همسفر؛ رسالتی فراتر از همراهی

جلسه دوم از دوره سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره60 نمایندگی بندرعباس با استادی مسافر محمدامین و نگهبانی مسافر عیسی و دبیری مسافر سعید با دستور جلسه "هفته همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران" در روز پنج شنبه  یازدهم دی ماه 1404 راس ساعت 17:00 آغاز  بکار کرد:

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا خدا را شاکرم و از دبیر عزیزمان آقا سعید تشکر می‌کنم بابت گزارش خوبشان. این موضوع برای من یادآور این حقیقت است که گردانندگان کنگره ۶۰، خودِ مسافران آن هستند. در کنگره آموختم اگر با جدیت و تلاش وارد مسیر شویم، هیچ کاری روی زمین نمی‌ماند و اگر کسی در انجام مسئولیتی حضور نداشته باشد، فرد دیگری بهتر از او آن کار را انجام خواهد داد. این یعنی حرکت، متوقف نمی‌شود.

هفته همسفر را به همه همسفران تبریک می‌گویم و خدا را شاکرم که این جشن برگزار شد. همچنین از آقا امیر قدردانی می‌کنم که توانست همسفری پدرش را بر عهده بگیرد و این مسیر را به پایان برساند. برای من، اولین همسفر هر انسان مادر اوست؛ مادری که با شناخت عمیق روح و نیازهای فرزند، او را در سخت‌ترین شرایط پرورش می‌دهد. همسفر نیز باید چنین شناختی از مسافر خود داشته باشد.
باور دارم همسفری بدون خواست و اراده خداوند شکل نمی‌گیرد. وقتی خدا بخواهد، انسانی را سر راه تو قرار می‌دهد که گویی رسالتش فقط دوست داشتن توست. خودم روزی را تجربه کردم که بیش از هر زمان دیگری به همسفر نیاز داشتم؛ حتی بیشتر از یک تازه‌وارد. آن روز فهمیدم رهایی بدون حضور همسفر، معنای کاملی ندارد.

در کنگره ۶۰ آموختیم همسفر کسی است که خود اعتیاد ندارد، اما نیازها و حالات روحی مسافر را به‌خوبی درک می‌کند. همسفر بودن به معنای دستور دادن یا کنترل نیست، بلکه یعنی درک، صبر، همراهی و بودن در کنار مسافر، حتی در بدترین شرایط. این ارزش، بسیار بالاتر از یک همراهی ظاهری است.
در زندگی شخصی خودم دیدم که چگونه همسفری آگاه، مسیر درمان را هموار می‌کند. همسرم با شناخت درست، شرایطی را فراهم کرد که من به‌تدریج به درمان برسم، نه با اجبار. آموزش، صبر و محبت باعث شد تاریکی‌ها کنار برود و مسیر برایم روشن شود. همان‌طور که یک نور کوچک در تاریکی مطلق دیده می‌شود، آموزش کنگره زندگی مرا روشن کرد.

همسفر واقعی کسی است که ضربان قلبش با مسافر هماهنگ می‌شود. نمونه تاریخی آن را در داستان امیر طبس دیدیم؛ جایی که یک همسفر با فداکاری، سرنوشت انسانی را از مرگ به زندگی تغییر داد. این یعنی همسفری می‌تواند تاریخ یک انسان را عوض کند. در کنگره ۶۰، همسفر بودن یک جایگاه انسانی، آگاهانه و سرنوشت‌ساز است.

تایپ: مسافر علی رهجوی راهنما مسافر بختیار
ویراستاری، عکس و ارسال: مسافر سجاد رهجوی راهنما مسافر علیرضا