اپیوم‌ چهره‌ای دوگانه دارد

تا چند سال پیش تجهیزاتی نبود که بتوان جزئیات انسان را مورد ارزیابی قرار داد. پرسش‌نامه‌هایی توسط دانشجویان که شامل ۳۰۰ سوال که مربوط به خانواده‌های افراد مصرف‌کننده بودکه آیا با آن‌ها می‌توانستند گامی برای اعتیاد، درمان، ترک و خانواده‌ آن‌ها بردارند؟ امروزه دستگاه‌هایی وجود دارد که جزئیات انسان‌ها مانند ۱۸ هزار ژن یا بیان آن‌ها را مورد مطالعه قرار می‌دهند و از روی آن‌ها می‌توان فهمید، قلب یا کبد آن‌ها کار نمی‌کند؛ حتی تراکم استخوان آن‌ها چه‌قدر است و میانگین سنی را به ما می دهند. مانند فردی که سن شناسنامه آن ۸۰ سال است؛ اما سن فیزیولوژی آن ۴۵ است؛ بنابراین با اطلاعات بالا میانگین سن را می‌توانند تشخیص بدهند، البته این دستگاه‌ها هنوز در ایران نیامده است.

اکنون که وارد جزئیات شدیم قضیه فرق کرده است و در تحقیقات نکته حائز اهمیت این است که آیا دارویی که درست می‌شود ضرری به اعضای بدن می‌زند یا خیر؟ ما ابتدا داروها را روی موش، دوم حیوان و سوم روی انسان‌ها آزمایش می‌کنیم، اکنون دستگاه‌ها میزان تخریب را مشخص می‌کنند. یکی از مسائل مهم تریاک است و تحقیقات انجام شده طبق آمار و پرسش‌نامه می‌گویند که تریاک سرطان زا است؛ اما ثابت کردیم که این موضوع درست نیست و مطالبی را راجع‌به اپیوم بیان کردیم. تریاک به دلیل  آلکالوئیدهایی که دارد می‌تواند برای ترمیم سیستم ایکس به ما کمک کند؛ اما چرا می‌گوییم «اپیوم»؟ تریاک همان اوپیوم است. زمانی‌که ما با این لغت آن را بیان می‌کنیم اثر درمانی آن را در نظر می‌گیریم و کلمه تریاک اثر مصرف‌کنندگی دارد و نمی‌توان گفت اپیوم برای همه چیز خوب است، بلکه گاهی مخرب و باعث ایجاد بدبختی می‌شود. مقدار مصرف، دوز و زمان استفاده بسیار مهم است. ما در درمان از ۰/۳ سی‌سی استفاده می‌کنیم که یک سی‌ام گرم با ضریب خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اپیوم آن‌قدر حائز اهمیت است که ما جنگی به عنوان جنگ تریاک داشتیم؛ زیرا مهم بود. زمانی‌که هند زیر سلطه انگلستان بود آن‌جا تریاک زیادی کاشته می‌شد و کل را به سه قسمت تقسیم می‌کردند؛ دو قسمت برای چین و یکی برای انگلستان می‌فرستادند. در چین دو سوم برای مردم عادی مصرف می‌شد، یک سوم در انگلستان برای ملکه انگلستان و برای دولت که برای دارو استفاده می‌شد. زمانی‌که چین فهمید مردم عادی دو سوم آن را مصرف می‌کنند ورود آن را قدغن کرد. تریاک ماده‌ای استراتژیک است که اهمیت فراوانی دارد. بیشترین داروی دنیا کدئین است. هر گرم تریاک ۰/۳ کدئین و ۲۰ تا ۳۰ درصد مرفین دارد که در بیمارستان‌ها جان هزاران بیمار را نجات می‌دهد. پاپاورین شل کننده عضلات و برای سیستم عصب می‌باشد.

اپیوم را چه بنامیم و سخن بگوییم؛ زیرا ماده‌ای است که چهره‌ای کاملاً دوگانه دارد؛ یک طرف آن شیطانی و طرف دیگر الهی است؛ طرف شیطانی به انسان‌ها و جامعه خسارت‌ها زده است و طرف الهی جان انسان‌ها را نجات می‌دهد. در کشورهای بزرگ و پیشرفته کشتزارهای بسیاری از تریاک وجود دارد که به عنوان دارو از آن استفاده می‌کنند. مانند آلمان، انگلستان، اسپانیا در صورتی‌ که در کشورهای دیگر کشتزارهای تریاک را آتش می‌زنند. استفاده از اپیوم بسیار مهم است؛ میزان مصرف، فاصله زمان مصرف آن و این‌که چه‌طور افزایش و یا کاهش بدهند. اپیوم که در اتاق عمل جان یک نفر را نجات می‌دهد را تبدیل به زشت‌ترین ماده کرده‌ایم، از تریاک به جای استفاده دارویی، آن را می‌کشیم و هروئین درست می‌کنیم و مانند آن است که از طلا سطل زباله درست می‌کنیم. از هر چیزی به جای آن‌که به بهترین شکل استفاده کنیم، در اثر جهل و نادانی خود از اپیوم استفاده نادرست می‌کنیم. برخی گفته‌اند که تریاک سرطان‌زا است. ما ده مقاله داده‌ایم که خطرناک‌ترین بیماری‌های بشر را می‌توان با اپیوم مهار کرد. در درمان اعتیادهایی مانند هروئین، شیشه با اپیوم و با برنامه‌ریزی صحیح توانستیم آن‌ها را درمان کنیم.

هر داروی ضد درد و یا روان‌گردان برای آن‌که روی انسان اثر بگذارد، بایستی از سد خونی مغز عبور کند و در آن مداخله کند؛ بنابراین هر دارویی که مرتباً در حدود یک سال از سد خونی مغز عبور کند و به مرور زمان جایگزین بعضی از پارامترهای مغز می‌شود، به همین دلیل اعتیاد آور خواهد بود. آبلیمو یا آب پرتقال روی مغز اثر نمی‌گذارد؛ اما ویسکی، الکل، تریاک، قرص دیازپام روی مغز اثر می‌گذارد و در چربی‌های مغز حل می‌شود؛ زیرا مغز خود چربی است، در مویرگ‌ها حل می‌شود و از سد خونی مغز عبور می‌کند. ما باید به‌ گونه‌ای دارو مصرف کنیم، زمانی‌که اثربخشی کرد آن را بتوانیم از بیمار پس بگیریم، هیچ‌گونه عوارضی نداشته باشد که این‌کار را با DST و شربت اپیوم‌ تینکچر انجام دادیم و موضوعی که کشف شد طریقه درمان اعتیاد با اپیوم بود.

موضوع مهم دیگر سازگاری فرد است که چگونه سیستم حیاتی انسان با اپیوم سازگار گردد؟ هم‌چنین با چه ضریبی دارو را افزایش یا کاهش داد و یا توقف در پله چه‌قدر است؟ دارو به چه میزان و چه فاصله زمانی مصرف شود بسیار مهم است؛ باید با فاصله زمانی ۷ الی ۸ ساعت باشد و آن را با یک ضریب ثابت افزایش داد که بدن بتواند آن را حس یا هضم کند. نظم بدن بسیار مهم است؛ زیرا بدن انسان آگاه و زبان دارد. اگر نظم غذا خوردن درست و سر ساعت مشخص باشد، بدن تکلیف خود را می‌داند و غذا ذخیره نمی‌کند. در DST همه‌چیز با محاسبات است، بدن تکلیف خود را می‌داند و هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد. در کنگره همه زمان را می‌دانیم. سیستمی می‌تواند مناسب باشد که بتواند پاسخ انسان‌ها را بدهد. متد DST و داروی اپیوم برای درمان پاسخ همه سوالات را داده‌است.طول درمان؟ حداقل ۱۰ ماه، میانگین ۱۱ ماه. چرا اپیوم؟ برای آلکوئیدهای موجود در آن‌. چرا کاهش دهیم؟ برای سازگاری‌آیا به درمان قطعی می‌رسیم؟ بله‌ این متد سوال‌های متعدد را برای درمان پاسخ می‌دهد.

تایپ: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویراستار و رابط خبری: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه ( لژیون اول)
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چرمهین