
همسفر نصیبه رهجوی راهنما همسفر فریده (لژیون پانزدهم)
دستور جلسهای که میخواهم درباره آن صحبت کنم، رابطه یادگیری با معرکهگیری است؛ بهنظر من یکی از دستور جلساتی است که انسان در زندگی بسیار با آن روبهرو میشود. یادگیری و معرکهگیری رابطهای مستقیم و کامل با یکدیگر دارند؛ یادگیری میزان دانایی و آموزش ما را نشان میدهد و معرکهگیری میزان بهانهجویی، حاشیهرفتن و از اصل موضوع دور شدن را نمایان میکند. رابطه یادگیری و معرکهگیری طیفهای مختلفی دارد؛ اینگونه نیست که بگویم در همه مسائل زندگیام به تعادل رسیدهام و همیشه این موضوع را رعایت کردهام؛ این رفتار کاملاً بستگی به میزان آگاهی و دانشی دارد که در هر موقعیت از آن برخورداریم؛ اگر بخواهم واضحتر توضیح بدهم، شخصی که معرکهگیر است، وقتی با مشکل یا مسئلهای روبهرو میشود و آگاهی لازم را درباره آن ندارد، شروع به نقزدن، بهانهگیری، عیبجویی و غرزدن میکند. من خودم فردی بسیار معرکهگیر بودم؛ زمانیکه در کنگره۶۰ با این دستور جلسه آشنا شدم و صحبتهای آقای مهندس را شنیدم، متوجه شدم که دقیقاً این رفتارهای من مصداق معرکهگیری است؛ بسیاری از ما پیش از ورود به کنگره۶۰ حتی نام دقیق صفات خود را نمیدانستیم؛ مثل اینکه انسانی که غرور زیاد دارد، دچار منیت است. من بعد از شنیدن صحبتهای آقای مهندس و نوشتن سیدی معرکهگیری توانستم این ضد ارزش را در خودم پیدا کنم که همین شناخت، قدم بزرگی برای رهایی است؛ با آموزشهای کنگره۶۰، دانایی من در برخی موضوعات بالا رفت و فهمیدم بسیاری از مشکلاتی که امروز با آن روبهرو میشوم، نتیجه انتخابها و تصمیمات خودم بوده است؛ پس چرا باید از خداوند گله کنم؟ اگر تدبیر و اندیشه بیشتری داشته باشم و درست تصمیم بگیرم، از مشکلاتم کاسته میشود و هرچه داناییام بیشتر شود، درک میکنم که هر رنج و سختی دلیلی دارد. طبق سخن دکتر امین: «رنج یا برای آموزش ماست یا کارمای کاری است که در گذشته انجام دادهایم.» پس با افزایش دانایی، درک ما بیشتر و بهانهگیری ما کمتر میشود. همانطور که گفتم، این موضوع نسبی است؛ ممکن است که انسان در مسئلهای به آگاهی کامل رسیده باشد و درجه معرکهگیریاش صفر شود، اما در موضوعی دیگر همچنان معرکهگیر باشد.
امیدوارم با علم و دانش کنگره۶۰، آنقدر به دانایی و نقطه تحمل برسیم که در هر موضوعی عاقلانه و بدون معرکهگیری رفتار کنیم و الگویی برای دیگران باشیم.
.jpg)
همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر فریده (لژیون پانزدهم)
این دستور جلسه یکی از کلیدیترین موضوعات آموزشی است؛ یادگیری تنها به درس خواندن و امتحان دادن محدود نمیشود؛ خلقت انسان و موجودات بر پایه یادگیری بنا شده است؛ بنابراین همه ما در حال یادگیری هستیم و بهطور کلی زندگی خود یک فرآیند یادگیری است؛ یادگیری یعنی توانایی فرمانبرداری در کنگره۶۰ و گفتن «چشم» تا مثلث دانایی، تفکر، آموزش و تجربه به تعادل برسد. معرکهگیری نقطه مقابل یادگیری است و ریشهاش در جهل و ناآگاهی است و تا زمانیکه اشتباهات خود را نپذیریم و دیگران را مقصر بدانیم، در چرخه معرکهگیری خواهیم بود. تجربه نشان داده کسانی که در حال آموزش و خدمت هستند، کمتر دچار حاشیه میشوند؛ یعنی یادگیری بیشتر، مساوی با معرکهگیری کمتر است و برعکس این نیز انجام میگیرد. معرکهگیری احساس ما را تخریب میکند، تمرکز را از آموزش دور میسازد، انرژی ما را میگیرد و در نتیجه تنها به خودمان آسیب میزنیم و این حقیقت را باید با تمام وجود درک کنیم؛ زیرا تا زمانیکه آن وضعیت را تجربه نکرده باشیم، متوجهاش نمیشویم؛ ولی با شناخت، میتوان فهمید که من نیز ممکن است معرکهگیر باشم. یکی از موانع یادگیری، «مثلث جهالت» است که ممکن است همه ما در این شرایط قرار بگیریم، ولی تصور کنیم که نیستیم؛ من در صور آشکار، فریاد نمیزنم و سکوت میکنم؛ اما در صور پنهان و در ذهن خودم معرکهگیر هستم و در مثلث جهالت قرار دارم. فهمیدم که باید پذیرش داشته باشم و افراد را با هر شرایطی که دارند و سپس موضوع را رها کنم؛ این بهمعنی قدمبهقدم نزدیکتر شدن به مثلث دانایی است و در آن نقطه هست که میتوانم از یادگیری در جای خودش بهره ببرم و در سختترین شرایط، بهترین تصمیم را بگیرم. خدا را هزاران بار شکر میکنم برای وجود کنگره۶۰، آقای مهندس و خدمتگزاران عزیز و برای اینکه به من اجازه داده شد در این مکان مقدس قرار بگیرم و به تاریکی درون خود پی ببرم. امیدوارم بتوانم از خدمتگزاران صالح کنگره۶۰ باشم.
رابط خبری: همسفر حدیث رهجوی راهنما همسفر فریده (لژیون پانزدهم)
عکاس: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر فتانه (لژیون چهاردهم)
ویرایش: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر فتانه (لژیون چهاردهم) دبیر دوم سایت
ثبت: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون بیستوپنجم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی شادآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
186