باید همیشه خود را بازبینی کنیم

بنام قدرت مطلق

جلسه دوم از دوره ی پنجم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی لواسان به استادی مسافر افشین ، نگهبانی مسافر مصیب و دبیری مسافر مجید با دستور جلسه "هفته ی همسفر : نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران" مورخ چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۷ آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

بار دیگر خداوند را شکر می‌کنم که توانستم در این جایگاه خدمت کنم.  من همسفر دارم، اما همسفرم به جلسات نمی‌آید؛ به همین دلیل این موضوع را به صورت مساله مطرح کردم تا ببینم در ذهنم چه می‌گذرد و چقدر به جواب نزدیک شده ام. اما برای من مسلم است که همسفرانم همه اعضای کنگره هستند: از نمایندگی لواسان، آکادمی، شعبه‌های مشهد، قیدار، لویی پاستور و... مجموعه‌ای حدود صد تا صد و پنجاه هزار نفری که در دنیا بی‌نظیر است.
یکی از بزرگ‌ترین ارکان حیات که خداوند قرار داده، آزمون است. هر چند وقت یک‌بار باید از خودمان بپرسیم: چه کردیم و به کجا رسیدیم؟ من نیز به عنوان مسافر چهارساله، مرتب این آزمون را می‌گیرم و خودم را بازبینی میکنم. در آغاز راه، انرژی از راهنما و کنگره بود، اما بعدها خودم باید قدم برمی‌داشتم و مسیر دشوارتر شد. اگر آموزش نگیریم و خود را مورد آزمون قرار ندهیم ، ناگهان در شکست واقعی گرفتار می‌شویم.
در گذشته همه ما خلافکار بودیم، زندگی پر از شرارت، استرس، بی‌خوابی و بی‌آرامشی داشتیم. مانند کوبیدن مشت به شیشه که تمام دست ما زخم میشود همانطور زمانیکه به قلب دیگران مشت میکوبیم در نهایت دست خودمان زخم میشود و خودمان آسیب می‌بینیم؛ یکباره خواهیم دید که نه خواب داریم، نه آسایش، نه پول و نه روابط واقعی. اما اگر روزی دیگران از ما راضی باشند همه چیز درست میشود برای من به شخصه زمانی اتفاق افتاد که با اطرافیانم به صلح رسیدم. تا زمانی که با یکدیگر به عدالت نرسیم، آرامش و سکون حاصل نمی‌شود.

ما هزاران نفر کنار هم، از لحاظ جهان‌بینی و اعتماد به نفس، هزار پله از دیگران بالاتر هستیم و هر روز بهتر از دیروز می‌شویم. این حقیقت کنگره است.
پس ای برادرانم ، نباید دل کسی را بشکنیم، حتی به خاطر یک سخن ساده. رسم همسفری این نیست. اگر با هم هماهنگ شویم، همه چیز زیبا می‌شود؛ آرامش و آسایش می‌یابیم و پشت یکدیگر صد هزار نفر ایستاده‌ایم.
نظر من این است: دوست باشیم، یکدیگر را دوست بداریم و پشت هم بمانیم، در زمین و آسمان. من همه گذشته بد و ناپسندم را کنار گذاشته‌ام؛ اکنون خاک پای آقای مهندس، بهروز و تک‌تک شما هستم. از رفتارهایتان سپاسگزارم.

تایپ و بارگزاری: مسافر محمدعلی

ویرایش: مسافر علیرضا