برداشت من از سی دی وادی سوم این است که ما یاد گرفتیم هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند. اینکه تمام انسانها یا شاید ۹۹ درصد فکرشان بیمار است و مشکل دارند. با کار کردن روی وادی ها افکار و اندیشه تغییر می کند، البته پله پله با پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک. در این وادی یاد می گیریم در زندگی و حل مشکلات بالاترین نقش بر عهده خود ما است و باید با تفکر سعی و تلاش کلید اصلی مشکلات خودمان را پیدا کنیم. ما با شروع زندگی در این وادی آغازی تازه داریم، آغازی که ما را به سلامتی و صلح و آرامش و آسایش برساند. اطلاعات عمومی را خوب است که بدانیم؛ مثلا رود ارس در شمال ایران است. ولی ما در کنگره اطلاعاتی را بدست می آوریم که عملیاتی باشد و به درد زندگی و پیشرفت زندگیمان بخورد، را یاد می گیریم. مثلا یاد می گیریم اگر افسردگی و پریشانی داریم چگونه به آرامش و آسایش برسیم و با نگاه کردن به طبیعت به ابعاد گسترده ای چون اصوات موسیقی بر جهان خود بدرخشیم و خود کلید مسیر اصلی راه خود را بسازیم. باید بدانیم هیچ کس مسئول حل بحرانهای زندگی ما نیست جز خودمان. اگر منتظر باشیم دیگران مشکلات ما را حل کنند همیشه در عذاب و شکنجه و بلا هستیم، زیرا ما به این حیات آمده ایم تا حل مشکلات را بیاموزیم و ما بذرهایی در گذشته کاشته ایم که چه بخواهیم و چه نخواهیم با آن مواجه هستیم. یکسری مشکلات هست که ما هیچ نقشی در به وجود آمدنش نداریم مثل مشکلات ژنتیکی و در آخر ما از این وادی نتیجه گرفتیم: ۱-کلیه مسئولیت کار و زندگی و مشکلات خودمان را بپذیریم. ۲-کلیه سختی های آن را با دل و جان بپذیریم. ۳-سعی کنیم با تمام توان مسائل را با تفکر و تدبیر حل کنیم. ۴-سعی کنیم از نظر مشورت سایر انسانهای صالح استفاده کنیم ولی تصمیم نهایی را خودمان بگیریم. ممنون که توجه کردید.
نویسنده و تایپ: همسفر فاطمه (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر صدیقه (خدمتگزار سایت)
همسفران نمایندگی مسعود
- تعداد بازدید از این مطلب :
19546