وظیفه همسفران تمرکز روی خودشان است

جلسه چهارم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ ویژه جشن همسفر نمایندگی قوچان به استادی ایجنت همسفر عادله ، نگهبانی راهنما همسفر اعظم و دبیری راهنمای تازه‌واردین همسفر لیلا با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» ۱١ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ برگزار شد. 

خلاصه سخنان استاد :

خدا را شاکرم که امسال بخشش و روزی من شد تا در این جشن باشکوه حضور داشته باشم و خدمت کنم. در ابتدا، هفته‌ همسفر را به خانواده‌ محترم آقای مهندس، خانم آنی بزرگ، دکتر امین، خانم آنی کماندار و خانم شانی تبریک عرض می‌کنم؛ چرا که آنان نخستین همسفران کنگره ۶۰ بودند، ماندند و حمایت کردند تا ما همسفران شکل بگیریم و امروز با آرامش در کنار یکدیگر باشیم. همچنین این هفته را به همه‌ همسفران نمایندگی قوچان که با عشق و صبر، مسافرانشان را همراهی و حمایت می‌کنند تبریک می‌گویم؛ و به مسافران نیز این هفته را شادباش می‌گویم، زیرا اگر مسافری نبود، همسفری نیز وجود نداشت.

در مورد دستور جلسه‌ امروز که هفته‌ همسفر است، باید گفت که این هفته برای من یادآور این است که «همسفر کیست» و به چه کسی «همسفر» گفته می‌شود. ما پیش از ورود به کنگره، در زندگی خود همسر و همسفر بودیم؛ اما در کنگره، همسفر به یکی از نزدیک‌ترین افراد درجه‌یک مسافر گفته می‌شود؛ یعنی پدر، مادر، خواهر، برادر یا همسر. البته اغلب همسفران را همسران مسافران تشکیل می‌دهند که با همه‌ عشق خود، همراه آنان هستند و به کنگره می‌آیند.

اما همسفر بودن تنها به معنای همراهی ظاهری با مسافر نیست. بسیاری از ما در آغاز تصور می‌کردیم که به کنگره می‌آییم صرفاً برای آن‌که مسافرانمان به درمان برسند؛ یا چون آن‌ها مصرف‌کننده هستند و تخریب دارند، پس تمام مشکلات از سوی آن‌هاست و ما هیچ مسئله‌ای نداریم. ولی بعد فهمیدم که این‌گونه نیست؛ بلکه خود من همسفر تخریب‌های بیشتری داشتم. همان مثالی که آقای مهندس همیشه می‌فرمایند که در رانندگی، وقتی راننده مست و بی‌تعادل باشد، بیشترین استرس و فشار بر فردی است که کنار او نشسته است، چون هوشیار است و همه‌چیز را حس می‌کند. من نیز این‌گونه بودم؛ در دوران مصرف همسرم، همه‌ نگرانی‌ها، ترس‌ها و قضاوت‌ها بر دوش من بود و همین باعث تخریب حال روحی‌ام شد.

در بسیاری مواقع، مورد قضاوت قرار می‌گرفتم و به من گفته می‌شد که حتماً مشکل از من است که همسرم مصرف‌کننده شده؛ همه‌ی این حرف‌ها تأثیر منفی بر من گذاشته بود و حال خوبی نداشتم. حالا با آمدن به کنگره دریافتم که این آموزش‌ها برای بهتر شدن حال خودم لازم بوده است.

ما همسفران نباید تصور کنیم وظیفه‌مان کنترل مسافران است، مثلاً این‌که یادآوری کنیم دارویشان را سروقت بخورند یا سر موقع بخوابند. در کنگره چنین چیزی وجود ندارد.

وظیفه‌ ما تمرکز بر خودمان است؛ باید تغییر را از خود آغاز کنیم، چون با تغییر من همسفر، حال زندگی‌ام خوب می‌شود و به‌تبع آن حال خانواده‌ام نیز بهتر خواهد شد. تا قبل از کنگره فکر می‌کردم که می‌توانم دیگران را از جمله همسرم تغییر دهم، اما در کنگره آموختم که این اشتباه است؛ هیچ‌کس را نمی‌توان تغییر داد مگر خودش بخواهد. هر مسافری که وارد کنگره می‌شود، چون خواهان تغییر بوده است، آمده تا به درمان برسد؛ پس همسفر و مسافر باید هم‌قدم با هم تغییر کنند نه جلوتر و نه عقب‌تر.

خدا را واقعاً شکر می‌کنم که در مسیر کنگره حضور دارم و مانده‌ام. به همسفرانی که
مسافرانشان به هر دلیلی حضور ندارند، می‌خواهم بگویم: در کنگره بمانید؛ معجزه‌ها را زیاد دیده‌ام، و یقین بدانید با صبر و امید به خواسته‌های‌تان می‌رسید. با آموزش‌هایی که در کنگره می‌آموزید و تغییری که در خود ایجاد می‌کنید، روزی مسافرتان نیز با شما همراه خواهد شد.

پس چه نیکوست که همسفر را آن‌گونه که کنگره آموزش داده معنا کنیم؛ و آموزش‌ها را با عشق، صبر و امید به کار گیریم تا زندگی‌مان زیباتر و آرام‌تر شود.

در ادامه تصاویری از برگزاری جشن همسفر 

مرزبانان کشیک :همسفر الهه و مسافر محمود
تایپیست :همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول)
عکاس :همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول)،راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا
ویراستاری و ارسال :راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا ،نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قوچان