مشارکت مکتوب سی دی وادی دوم

سلام دوستان عاطفه هستم راهنمای لژیون یکم یک همسفر؛
وادی دوم می‌گوید:«هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌ نهد هیچ کدام ازما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم .»
و توضیحاتی برای اثبات این حرف در طول وادی داده شده است.
در وادی اشاره شده است که اگر احساس پوچی و ناچیز بودن به ما دست می‌دهد. علت آن این است که اعتماد به نفس خود را به علت تفکرات غلط و حرکت در مسیر ضد ارزش‌ها و درگیر شدن با بیماری‌های جسمی و روانی از دست داده ایم. این تذکر را می‌دهد که اگر درست به هستی نگاه کنیم و انسان و خلقت انسان را بشناسیم و در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم دیدگاه ما تغییر می‌کند و برای حیات خود ارزش و احترام قائل هستیم.
زندگی کردن وحیات تا جایی ارزشمند است که جناب مهندس می‌فرمایند: «معجزه حیات خود حیات است». قطعاً اگر باور داشته باشم بیهوده خلق نشده‌ام در پی زندگی آرام و لذت بخش و ارزشمند هستم، تلاش می‌کنم برای سازندگی چه در قسمت جسم خودم چه روان و چه جهان بینی و در نهایت ساختن پیرامون خودم.
برای استفاده از امکانات و نعمت‌هایی که در اختیار من قرار داده شده برای رفع تکلیفی که دارم و مسئولیتی که در خلقت به من داده شده است. و در انتها تشکر از دوستانی که مشارکت لژیون را مطالعه می کنند.

به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان مریم هستم همسفر؛
وادی دوم می‌گوید:«هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد ..هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.»
شاید می‌توان گفت: موضوع اصلی این وادی امید و ناامیدی می‌باشد.
از آنجا که همه ی حالات ما با تفکر آغاز می شود، وقتی به ضد ارزشها فکر کنیم کم کم مسیرمان را گم می‌کنیم تا جایی که گاهی ضد ارزشها تبدیل به ارزش می‌شود.
نیروهای درون همه‌ی ما ،مانند یک کوه آتشفشان نهفته است که در صورت ظهور می‌توانند انسان را تغییر دهند.
تفکر انتخاب شده تبدیل به یک تصویر ذهنی می شود که این تصاویر می توانند صحنه های زیبا از زندگی سالم و عشق بدون توقع باشد و یا صحنه هایی از حال خراب ،افسردگی ،ورشکستگی و...باشد . اولی انسان را به سمت ارزشها و خواسته های معقول سوق می‌دهد و دومی به طرف ضد ارزشها می برد. در حالت اول نور و امید در مقابلمان است و در حالت دوم نا امیدی و تاریکی. بعضی افراد وقتی در حالت دوم قرار می گیرند در عمق ناامیدی و تاریکی می گویند:«همه چیز تمام شد و زندگی اهمیتی ندارد بیخودی به این دنیا آمده ایم.»
این‌ها همه در مرحله اول توجیه است و سپس تسلیم شدن در مقابل نابودی .
باید بدانیم که هیچ چیز درعالم، بیهوده خلق نشده است.برای درک بهتر این مطلب باید آگاهی و دانش خود را افزایش دهیم و بدانیم که ما در این جهان تنها و بدون پشتیبان نیستیم.
قدرت مطلق یاری رسان و پشتیبان ما است.
لازم است که انسان ابتدا خود را بشناسد تا بتواند نیروهای ما فوق را درک کند.
حال برای رسیدن به شناخت نیروهای مافوق باید در سه بخش عمده سرمایه گذا‌ر‌ی کنیم (مشکلات جسم ما،مشکلات روان ما، مشکلات جهان بینی ما) ،برای رسیدن به آرامش ، توازن و تعادل در زندگی، باید در هر سه مقوله کار کنیم.

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر؛
اگر به تمام هستی نگاه کنیم امکان ندارد چیزی پیدا کنیم که بیهوده خلق شده باشد.
اگر ما فکر کنیم چیزی بیهوده است مطمئنا باشید این تفکر غلط ما است.
وقتی انسانی پا به هستی گذاشت، خداوند یا قدرت مطلق او را بر سر دو راهی قرار می‌دهد. حالا می‌خواهد سمت تاریکی ها برود یا سمت روشنایی .اصولا انسان تاریکی‌ها را تجربه می‌کند برای پی بردن به عظمت روشنایی ها.اما موقعی که در تاریکی ها فرو رفت بایستی از گذرگاه‌های سخت عبور کند و خروج از تاریکی ها به این سادگی نیست. اگر از این گذرگاه عبور کند آن موقع تبدیل به انسانی کار آزموده خواهد شد و به صلح و آرامش می‌رسد.
ما در هستی تنها و بدون پشتیبان نیستیم ونیروی برتر یا قدرت مطلق ما را یاری می‌رساند. این نیرو سازو کار خودش را دارد و شرط اولش دوری از ضدارزش ها و پرداختن به ارزش ها و راه رفتن در مسیر یا صراط مستقیم است.

سلام دوستان مریم هستم یک همسفر؛
هیچ مخلوقی جهت بیهودگی پا به حیات نمی‌نهد هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. چیزی که از این وادی
استنباط می‌شود این است که هرکسی در این دنیا قدم به حیات می‌گذارد هدفی دارد و هیچ خلقتی بیهوده نیست.
ما باید تفکر کنیم و به دنبال آن نیروی القا، احیا و تحرک هم به کمک ما می آید.
خداوند به انسان عقل وقدرت تفکر داده است و او را بر سر دو راهی گذاشت و به او گفته شد که یک راه را انتخاب کند. یکی مسیر تاریکی و ضد ارزشها دومی مسیر ارزشها یا صراط مسقیم.

سلام دوستان ساهره هستم همسفر؛
درمورد وادی دوم تا قبل از اینکه وارد کنگره نشده بودم حس بیهودگی داشتم از اینکه چرا آفریده شدم و از خدا شاکی بودم.
ولی این وادی به من گفت هیچ مخلوقی جهت بیهود پا به هستی نمی‌گذارد. خداوند در خلقت هر موجودی یک حکمت و فلسفه عظیمی داشته است. خدا را شاکرم که در کنگره هستم و آموزش می گیرم که من یه موجود اضافه نیستم یاد گرفتم به خیلی چیز‌ها نباید فکر کرد فکر کردن به چیزای بیهود باعث می شود انرژی از ما کسب کند و از چیزهایی که به من انرژی می دهد غافل باشم.
با الهام گرفتن از وادی دوم حرکت کردم و به خود باوری رسیدم. با ادامه دادن به مسیر حرکت خودم در صراط مستقیم توانستم از تاریکی ها رها بشوم.

به نام خالق مطلق الله....
سلام دوستان مهرنوش هستم یک همسفر ؛
هیچ مخلوقی جهت بیهودگی ،قدم به حیات نمی نهد.
در وادی دوم به این تفکر رسیدم که هیچ چیزی بی جهت  پا به این جهان هستی نگذاشته است. تمام مخلوقات در این جهان رسالتی دارند که باید در مسیر صراط مستقیم و در جهت مثبت و با تفکر به آن هدف برسند.
متوجه شدم که نیروی قویی وجود دارد که مرا همیشه مورد حمایت خودش قرا می دهد.همه ی اتفاقات چه خوب و چه بد در درون ما هستند  که بر اثر اعتقادها و باورهای غلط باعث بیماری  جسم و روح ما شدند.
وقتی در راستای صراط مستقیم قرار گرفتیم باید برای بهبودی خودمان تلاش کنیم تا به سلامت جسم و روان برسیم.

مشارکت مکتوب سی دی وادی دوم:لژیون اول

ویراستار: مرزبان خبری همسفر حمیده
تنظیم و ارسال: همسفر فرحناز رهجوی همسفرعاطفه لژیون اول