همسفر، مسافر دردها

جلسه ششم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ ویژه جشن همسفر نمایندگی دلیجان به استادی راهنمای‌ تازه‌واردین همسفر زینب، نگهبانی همسفر پریسا، دبیری همسفر مسعود با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد. 

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که در محضر شما دوستان هستم تا آموزش بگیرم. از ایجنت مسافر محمد و همسفر پریسا، مرزبانان، دبیر و نگهبان تشکر و قدردانی می‌کنم که این فرصت را به من دادند که بتوانم آموزش ببینم و خدمت کنم. جشن همسفر را خدمت آقای مهندس، خانم آنی بزرگ و استاد امین عزیز، خانم آنی کماندار و خانم شانی که اولین همسفران کنگره۶۰ بودند تبریک عرض می‌کنم. همچنین خدمت مسافران و همسفران نمایندگی دلیجان هم تبریک و شادباش عرض می‌کنم؛ ان‌شاءالله من هم بتوانم قدر این لحظه‌ها را بدانم. قطعاٌ این جشن، جشن پر از خیر و برکت، برای هر کدام از زندگی ما خواهد بود.

امروز اگر جشنی برگزار می‌شود منتی است که آقای مهندس بر سر ما می‌گذارد. ما قبل از هر چیزی باید قدر جایگاه خودمان را بدانیم و سپاسگزار خدای خودمان باشیم و بدانیم که جایگاه همسفر، چه‌قدر ارزشمند است. شاید همسفری که تا اینجا ایستادگی کرده است، خیلی سختی‌ها را کشیده است و این همسفر که در کنار مسافر و مصرف کننده بوده است، در واقع مسافر دردها بوده است. دردها، رنج‌ و سختی‌هایی که ناشی از تخریب و ناآگاهی از اعتیاد بوده است. همسفر خیلی از روزها و شب‌ها، دغدغه‌ و فکرش این بوده که یک روزی راه حلی پیدا می‌شود و روزی خواهد رسید که مسافر من درمان می‌شود و به آن آرامشی که دوست دارم خواهم رسید.

شاید اگر کنگره۶۰ نبود همه ما مسافران و همسفران، پشت آن درهای بسته می‌ماندیم و هنوز هم در آن تاریکی‌ها زندگی می‌کردیم؛ ولی وقتی که راه پیدا شد و مسافر و همسفر به کنگره۶۰ می‌آیند، همسفر ابتدا فکر می‌کند که در اینجا باید مسافرش به درمان و رهایی برسد، ولی کم‌کم که جلوتر می‌رود می‌بیند که خودش هم نیاز به این رهایی دارد تا از آن تخریب‌ها و تاریکی‌ها خارج شود. در این دستور جلسه می‌گوید: نقش همسفر در درمان اعتیاد چیست؟

همسفر اینجا یاد می‌گیرد که سوختن راه حل نیست و طبق گفته‌های استاد امین که می‌فرماید: «همسفر قرار نیست ناجی شود، قرار نیست قربانی شود، قرار است که یک فرد آگاه شود، قرار است که همسفر مرزها را بشناسد تا جای پای مسافرش، نگذارد و این را بداند که درمان یک سفر است و مسافر باید خودش قدم به قدم این سفر را طی کند تا به درمان برسد.» همسفر در اینجا باید بداند، چه کارهایی را باید انجام بدهد و چه کارهایی را نباید انجام بدهد. همسفر نباید وقتی که وارد کنگره می‌شود، وارد قیاس شود و باید یاد بگیرد که سفر برای هر کدام از ما که وارد کنگره می‌شویم، مبدا حرکت، فرق می‌کند و طول زمان هم متغیر است.

همسفر اگر بخواهد واقعاً همسفر بماند، باید آن ماهیت خواسته‌هایش را تغییر دهد و باید بداند که تغییر از خواسته‌های خودش شروع می‌شود و وقتی که تغییر کرد می‌تواند از آن میوه‌ و بذرهای کنگره و از آن آموزش‌های کنگره بر دارد و در زمین زندگی خودش کشت دهد و وقتی که رشد کرد و سرسبز شد و زندگی‌اش را عطرآگین کرد بتواند از آن عطر و سرسبزی به تازه واردی که تازه وارد کنگره می‌شود ببخشد، یعنی خدمتگزار بماند. آن موقع است که یک همسفر به آرامش می‌رسد.

کنگره مسیر یک نور است و موقعی زیباست که یک مسافر بخواهد، همسفرش هم در مسیر این نور باشد و آموزش ببیند. شاید یک مسافر و همسفر بیایند در کنگره و درمان شوند؛ ولی ما مواردی هم داریم که مسافر برگشت می‌خورد؛ ولی آن‌ها می‌ایستند و ادامه می‌دهند. سپاس از آن‌هایی که با دردشان، چراغ راه می‌شوند. آن عشقی که خداوند در وجود همسفران قرار داده است فقط با تلاش است که می‌تواند به درخشش آن عشق رسید.

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

مرزبان کشیک: همسفر اکرم
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم)
تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی دلیجان