حرکت در مسیر درست باعث جوشش می شود

سلام دوستان یاسین هستم یک همسفر

وادی یازدهم می‌گوید: «چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان، همه به بحر و اقیانوس می‌رسند.» چشمه‌ی جوشان نماد عشق درونی و خواست واقعی ماست. این جوشش می‌توان عشق به خدمت،زندگی،کار،شغل و … باشد یا خواسته ی درمان و خروج از تاریکی باشد. وقتی این خواست از درون ما زاده می‌شود، حرکت آغاز می‌شود و زندگی جریان پیدا می‌کند. اما تنها جوشیدن کافی نیست؛ جریان داشتن و استمرار حرکت، رود خروشان را می‌سازد.  در مسیر رود موانع، سنگ ها، مسیر های سخت و پیچ در پیچی وجود دارد که مانند مشکلات زندگی، روانی یا مشکلات سفر اول می باشد اما یک رود خروشان نماد مقاومت در برابر سختی‌ها و کنار زدن موانع زندگی است که باید از میانشان عبور کند. اگر خواست واقعی باشد، جریان رود ادامه پیدا می‌کند و پیشرفت حاصل می‌شود. در سفر دوم، همان رود خروشان با تجربه و آموزش، مسیر خدمت و رشد را طی می‌کند و به اقیانوس آرامش و کمال نزدیک می‌شود. وادی یازدهم به ما می‌آموزد که خواست حقیقی، چشمه‌ی زندگی است و تلاش و مقاومت، رود خروشان را می‌سازد؛ اگر جریان را ادامه دهیم، سرانجام به اقیانوس آرامش و موفقیت خواهیم رسید.

سلام دوستان داوود هستم یک مسافر

در وادی یازدهم من رهجو بعد از پشت سر گذاشتن انواع وادیها اعم از تفکر و قدرت اندیشیدن و دعوت شدن  به حرکت و پذیرفتن مسئولیت خویش و اندیشیدن به خویشتن خویش و سپس گذر از صفت گذشته خویش و تبدیل شدن به چشمه ای کوچک که این چشمه ها با اتصال در کنگره و پیوستن به  رود های خروشان  در لژیونها  که با حرکت و آموزش گرفتن و سر موقع در جلسات حاضر شدن ،سی دی نوشتن و خدمت مالی و جانی کردن ،، و همه اینها باعث میشوند این رودها با گذر از موانع که برای من سفر اولی میتواند عبور از رنجها و مشقتها و سختی های زندگی و سازگاری با درمان خویش باشد در نهایت  بحر و اقیانوس متصل میشوند که باز همه این اتفاقات مستلزم صبر ،گذشت ، و روحیه خدمت رسانی و قدر دانی از پیشکسوتان و راهنمایان و نیز بنیان کنگره که مهندس گرامی هستند ، میباشد. در نهایت همانطور که آب مسیر خود را می یابد هر مسافر سفر اولی نیز با حرکت و سفر درست  طبق فرمان راهنما نیز راه خود را به سوی بحر و اقیانوس میپیماید و در نهایت به ساحل آرامش خواهد رسید.

سلام دوستان صادق هستم یک مسافر
برداشت من از این وادی این است که در کنگره ۶۰ همه ما از یک نقطه شروع نمی‌کنیم. یکی مثل یک چشمه‌ی کوچک وارد می‌شود، یکی مثل یک رود خروشان؛ یکی توانش کم است، یکی بیشتر. اما مهم این نیست که از کجا شروع کرده‌ایم، مهم این است که در مسیر درست حرکت کنیم و متوقف نشویم.
این وادی به من یاد می‌دهد که خودم را با دیگران مقایسه نکنم. ممکن است کسی زودتر نتیجه بگیرد یا سریع‌تر رشد کند، اما اگر من چشمه‌ی خودم را زنده نگه دارم، یعنی آموزش‌ها را درست بگیرم، فرمان‌پذیر باشم و استمرار داشته باشم، در نهایت من هم به همان بحر و اقیانوس می‌رسم.
در لژیون یاد گرفتم که حتی کارهای کوچک هم ارزش دارند؛ حضور منظم، گوش دادن بدون قضاوت، نوشتن سی‌دی‌ها، اجرا کردن دستور راهنما. شاید این‌ها به‌ظاهر ساده باشند، اما همین‌ها چشمه‌های جوشانی هستند که کم‌کم به رود تبدیل می‌شوند. این وادی به من صبر هم یاد می‌دهد. رسیدن به اقیانوس زمان می‌خواهد. اگر عجله کنم یا مسیر را عوض کنم، ممکن است خشک شوم. اما اگر به مسیر اعتماد کنم و به حرکت ادامه بدهم، حتی اگر آرام باشم، باز هم به مقصد می‌رسم. برای من، بحر و اقیانوس یعنی رهایی، آرامش، تعادل و انسان سالم شدن. وادی یازدهم به من امید می‌دهد که اگر درست حرکت کنم، هیچ تلاشی گم نمی‌شود و پایان راه روشن است.

سلام دوستان محمد هستم یک مسافر

من قبل از کنگره یک رود خروشان بودم که راهنمای خوبی هم بودم.اما زمانی که به کنگره آمدم تازه فهمیدم من جای خطرناکی ایستادم و زمانی که الگوی من راهنمایم و سفر دوم ها شدند تازه فهمیدم من یک فاضلاب خروشانم، اما الان احساس بهتری نسبت به خودم دارم که دیگر نمیخواهم به تاریکی فکر کنم، فعلا دارم به چشمه جوشان می اندیشم تا بعدا هم بتوانم پیشرفت کنم و به رودهای خروشان هم فکر کنم و هم به یاری قدرت مطلق بتوانم به آن جایگاه برسم. مطمئن نیستم برسم اما فعلاً با حرکت و قدمهائی که برداشته ام راه برایم نمایان شده است.

سلام دوستان نورالله هستم یک مسافر

سلام بر تمامی دوستان مسافر چشمه جسم است واب هم تفکر  برای رسیدن به رود باید تلاش کرد از فراز و نشیب گذشت  تا به اقیانوس خالق هستی برسیم .اگر راه را  مستقیم برویم حتما لایق خواهیم بود.

نویسندگان: همسفر یاسین، مسافر داوود، مسافر صادق، مسافر محمد، مسافر نورالله(لژیون چهارم)

تنظیم: مسافر رضا