همسفر یعنی همراه

جلسه اول از دور سی و نهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی شمس در روز های دوشنبه به استادی راهنما محترم همسفر علی، نگهبانی مسافر محمود و دبیری مسافر مرتضی با دستور جلسه: هفته همسفر در تاریخ ۸ دی ماه ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
خیلی خوشحالم که به‌عنوان یک همسفر، در هفته‌ی همسفر، در شعبه‌ی شمس در جایگاه استاد جلسه حضور دارم و این هفته را به تمام اعضای کنگره‌ی ۶۰ و به‌ویژه آقای مهندس تبریک عرض می‌کنم.
داشتم با خودم فکر می‌کردم که آقای مهندس هر ساختاری را در کنگره با تدبیر و نگاه عمیقی بنا کرده‌اند. خودشان هم همیشه می‌گویند: اگر مشکلات نبود، من امروز نبودم؛ آقای مهندس برای ما یک الگو هستند؛ برای مثال، زمانی که کرونا آمد، همه دچار ترس و نگرانی شده بودند؛ اما کنگره راه خودش را ادامه داد و آقای مهندس برای حل مسئله‌ی کرونا، دیسپ را به ما هدیه دادند و از دل یک مشکل، هدیه‌ای ارزشمند به بشریت ارائه کردند. در حالی که بسیاری از صنایع داروسازی در درمان این ویروس درمانده بودند، دیسپ به‌راحتی این بیماری را درمان می‌کرد و مقالات مربوط به آن در معتبرترین مجلات علمی خارجی منتشر شد.

مثال دیگری که می‌توانم بزنم این است که در گذشته، همسفران در کنگره جایگاه مشخصی نداشتند و وقتی وارد کنگره می‌شدند، هدف و مسیر روشنی برای آن‌ها تعریف نشده بود؛ اما آقای مهندس با ایجاد بخش همسفران، دوباره از یک مشکل، فرصتی برای رشد و پیشرفت ساختند.
در مقطعی دیگر، اعضای کنگره در پارک طالقانی ورزش می‌کردند، اما با آغاز مسابقات تیرکمان در پارک، اجازه‌ی حضور به اعضای کنگره داده نشد. آقای مهندس فرمودند که همه‌ی اعضا در مسابقات تیرکمان ثبت‌نام کنند و با همین تدبیر، دوباره اعضا به پارک بازگشتند و حتی در رشته‌ی تیرکمان به یکی از تیم‌های قدرتمند کشور تبدیل شدند. بنابراین می‌بینیم که آقای مهندس هر زمان با مشکلی روبه‌رو می‌شوند، نه عجله می‌کنند و نه نگران می‌شوند؛ بلکه می‌دانند این مشکل یک فرصت برای پیشرفت است و از هر مسئله، رحمتی برای ما به وجود می‌آورند.

من همسفر دایی خودم هستم و برای همراهی ایشان وارد کنگره شدم. زمانی که ایشان سفر خود را آغاز کردند، متوجه شدم حالِ خودِ من هم اصلاً خوب نیست. با اینکه مصرف‌کننده نبودم، اما باعث رنج خودم و خانواده شده بودم و حتی از دانشگاه اخراج شده بودم. آنجا بود که فهمیدم من هم باید به نوعی سفر کنم. امروز، بعد از پنج سال، به درد اعضای خانواده و اطرافیانم می‌خورم، کاملاً تغییر کرده‌ام و خدا را شکر می‌کنم.
همسفر یعنی همراه؛ یعنی دوست؛ یعنی کسی که تو را درک می‌کند و پا به پای تو می‌آید. برای مثال، فرض کنید می‌خواهید از تهران به شمال سفر کنید. بعد از دو ساعت رانندگی خسته می‌شوید و همسفرتان جای شما رانندگی می‌کند و شما را همراهی می‌کند. مخصوصاً در خانواده، هر کدام از اعضا یک ستون هستند و باید با هم همدل باشند و قدر یکدیگر را بدانند.
تایپ، ویرایش و ارسال به سایت: مسافر امیرحسین، لژیون سوم