وجود همسفر چیزی غیر از عشق نیست

جلسه دوازدهم از دوره سوم کارگاه‌های آموزشی مجازی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی حافظ با استادی راهنما همسفر سمیه با دستور جلسه «هفته همسفر» در روز شنبه ۹ دی‌ماه ۱۴۰۲ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد: 

به نام نامی اولین عاشق که اوست.

در ابتدا هفته همسفر را به بنیان و نگهبان کنگره ۶۰ جناب آقای مهندس دژاکام و همسفر محترمشان خانم آنی و خانواده محترمشان تبریک عرض می‌کنم، سپس به تمام همسفران و مسافران کنگره ۶۰ به‌خصوص همسفران نمایندگی حافظ تبریک عرض می‌کنم.

هیچ همسفری نمی‌تواند ادعا کند که من یک همسفر خوب هستم؛ همسفری که مطالعه نمی‌کند، سی‌دی گوش نمی‌دهد و فقط یک همراهی کاملاً جزئی با مسافرش دارد، گاهاً با مسافرش در جلسات شرکت می‌کند و با او می‌آید و می‌رود، قطعاً این همسفر نمی‌تواند در جایگاهی که برایش تعیین‌شده موفق باشد. آموزشی که در کنگره داده می‌شود به این دلیل است که همسفر بتواند یک همراه موفق باشد و همسفرانی که این‌چنین حرکت می‌کنند و آموزش می‌گیرند و سعی می‌کنند آموزش‌ها را به اجرا درآورند، همیشه در کنار مسافر موفق هستند.

گاهی اوقات پیش می‌آید که در طول سفر مسافر ناامید می‌شود و فکر می‌کند که نمی‌شود؛ اما اگر همسفر علم و آگاهی داشته باشد به زیبایی می‌تواند در کنار مسافرش نقش مکمل را بازی کند؛ همسفر می‌تواند به مسافری که ناامید شده امیدواری داده و کمکش کند، البته این همسفر زمانی می‌تواند به مسافرش کمک کند و امید دهد که اول به خودش کمک کرده باشد.

قطعاً یک همسفر از سال‌های اعتیاد مسافرش زخم‌هایی دارد که التیام این زخم‌ها واقعاً سخت است؛ اما کنگره کمک می‌کند تا همسفران بتوانند این زخم‌ها را التیام دهند؛ چراکه برای کمک به مسافران، همسفران باید قوی باشند. کار یک همسفر القاء مثبت است، یک همسفر اگر خودش نتواند مثبت اندیش باشد نمی‌تواند به مسافرش کمک چندانی کند. زمانی که این دو در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند نقش مکمل  را بازی می‌کنند و هرکدام از آن‌ها که نباشد جایش خالی است.

همسفری که وارد کنگره شده و آموزش می‌بیند به این نتیجه می‌رسد که هر جایگاه و هر موقعیتی که امروز در آن قرارگرفته به دلیل حرکت‌های او در گذشته است، قطعاً جایی خطا کرده و در گذشته سؤالاتی داشته که امروز به اینجا راه پیداکرده است؛ زمانی که همسفر این را پذیرفت خیلی زیبا شروع به حرکت می‌کند و تمام مشکلاتی که در این مسیر وجود دارد را می‌پذیرد؛ ایثار، فداکاری، بخشش، عشق و محبت را با مفهومی کاملاً متفاوت درک می‌کند، از کنگره گذشت را یاد می‌گیرد و سکوت می‌کند.

همسفری که همیشه توقع داشت، بعد از ورود به کنگره به جهت درک بالا مشکلات را می‌پذیرد، می‌داند باید بدون توقع محبت کند، می‌داند باید بدون توقع گذشت کند، می‌داند که باید بدون توقع ببخشد؛ اگر همه انسان‌ها بخواهند به خیر و خوبی دست پیدا کنند قطعاً باید بهای این خیر و خوبی را بدانند و به قول بزرگان: «بهشت را به بها می‌دهند نه بهانه». ما در کنگره به خاطر مسائل و مشکلاتی مثل اعتیاد قرارگرفته‌ایم، آن سختی‌ها را کشیدیم و حال بسیار خوشبختیم که اینجا هستیم و کنگره را پیدا کردیم؛ دنیای ما دنیای تاریک اعتیاد بود و در تاریکی خطاهایی انجام داده‌ایم؛ اما خدا را شکر که امروز نور الهی در زندگی ما جاری است، برای این حرکت عظیم شکر، شکر، شکر ...

مطالبی که دوست دارم راجع به آن صحبت کنم از سرکار خانم آنی اولین همسفر کنگره ۶۰ است، ایشان فرمودند: «همسفران در این مکان مقدس یاد می‌گیرند که محبت کردن به مسافرانشان بسیاری از مشکلات زندگی‌ را حل می‌کند و همسفر باید بداند که قوی‌ترین اسلحه در زندگی محبت است».

شاید مسافران یک روز خودشان فکر می‌کردند که دیگر امکان ندارد بتوانند از دست این غول بی‌شاخ و دم نجات یابند؛ اما همسفران آن‌ها در کنارشان ماندند و علت اصلی ماندنشان چیزی غیر از عشق نبود تا خانواده ازهم‌پاشیده نشود. خدا را شکر می‌کنم که ما همسفران، همسران، مادران و خواهرانی هستیم که در کنار مسافرانمان ماندیم و توانستیم به کنگره راه پیدا کنیم، آموزش بگیریم و با به عمل درآوردن آموزش‌ها بتوانیم کم‌کم و به‌مرورزمان شرایط زندگی را تغییر دهیم. ما این را می‌دانیم که تغییرات یک‌دفعه امکان‌پذیر نیست.

آقای مهندس می‌فرمایند: «اگر همسفر خوب و مسافر خوب در کنار همدیگر قرار گرفتند و سفرشان را شروع کردند و ادامه دادند، نتیجه بسیار رضایت‌بخش و بسیار عالی است؛ یعنی حاصل آن یک سفر بسیار لذت‌بخش می‌شود. اگر مسافر بد باشد و همسفر، همسفر خوبی باشد سفر، سفری بسیار سخت؛ اما امکان‌پذیر خواهد بود. اگر مسافر خیلی خوب باشد و برعکس همسفر خوب حرکت نکند باز سفر نتیجه‌بخش است؛ اما ممکن است زمان طولانی و سخت شود و اگر مسافر و همسفر بد بودند بهتر است که هر دو بروند»؛ یعنی هیچ کلامی مثل این جملات برای اینکه یک همسفر و یک مسافر در کنگره ۶۰ بدانند که وظیفه آن‌ها چیست و باید چگونه عمل کنند شیوا و رسا نیست.

در اینجا ما کنار هم معنا پیدا می‌کنیم و با هم همزبان می‌شویم، یک همسفر هیچ منتی سر مسافرش ندارد که برای درمان او به ‌کنگره می‌آید، اگر همسفر مسئله اصلی را درک کرده باشد و بداند برای آموزش و یادگیری خودش می‌آید، سعی می‌کند تغییرات و تبدیلات را در خود به وجود آورده و ادامه دهد؛ در غیر این صورت حضور همسفر در کنگره با عدم حضور او هیچ تفاوتی ندارد.

امروز شاهد بروز احساسات قشنگ در کنگره هستیم و خواهیم بود، ان‌شاءالله احساسات زیبا ادامه‌دار باشند و فقط محدود به امروز نباشند. امیدوارم قدر همدیگر را بدانیم و بدانیم قدردانی از کسانی که در کنار ما هستند و به ما کمک می‌کنند عین قدردانی از خداوند است. در آخر خدای خود را شاکر هستم که با انسان مصرف‌کننده‌ای زندگی و عشقم را آغاز کردم تا امروز در این مکان پر از عشق، محبت و مقدس حضور پیدا کنم و یک خدمتگزار در اقیانوس بیکران باشم.

با تشکر از همه همسفران عاشق.

رابط خبری: راهنما همسفر سمیه
عکس و ارسال: همسفر زینب مرزبان خبری
همسفران نمایندگی حافظ