English Version
This Site Is Available In English

گلریزان، روز تقدیر و اندازه ماست

گلریزان، روز تقدیر و اندازه ماست

نخستین جلسه از دوره‌ هشتم کارگاه‌های آموزشی- عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی رودکی، به استادی ایجنت همسفر لیلا، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر سعید با دستور جلسه گلریزان، روز شنبه ۱۷ آبان ماه سال ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان لیلا هستم یک همسفر.
خدا را شکر که امروز در خدمت شما هستم. از نگهبان لژیون سردار ( خانم مائده) و نگهبان جلسه، علی آقا و همه پهلوانانی که به من فرصت دادند تا این جایگاه امروز روزی بنده باشد سپاسگزارم. خدا را شکر که همه ما در کنگره ۶۰ هستیم و می‌توانیم از آموزش‌های آن بهره‌مند شویم تا به مقصد خود برسیم و بتوانیم عمل سالم را در زندگی انجام دهیم تا به قدرت بخشش دست یابیم.
دستور جلسه این هفته کنگره ۶۰ «گلریزان» است.
برای دوستانی که تازه وارد کنگره شده‌اند و یا برای نخستین بار است که با این دستور جلسه گلریزان روبرو می‌شوند، نکاتی را بگویم تا بیشتر با گلریزان آشنا شوند. کنگره ۶۰ یک سازمان مردم نهاد است که به هیچ ارگان دولتی وابسته نیست و تمام هزینه و منابع مالی و آموزشی آن را خود اعضای کنگره ۶۰ فراهم می‌کنند. اکثر ما این تجربه را داریم که زمانی که برای ترک اعتیاد به هر سازمان یا کلینیک مراجعه می‌کردیم نخست باید بهای آن را پرداخت می‌کردیم. کنگره ۶۰ تنها نهاد و سیستمی بود که ما را با آغوش باز پذیرفت و نه تنها ترک اعتیاد، بلکه ما را به درمان قطعی و ۱۰۰ درصدی اعتیاد رسانید.
اما من خودم در ابتدای کار که وارد کنگره شده بودم، به واسطه حال خرابی‌هایی که داشتم متوجه این موضوع و این هزینه‌های جاری مانند آب، برق، گاز، اجاره بها، صندلی و غیره نبودم. اما وقتی بیشتر با این ساختار آشنا شدم، دانستم کسانی که پیش از من در کنگره بوده‌اند این بستر را برای من فراهم کردند تا به دست یکی مانند من برسد و از آن استفاده کنم. به گفته مهندس: دیگران کاشتند و ما خوردیم و ما می‌کاریم تا دیگران بخورند. اکنون نوبت من است پس از اینکه به درمان رسیدم این بستر را نگه‌دارم تا افراد نیازمند بتوانند از آن استفاده کنند.
همه ما می‌توانیم به هر نحوی از کنگره حمایت کنیم. حمایت‌های ما می‌تواند از زمین کنگره ۶۰ هم باشد و یا می‌توانیم از سبد قانون ۱۱ هم حمایت کنیم. من از سال ۹۷ وارد لژیون سردار شدم و این خدمت با سایر جایگاه‌های خدمتی من متفاوت بود چون پیش از این من در جایگاه دبیری، نگهبانی، سایت و راهنمایی خدمت کرده بودم اما هنوز برخی گره‌ها در من وجود داشت که با ورودم به لژیون سردار توانستم همه آنها را باز کنم. انسان وقتی بخشش را در عمل معنا می‌کند، وارد یک ساختار تازه می‌شود و اتفاقات خوبی درون آدم می‌افتد. پیش از ورودم به کنگره خیلی برایم سخت بود که بتوانم از یک چیزها بگذرم یا آنها را ببخشم. از همان روز که بخشیدم، گره‌های زندگیم باز شد و هر سال یک اتفاق خوب و تازه برایم رخ داد. بخشش در کنگره به من اعتبار و شخصیت داد و زندگی من که تا پیش از کنگره به مویی بند بود، دوباره پایه‌هایش مستحکم‌تر شد. از آن پس من کمک به کنگره را جزو اولویت‌های واجب زندگیم قرار داده‌ام چون ناسپاسی بزرگی است که زندگی دوباره‌ای که کنگره به من بخشیده است را نخواهم جبران کنم.
زمانی که من به همراه مسافرم برای کسب اجازه پهلوانی خدمت مهندس رفته بودیم، ایشان به ما این توصیه را کردند که برای خدمتی که انجام می‌دهیم، نه از خدا و نه از کنگره و نه از هیچ کس دیگری چشمداشتی نداشته باشیم. اما همه ما می‌دانیم که وعده خداوند دروغ نیست و بخشش ما چند برابر به ما باز خواهد گشت و این کار می‌تواند برای یک نفر گشایش یک مشکلی باشد و یا برای کس دیگر برکت روزی و یا برای کس دیگری درمان و رهایی از اعتیاد و برای کس دیگر شفای بیمار یا برای یکی مانند من گشایش گره‌های زندگی باشد.
این هفته و این دستور جلسه روز تقدیر و اندازه ماست، درست مانند آزمونی که برگه‌ها را جلوی ما می‌گذارند و ما را می‌سنجند.
الگویی که ما می‌توانیم بخشش و سخاوت را از آن بیاموزیم جناب مهندس است که روش دی‌اس‌تی(DST) و درمان اعتیاد را به همه ما بخشیده است و ایشان خواسته است که با برگزاری این جشن ما را در این خان نعمت سهیم کند.
این را به جرات می‌گویم که یاری من به کنگره بسیار ناچیز است و تا روزی که زنده‌ام اولویت مالی من کمک به کنگره است.
امیدوارم همه ما بتوانیم نه تنها در این هفته بلکه در همه سال با تمام توان مالیمان در این جشن شرکت کنیم.

 

کاری از گروه سایت رودکی

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .