ره‌توشه سفر (قسمت هفتم)

پیوند محبت بین راهنما و رهجو زمانی برقرار می‌گردد که هیچ اسراری بین طرفین وجود نداشته باشد، آن‌وقت پیوند محبت بخوبی شکل می‌گیرد و به روند درمان کمک می‌کند. 

در کنگره اصولا کسی نمی‌تواند جایگاهی را بدست آورد، جایگاه را به فرد می‌دهند و اصولا جایگاه را وقتی به انسان می‌دهند، خودش خبر ندارد  اما هر کس شرایطش را در خود بوجود بیاورد قطعا به او داده می‌شود. 

وقتی انسان می‌تواند مسائل را درست متوجه شود که به قول نوشتارها چشم دل او باز شود، نه چشم سر، چشم سر باز است، اما چشم دل باز نیست و کسانی می‌توانند مسائل را خوب درک کنند که چشم دل آنها باز باشد و چشم دل تنها با تزکیه و پالایش باز می‌شود، چشم دل مانند عینک است و باید آنرا تمیز کرد و هر چقدر آنرا تمیزتر کنیم، بهتر می‌توانیم ببینیم. 

ما وقتی وادی‌های کنگره را مطالعه می‌کنیم، تمام راهکارهای آن برای تزکیه است و کل نوشتارها و وادی‌های کنگره در نهایت به تزکیه ختم می‌شود، وقتی با آموزش‌ها جلو برويم خود به خود به این قضیه می‌رسیم و اصلا نیاز نیست که زور بزنیم. 

بزرگترین اصل در جهان‌بینی عمل کردن به آن است ، اگر کسی جهان بینی را کاربردی نکند از روز اول حالش خراب‌تر می‌شود، بدتر می‌شود که بهتر نمی‌شود مگر اینکه به اندازه‌ای که یاد می‌گیرد به آن عمل کند، اگر عمل نکند مانند غذایی است که ما می‌خوریم، اما آ‌ن‌را هضم نمی‌کنیم، اگر آن غذا هضم نشود و ما غذای دیگری بخوریم، روی دلمان می‌ماند، کسانی‌که به آن عمل می‌کنند، هضمش کرده و آنرا می‌خورند. 

با احترام راهنما مسافر منصور 

تایپ: مسافر مهدی شمسی

تنظیم: مسافر ساسان