنگره ۶۰،  به‌تنهایی بزرگ‌ترین کمک به من و امثال من است؛ اما به شرط آن‌که من قدر این جای باارزش را بدانم، از فرصتی که در اختیارم قرار داده می‌شود استفاده کنم و بتوانم از بزرگ‌ترین کمک کنگره، یعنی بخشیدن سلامتی و حال خوش، بهره‌مند شوم.

خدا را هزاران بار شکر می‌کنم که توانستم از این فرصت استفاده کنم و به سلامتی برسم؛ در مرحله اول، غول اعتیاد به مواد و سیگار را شکست دادم و پس از درمان، در این دو مورد به تعادل رسیدم. چرا که آقای مهندس می‌فرمایند: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است» و من نیز در این دو مورد به تعادل رسیده‌ام. در مورد ضدارزش‌های دیگر هم تلاش می‌کنم تا آرام‌آرام آن‌ها را حل کنم.

همین تلاش کردن و امید داشتن، یکی دیگر از کمک‌های بزرگ کنگره به منِ علی بود؛ چون من قبل از کنگره، علاوه بر اعتیاد که کل زندگی مرا گرفته بود، ضدارزش‌های دیگری هم در من زیاد شده بودند و بزرگ‌ترین آن‌ها بعد از اعتیاد، ناامیدی بود. من دیگر امیدی به آینده نداشتم و روزبه‌روز در تاریکی بیشتری فرو می‌رفتم؛ دیگر کسی به من اعتماد نداشت و جایی مرا نمی‌پذیرفت. تنها جایی که مرا با آغوش باز و با تمام آن تاریکی‌ها قبول کرد، کنگره ۶۰ بود و من تا آخر عمر مدیون کنگره هستم.

بخش بعدی این دستور جلسه، «کمک من به کنگره» است که آن‌قدر ناچیز است که به گفتن نمی‌آید؛ اما آقای مهندس می‌گویند بگویید چه خدمت‌هایی در کنگره داشته‌اید. خدمت‌های من در کنگره شامل عضویت در لژیون سردار، خدمت در بخش ساخت ساختمان جدید شعبه، خدمت در بخش سایت، اوتی و پورتال، خدمت در جایگاه مرزبانی و خدمت در جایگاه راهنمایی است. این‌ها همه جزو خدمت کنگره به من حساب می‌شوند؛ چون در هر جایگاه، آموزش‌هایی دیدم که در هیچ دانشگاهی مانند آن‌ها نیست.

این از بزرگی کنگره ۶۰ است که وقتی می‌خواهیم کمکی هم به کنگره کنیم، در واقع به خودمان کمک می‌کنیم و همه آن‌ها در راستای تکامل ما هستند. من باید این را بدانم که درست است نمی‌توانم همه خوبی‌های کنگره را جبران کنم، اما می‌توانم با خدمت کردن، گوشه‌ای از آن را جبران کرده و راه را برای آیندگان هموار کنم؛ حتی اگر آن کمک، یک آجر باشد که در ساخت شعبه استفاده می‌شود.

در پایان، امیدوارم همه با این جای مقدس آشنا شوند و بتوانند از آموزش‌های آن برای بهتر زندگی کردن استفاده کنند و آن‌هایی که اکنون در کنگره حضور دارند، قدر آن را بدانند.
با تشکر، مسافر علی

نویسنده: مسافر علی-راهنمای لژیونِ هفتم
تنظیم و ارسال: مسافر محمدرضا_ل۱۲

«مسافران نمایندگی پروین‌اعتصامی اراک»