گاهی اوقات انسان فکر میکند که بزرگترین دشمن یادگیری و ندانستن است؛ اما وقتی وارد کنگره میشویم متوجه میشویم دشمن واقعی چیزی است که بیصدا و آرام از درون ما رشد میکند که نام آن معرکهگیری است.
همان لحظههایی که به جای گوش دادن و فهمیدن به دنبال حرف زدن هستیم، به جای تغییر کردن به دنبال ثابت کردن خودمان هستیم و دائم به دنبال مقصر میکردیم.
معرکهگیری مثل یک پرده ضخیم میماند که اجازه نمیدهد نور دانایی به درون ما برسد. انسان وقتی در حالت معرکهگیری قرار میگیرد نه خودش را میبیند نه راه را، فقط در حال هیاهو و سر و صداست. من بارها تجربه کردهام، هنگامیکه وارد جلسه میشوم و ذهنم پر از حاشیه است هیچ چیزی یادم نمیماند؛ حتی اگر بهترین آموزشها هم گفته شود چیزی دریافت نمیکنم؛ زیرا جای خالی برای آموزش در ذهنم باقی نمانده است؛ اما وقتی با قلبی آرام و پذیرش میآیم و به جای حرف زدن گوش میدهم، میبینم از چه طریقی آموزشها مثل آب زلال میریزد روی دل و ذهنم و باعث رشد من میشود.
معرکهگیری یعنی فرار از مسئولیت، یعنی به جای اینکه بگویم اشکال کار از من است مدام میگویم اشکال از بقیه است؛ اما یادگیری یعنی پذیرش یعنی اینکه ابتدا کمبودهای خود را ببینم و بعد قدم برای تغییر بردارم. کنگره به من یاد داد هرجا آموزش است سکوت و فروتنی هم باید همراهش باشد.
کسی که دنبال معرکه برود از مسیر دور میشود و کسی که دنبال یادگیری باشد نور را پیدا میکند. امروز میفهمم که انتخاب با خودم است یا میتوانم معرکه بگیرم و در جای خود ثابت بمانم یا میتوانم با یادگیری صحیح به سمت مثبت و جلو حرکت کنم. من یادگیری را انتخاب میکنم؛ چون میدانم تنها راه رهایی، رشد و آرامش همین انتخاب است.
نویسنده: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر پروانه رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی الیگودرز
- تعداد بازدید از این مطلب :
352