English Version
This Site Is Available In English

نگاه آگاهانه به ماده و مادیات

نگاه آگاهانه به ماده و مادیات

بخشش، تنها به بخشیدن مال نیست؛ بخشیدن از دل است، از خواسته‌ها و آن‌چه دوست داریم؛ یعنی سهمی از داشته‌های خود را برای آرامش و رهایی دیگران کنار بگذاریم. شاید از مال آغاز شود؛ اما ریشه آن عشق و محبت می‌باشد. لژیون سردار، تجلی این عشق و بخشندگی است؛ جایی‌که می‌آموزیم با بخشیدن، نه تنها از داشته‌هایمان کم نمی‌شود؛ بلکه به وسعت وجودمان افزوده می‌شود.
در آستانه نزدیک شدن به گلریزان فرصتی فراهم شد تا گفت‌و‌گویی با دیده‌بان لژیون سردار، مسافر علیرضا داشته باشیم. درادامه شما را به خواندن صحبت‌های ارزشمند و قابل تأمل ایشان دعوت می‌کنیم.

مسافر علیرضا، با آنتی‌ایکس مصرفی تریاک و شیره وارد کنگره شدند. با راهنمایی مسافر محمدصادق صداقت، به روش DST و با داروی اپیوم، به مدت ۱۰ ماه سفر کردند و هم‌اکنون ۲۲ سال است که به لطف خدا و دستان پرمهر آقای مهندس آزاد و رها هستند.

شما به‌عنوان دیده‌بان لژیون سردار، یک خدمتگزار واقعی را چگونه تعریف می‌کنید و چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

وقتی از واقعی بودن صحبت می‌کنیم، این واقعی بودن مجموعه‌ای از صفات را به همراه دارد. اولاً، خدمتگزار یکسری ویژگی‌هایی دارد؛ بزرگترین ویژگی این است که خدمتگزار می‌داند در چه جایگاهی قرار دارد و وقتی من بدانم در چه جایگاهی هستم و چه مسئولیتی دارم، می‌توانم خدمتگزار باشم. در کنگره، تنها کاری که انجام می‌دهیم، به خودمان خدمت می‌کنیم. به‌گونه‌ای در جایگاه خدمت قرار می‌گیریم که اجازه بدهیم خدمت به ما خدمت کند. اگر ما ندانیم چه مسئولیتی داریم، نمی‌توانیم کارمان را درست انجام بدهیم. وقتی کارمان را درست انجام ندهیم، خدمت نمی‌تواند به ما خدمت کند.
یک خدمتگزار واقعی، اطلاعات کاملی از جایگاه خدمتی خودش دارد، هم در صور آشکار ماجرا و هم در صور پنهان. درواقع هیچ‌کس در کنگره خدمت نمی‌کند، همه خدمت می‌گیرند؛ به همین دلیل، همه ما برای خدمت گرفتن از یکدیگر پیشی می‌گیریم؛ چون دوست داریم خدمت به ما خدمت کند و خوش به حال کسی‌که به‌گونه‌ای خدمت انجام می‌دهد که اجازه بدهد خدمت به او خدمت کند. کسی می‌تواند در کنگره خدمت کامل را دریافت نماید که در عشق، عقل و ایمان کنگره خدمت کند.

گاهی افراد با وجود علاقه به خدمت مالی در لژیون سردار، برای بخشش دچار تردید می‌شوند. چه آموزش یا تجربه‌ای می‌تواند به رفع این تردید کمک کند؟

انسان‌ها همیشه بر سر دوراهی که قرار می‌گیرند مردد می‌شوند که انجام بدهند یا ندهند؛ ولی کار خوب کدام است؟ در این ضلع کنگره، شما ابتدا به ساکن نمی‌توانید بفهمید؛ زیرا این موضوع با ایمان شما ارتباط دارد. ایمانی که امید را در دل انسان‌ها می‌کارد. می‌گوید: انسان‌های مؤمن به فردا، روز غایب و غیب اعتقاد دارند و این افراد که به فردایی بهتر امیدوار هستند، کسانی می‌باشند که گذشت می‌کنند. آن‌ها برای فردایی بهتر می‌گذرند؛ بخشی از مواد مصرفی خود را می‌دهند، بی‌ادبی دیگران را می‌بخشند و از خواسته‌های نامعقول خود می‌گذرند. برای فردای بهتر و ماده بهتر، درصدی از ماده یا پول امروز خود را می‌بخشند. این ضلع به آموزش فراوان نیاز دارد، عبور از یک گذرگاه می‌باشد و درس است. اگر بخواهم مطلبی بیان کنم؛ باید به دوستان کنگره‌ای خودم بگویم که کنگره سه ضلع دارد: عقل، عشق و ایمان. ایمان به امید است و امید به فردا، با بخشش در امروز شکل می‌گیرد. انسان‌هایی که امیدی به فردا ندارند، محکوم به نیستی هستند.

در طی سال‌های خدمت در کنگره، نگاه شما به پول و مادیات چه تغییری کرده است؟

ماده چیزی است که می‌تواند خودش را تولید کند و قابلیت زایش دارد. همه‌چیز ماده است؛ ماده هم زشت و هم زیبا تولید می‌کند. ما در دنیای مادی زندگی می‌کنیم؛ برای این‌که بتوانیم از ماده و مادیات عبور کنیم و ماده ما را بفهمد و تحت فرمان ما قرار بگیرد، باید اصول استفاده از ماده را آموزش بگیریم. ماده با ما حرف می‌زند، روش DST با جسم ما حرف می‌زند و جسم ما متوجه می‌شود که یک‌پنجم کم می‌کند. این اعداد، اعداد حقیقی هستند؛ چون با ماده است؛ هر نوع ماده‌ای که ما را از حالت تعادل طبیعی خارج کند، فقط شیره و تریاک ما را از حالت طبیعی خارج نمی‌کنند، شما اگر غذا هم زیاد بخورید، از حالت تعادل خارج می‌شوید. وقتی مال‌اندوزی هم می‌کنید، از تعادل طبیعی خارج می‌شوید. اگر بتوانید با ماده حرف بزنید، می‌توانید آن را تحت اختیار خودتان قرار دهید.
همه ثروت دارند؛ ولی همه ثروتمند نیستند. کسی‌که ثروت خود را در جهت رفع درد دیگران به کار می‌برد، مند دیگران را، دردمندی دیگران را می‌گیرد، می‌شود ثروتمند. آن‌چه دکتر امین گفتند: اگر بدانیم قسمتی از مال دیگران در ثروت ما هست، آن‌وقت می‌توانیم آن را جدا کنیم. بخشش یعنی جدا کردن مال دیگران از مال خودمان. حالا اگر مقدار این بخشش زیادتر شود، قضیه بسیار متفاوت خواهد شد.

برای افرادی که از درمان ناامید شده‌اند، چه پیامی دارید؟

ناامیدی وجود ندارد. من خودم هم دارم سفر می‌کنم. ما نیز دائماً در حال درمان هستیم؛ برای یکی درمان سیستم ایکس و دیگری درمان خواسته‌های نامعقول است، برای یکی تزکیه و پالایش نورش و دیگری تزکیه و پالایش صوتش می‌باشد. حتماً انسان‌ها بارها و بارها امتحان می‌شوند؛ اما در امتحانات خود همیشه نمره قبولی نمی‌گیرند، این موضوع مهم نیست. گاهی بعضی درس‌ها برای برخی انسان‌ها سخت هستند و هیچ ایرادی ندارد، ۲ بار یا ۳ بار امتحان می‌دهی؛ ولی مهم این است که یک نفر جلوتر از ما عبور کرده است. یک صف طولانی وجود دارد و بچه‌ها برای رهایی در آن ایستاده‌اند. بخشی از این صف رهایی متعلق به من می‌باشد، این‌قدر تلاش می‌کنم که بتوانم از این گذرگاه بیرون بیایم و یک جایی عبور از مادیات به انسان کمک می‌کند. برای یک سفراولی، عضو لژیون سردار شدن کمک‌ می‌کند. آقای مهندس می‌گفتند: درست است که OT داروی یک مصرف‌کننده در سفر اول می‌باشد؛ اما عضو لژیون سردار شدن هم داروی یک سفراولی است.

با توجه به ارتباط نزدیکی که با آقای مهندس داشتید، مهمترین آموزش یا نگرشی که از ایشان آموختید چه بوده است؟

حرف و عمل؛ به آن‌چه می‌گفتند، عمل می‌کردند؛ یعنی عملی که می‌کردند را حرف می‌زدند. شاید قدرت یک انسان در این است که آن چیزی را که می‌گوید، همان را هم عمل می‌کند؛ درواقع آن‌چه را که می‌خواهد و بیان می‌کند، به همان چیز هم می‌رسد.

به‌نظر شما چگونه می‌توانیم به آموزش‌های آقای مهندس به شکل واقعی عمل کنیم؟

وقتی از آموزش صحبت می‌کنید، یعنی D دژاکام؛ می‌شود دانش و آموزش، باید یک دانش الهی و یک آموزگار الهی وجود داشته باشد تا اجازه دهد صاحب کسب این دانش و آموزش بتواند قالب خودش را تغییر دهد. آموزش و دانش یعنی تغییر؛ یعنی دژاکام، با عمل سالم ما تغییر می‌کنیم و این در درون ما اتفاق می‌افتد؛ ولی تبدیل در بیرون ما است و برای این‌که تبدیل شویم، باید به‌تدریج شروع کنیم آموزش‌ها را با عمل سالم به اجرا درآوریم.

خیلی‌ها درباره ادامه مسیر کنگره تردید دارند. به‌نظر شما پس از بنیان کنگره چه اتفاقی خواهد افتاد؟

خیلی از فرزندان کنگره این سؤال را مطرح می‌کنند که بعد از این اتفاق، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ اتفاقات بسیار خوبی خواهد افتاد.  انسان خردمند مثل آقای مهندس دژاکام، تمام مسیر و آینده را برای امروز هموار کرده‌اند. امروز که شما در کنگره هستید، همه‌چیز مانند ساعت درحال حرکت است. بچه‌ها آموزش‌های خود را در جایگاه‌های خودشان دریافت می‌کنند و مشغول انجام وظایفشان هستند؛ از دیده‌بان‌ها گرفته تا نگهبانان و حتی افرادی که در آبدارخانه فعالیت می‌کنند. همه ما مشغول انجام خدمت خودمان هستیم. هیچ اتفاقی نیفتاده است؛ بلکه اتفاقات بزرگی رخ داده است. ما باید بدانیم که دانش را داریم، این اتفاق با حضور دکتر امین ادامه پیدا می‌کند. توانایی را داریم، بن و ریشه‌ را داریم و هیچ جای تردید و نگرانی نیست.

کلام آخر:

آقای مهندس دیگر در میان ما نیستند، مراقب باشید. درست است که ما دکتر امین را همراه خودمان داریم، ایشان بسیار قوی هستند و شکی در این موضوع نیست؛ اما آقای مهندس دیگر در میان ما نیستند و قانون ایشان باقی است. آقای مهندس رئوف بودند؛ ولی قانون رئوف نیست. سعی کنیم جایگاهی را که برای تغییر انتخاب می‌کنیم، با قدرت در آن حرکت کنیم. حواسمان باشد که کنگره فقط سفر اول و جسم نیست. بخشش، روان، خدمت، رنگ‌ شال‌ها و این جایگاه‌ها به ما کمک می‌کنند تا بتوانیم از موانع عبور کنیم. آقای مهندس بزرگترین قانون‌گذار کنگره بودند، ما باید مراقب باشیم. اتفاقی نمی‌افتد؛ فقط باید محکم‌تر از قبل عمل کنیم.

از دیده‌بان محترم مسافر علیرضا که وقت خود را در اختیار ما قرار دادند و دعوت ما را پذیرفتند، صمیمانه سپاسگزاریم. امیدواریم بتوانیم با بهره‌گیری از تجربیات و آموزش‌های ارزشمندشان در مسیر خدمت محکم قدم برداریم.

مصاحبه‌کننده: مسئول مصاحبه همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وکیلی یزد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .