سیدی «نقش همسفر» توسط دکتر امین دژاکام منتشر شده است که در ابتدا راجعبه اینکه همسفران خودشان را یک بخش اضافه و مانند لاستیک زاپاس اتومبیل میپندارند، صحبت میکنند که اگر آماده نباشد، مهم نیست؛ اما چنانچه لازم شد از لاستیک زاپاس استفاده میشود و لاستیک اصلی که همان مسافران هستند، باید آمادگی کامل داشته باشند تا به درمان برسند؛ بنابراین این دیدگاه و این تصور صحیح نیست؛ چراکه نقش ما همسفران باید تغییر کند و نقش خودمان را جدی بگیریم تا بهیقین برسیم؛ بهعنوان مثال؛ ما باید از سیاهی لشکر در یک فیلم به نقش مکمل تغییر کنیم تا بتوانیم در صورت نیاز به مسافرمان کمک کنیم؛ زیرا اگر این باور درست شود و ما بهیقین برسیم که هر شخص برای بهتر شدن حس و حال خود و بهتعادل رسیدن خودش به کنگره۶۰ وارد میشود نه بهخاطر مسافر، آنگاه در صورت لزوم و در مواقع بحرانی و بد بودن حال مسافر میتوانیم به او کمک کنیم.
ما همسفران ابتدا باید خودمان را باور کنیم تا بتوانیم به دیگران نیز کمک کرده و مؤثر واقع شویم. مهمترین شرط کمک کردن، باور داشتن به خودمان است؛ زیرا در ادامه، دیگران نیز ما را خواهند پذیرفت. همچنین با دوست داشتن مسافر خود، میتوانیم شاهد اثرگذاری بیشتری باشیم.
اکنون با توجه به دانشی که کنگره۶۰ در اختیار ما قرار میدهد، اگر آموزشها را بهدرستی دریافت نکنیم و در زندگی با مشکلی مواجه شویم و نتوانیم آن را با راهحل مناسب مدیریت کنیم، ابتدا خودمان دچار آشفتگی میشویم و در چنین شرایطی دیگر قادر به ایفای نقش کمکی نخواهیم بود.
آموزشهای کنگره۶۰ برای ما شناخت ایجاد میکند و باعث میشود در شرایط نامطلوب دچار آشفتگی نشویم، همچنین زمانیکه مسافر در تاریکی اسیر شده یا از حالت تعادل خارج و دچار جنون میشود، بتوانیم او را آرام کرده و برخورد مناسبی داشته باشیم تا وضعیت سفر مسافر دچار مشکل نشود.
برای اینکه بتوانیم نقش خود را بهدرستی و مؤثر ایفا کنیم، لازم است دانش خود را افزایش دهیم؛ چراکه نبودِ دانش موجب تخریب میشود و این دانش در آموزشهای کنگره۶۰ نهفته است.
ما باید آموزشها را با هدف افزایش شناخت خود نسبت به خودمان و اطرافیان دریافت کنیم؛ زیرا این موضوع حیاتی است. همانطور که آشنایی با کمکهای اولیه برای هر فرد در مواجهه با انواع بیماریها ضروری است، ما نیز باید با همین دیدگاه آموزش ببینیم؛ یعنی برای نجات زندگی خود و اطرافیان، همراه با احساس و دوست داشتن، آموزشها را دریافت کرده و در این مسیر حرکت کنیم.
این موضوع هیچ ارتباطی با سن و سال ندارد؛ تنها لازم است نخالههای ذهنی خود را تخلیه کرده و بهجای آن، مطالب و آموزشهای صحیح را جایگزین کنیم. بنابراین، بایستی آموزشها را جدی بگیریم و زمان بیشتری برای آن اختصاص دهیم؛ چراکه هر مقدار زمان و انرژی که صرف آموختن میکنیم، چندین برابر آن را برداشت خواهیم کرد که نمونه بارز آن را میتوان در کارهای تحقیقاتی مشاهده کرد.
گوش دادن به سیدیها باعث تغییر در تمرکز، دقت، حس و انرژی میشود؛ بنابراین زمانیکه علاقه بهوجود میآید، یادگیری بهطور طبیعی اتفاق میافتد و دیگر نیازی به فشار و زور برای یاد گرفتن نیست. این موضوع در مورد همه انسانها صادق است و بهطورقطع هر کاری که با علاقه انجام شود، بهترین نتیجه ممکن را به همراه خواهد داشت.
از همین رو، نوشتهای که خودِ نویسنده از مطالعه آن لذت میبرد، قطعبهیقین مخاطب خواهد داشت. همانطور که اگر فردی از موسیقیای که مینوازد لذت نبرد، هیچکس آن موسیقی را نخواهد پذیرفت و آن ساز شنیده نخواهد شد. از این مثال میتوان دریافت که کدام کار آیندهدار است و کدام کار بهنتیجه مطلوب نمیرسد.
در نهایت، برای موفقیت در کارها باید علاقه را در خود ایجاد کنیم؛ هرچند که سختترین بخش مسیر، همین ایجاد علاقه است.
«چه خوش گفت پیغمبر راستگوی
ز گهواره تا گور دانش بجوی»
منبع: سیدی «نقش همسفر» از دکتر امین دژاکام
نویسنده: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)
ویرایش و رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر زهرا ( لژیون ششم)
ارسال: همسفر زکیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیکآباد)
- تعداد بازدید از این مطلب :
102