گاهی گمان نمی‌کنی ولی خوب می‌شود

گاهی گـمان نمی‌کنی؛ ولی خوب می‌شود
گاهی نمی‌شود کـه نمی‌شود که نمی‌شود
گاهی بساط عیش،  خودش جور می‌شود
گاهی دگـر، تـــهیه بــه دسـتور می‌شود
گـه جــور می‌شود، خـود آن بـی‌مقدمه
گـه با دو صــد مقدمـه، ناجـور می‌شود
گاهی هــزار دوره دعـا، بـی‌اجابت است
گاهی نــگفـته، قـرعه، به نام تو می‌شود
گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست
گاهی تـمام شهــر گــدای تــو می‌شود

در هستی مرزی بین فیزیک و متافیزیک، طبیعت و ماوراءطبیعت قائل شده‌ایم که به اعتقاد من همه این‌ها یکی هستند. آن چیزی که درک می‌کنیم، فیزیک و آن چیزی که درک نمی‌کنیم متافیزیک می‌گوییم. آن‌چه که در زندگی ما پیش می‌رود با خواست و تقدیر است که با فرمان الهی این کار صورت می‌گیرد. بعضی‌ها می‌گویند زندگی سراسر جبر است و بعضی دیگر بر اختیار نظر دارند، یک سری هم می‌گویند وسط این دو است.

بعضی‌ها مهم‌ترین مسئله را عشق، یک سری ایمان و دیگری عقل را درست می‌دانند؛ اگر هر کدام از این‌ها به تنهایی باشد مشکل ایجاد می‌کند. کسی که از تعصب برخوردار باشد، ممکن است بدترین جنایت‌های روزگار را به نام خداوند، مرتکب شود. ایمانی که بدون عشق و عقل باشد، ایمان نیست. کسانی هم که می‌گویند همه چیز عقل است، حساب گرایانه می‌باشد. هر چیزی باید تعادلش برقرار شود، عشق، عقل و ایمان با هم است.

فرمان الهی بر مبنای خواست، تقدیر و اعمال رقم می‌خورد‌؛ این نیست که بگوییم همه چی بستگی به تلاش ما دارد. تقدیر یعنی، نامه پیشین. تمام اعمالی که انجام می‌دهیم واکنشش در آینده می‌آید، این‌ها همه حساب و کتاب دارد. در بعضی مسائل نباید غصه خورد چو ن مربوط به تقدیر الهی است؛ البته باید بدانیم که اگر فقط مبنا را بر تقدیر بگیریم، آدم خرافاتی و یک بعدی می‌شویم. بعضی اوقات خواست و تقدیر است ولی طبق فرمان الهی جلوی آن گرفته می‌شود.

ما در فرامین الهی هیچ دخیل نیستیم. باید بدانیم که در گذشته چه چیزی کاشته‌ایم، عمل خیر یا عمل شر اگر به اندازه‌ی ذره‌ایی هم باشند جوابش را می‌گیریم، این همان «قانون کارما» می‌باشد. ما فکر می‌کنیم قضا و قدر همیشه باید از نوع عالی باشد. وقتی ما به یک مشکلی بر می‌خوریم بعد از مدتی متوجه می‌شویم که به نفع ما بوده است. جسم آسیب پذیر است و نفس حرکت دهنده آن است. همه چیز بر مبنای تکرار می‌باشد، در اثر تکرار ما پیشرفت می‌کنیم.

مرگ پایان این دنیا است و آغاز جهانی دیگر می‌باشد، کارهایی که انجام می‌دهیم نامه اعمال در ورود به مرحله بعد است، نامه عمل یعنی، تو چه داری. ما می‌خواهیم بیشتر انسان‌ها را آگاه کنیم تا بهترین راه را انتخاب کنند. وقت گرانبها را صرف چیزی بکن که به درد بخورد. همه چی باید با تفکر باشد، اگر بخواهیم به بهترین چیزها برسیم باید در افکارمان تجدید نظر کنیم.

به قلم: همسفر فاطمه، رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون دوم)
رابط خبری: راهنما همسفر فرزانه (لژیون دوم)
عکاس: مرزبان خبری، همسفر مرضیه
ویراستار: همسفر سمانه، راهنمای تازه واردین
ارسال: همسفر فاطمه، رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی گوجان