پس از ۱۷ سال تخریب با انواع آنتیایکس و در میانهی طوفانهای اعتیاد، پس از سپری کردن سفری ۱۰ ماهه با شربت اپیوم، این خانواده به دست پرتوان آقای مهندس دژاکام رها شدند و اکنون دست در دست هم ایستادهاند. این مسیر، تنها یک سفر برای رهایی نبود، بلکه فرآیند دوباره ساختن یک خانواده بود. در این مصاحبه، پهلوان همسفر شکیلا و پهلوان مسافر صابر روایت میکنند که چگونه از تاریکی رهایی یافتند و چطور پس از گذشت این سالها توانستند از تجربههای تلخ، به مقام پهلوانی در کنگره ۶۰ دست یابند.
۱- پهلوان همسفر شکیلا؛ آیا از ابتدا دریافت شال پهلوانی هدف شما بود یا این هدف در طول مسیر خدمت در کنگره ۶۰ شکل گرفت؟
این هدف در مسیر کنگره ۶۰ شکل گرفت. در ابتدا مبلغ تعهد پنج میلیون تومان بود و امکان پرداخت آن بهصورت چک نیز وجود داشت، اما زمانی که وارد لژیون سردار شدیم، هم در صور آشکار و هم در صور پنهان، دریافتهای ارزشمندی برای ما به همراه داشت و من توانستم شال زیبای پهلوانی را از دستان مبارک آقای مهندس دژاکام دریافت کنم. اگر آن زمان به من میگفتند که باید ششصد میلیون تومان پرداخت کنی، هرگز در باورم نمیگنجید که روزی بخواهم چنین کاری انجام دهم. زمانی که مسافرم چک میکشید، با این کار موافق نبودم؛ زیرا هنوز معنای واقعی بخشش را نمیدانستم، اما من معنای بخشش را در کنگره ۶۰ آموختم.
۲- چطور میتوان در مسیر پهلوانی، بخشش را از انتظار جدا کرد و به بخششی بیادعا و خالص رسید؟
روزی که من اذن پهلوانی را گرفتم، اولین سوالم همین بود. من بخشش بیادعا را از آقای مهندس یاد گرفتم؛ زیرا اگر هر کدام از ما متد DST را کشف کرده بودیم، بهراحتی آن را در دسترس انسانهای رنجکشیده قرار نمیدادیم، اما آقای مهندس بهراحتی و بدون هیچ چشمداشتی این کار را انجام دادند، بدون اینکه کوچکترین انتظاری داشته باشند.
۳- بعد از تجربه این جایگاه، چه تغییری در تفکر و جهانبینی شما ایجاد شده است که با برداشتن این شال نیز از بین نمیرود؟
حس خوبی که داشتم، بهترین تجربه بود. روزی که برای گرفتن شال پهلوانی رفتم، دختر نوجوانی را دیدم که پدرش در حال رهایی بود و در نظر او، پدرش قهرمان جهان شده بود. این لحظه برای من بسیار زیبا بود و دیدگاه من را نسبت به دنیا تغییر داد. زمانی که میبینم خانوادهها با لبخند، شادی و احساس خوب از تاریکی رها میشوند، دنیای من نیز زیباتر میشود.
۴- احساستان را هنگام گرفتن شال پهلوانی از دستان آقای مهندس بیان کنید.
از مسافرم تشکر میکنم که اجازه داد شال پهلوانی را دریافت کنم. بسیار سعادتمند بودم که چهارشنبه پیش از درگذشت آقای مهندس، شالم را از دستان پرمهر ایشان گرفتم. احساسی که داشتم را شاید هرگز تجربه نکنم؛ آن نگاه و آن قرآنی که به من هدیه کردند، حسی بسیار خوب و غیرقابل توصیف داشت؛ این حس و این خدمت را برای همگی خواستارم.
۵- پهلوان مسافر صابر، در این مسیر چه معنا و مفهومی نهفته است که باعث میشود شما ترجیح دهید این سرمایه را بهجای ذخیره در داراییهای شخصی، در کنگره ۶۰ هزینه کنید؟
من کنگره ۶۰ را مهمترین دارایی خود میدانم؛ زیرا اگر من در این مسیر قرار نمیگرفتم، بعید میدانم میتوانستم در زندگی شخصی، چنین جایگاهی را تجربه کنم؛ چه از لحاظ اجتماعی و چه از لحاظ مالی و کلیه ابعاد زندگی. امروز هر آنچه داریم، نتیجه انتخابهای چند سال گذشته ماست که کنگره ۶۰ در مسیرمان قرار داده و باعث شده در همه ابعاد، خصوصاً مالی، پیشرفت کنیم. کنگره ۶۰ مهمترین دارایی من در زندگی است و تلاش میکنم تا آنجا که در توانم هست، مانند یک میراث از آن مراقبت و محافظت کنم. خدا را شکر میکنم که این فرصت را به من داد تا قدم کوچکی در راستای حفظ این مسیر مهم بردارم.
۶- از همراهی همسفرتان در این مسیر و بخشش مشترک توضیح دهید.
همسفرم از همان ابتدا که وارد کنگره ۶۰ شدم با من همراه شد و این مسیر را با اشتیاق و با تمام وجود آغاز کرد؛ حرکتی مداوم، بهخصوص در زمینه خدمت کردن. فراتر از خدمت مالی، ایشان در سایر زمینهها نیز پیشقدم بود و تا جایی که توانست، کوتاهی نکرد. ما نسبت به کنگره حس مشترک داریم؛ وقتی همسفرم خدمت مالی انجام میدهد و احساس خوشحالی میکند، من نیز دقیقاً همان حس را تجربه میکنم. اتفاقاً من دو بار خوشحال میشوم؛ گویی خودم آن خدمت را انجام دادهام. وقتی میبینم چقدر حس خوبی در او ایجاد میشود، از آن احساس شاد میشوم.
۷- این همدلی در مسیر اهداف کنگره ۶۰ چه تأثیری بر روحیه شما در طی کردن این سفر داشت؟
حضور ایشان از همان ابتدا بر انگیزه من تأثیر مثبت داشت و اگر در جایی کم و کاستی داشتم، حضور ایشان مکمل من بود. از ایشان تشکر میکنم که در این راه کنارم بودند.
۸- احساستان را هنگام گرفتن شال پهلوانی از دستان آقای مهندس بیان کنید.
اولین بار که عضو سردار شدم، تقریباً در سال ۹۶ با واژه «پهلوانی» آشنا شدم و از همان موقع، پهلوانی هدف من شد. زمانی که برای رسیدن به عضویت لژیون سردار تلاش میکردم، شرایط بسیار سخت و پیچیدهای داشتم. دوران سختی بود؛ برای پرداخت چکها بسیار تلاش میکردم، اما همین موضوع ظرفیت ما را افزایش داد و برکت زندگیمان را زیاد کرد. به آقای مهندس، پیش از آنکه شال پهلوانی را دور گردن همسفرم بیندازند، گفتم: «نمیتوانم بگویم این پول را ما آوردیم بلکه بهتر است بگویم این پول را کنگره ۶۰ به ما داده است و اکنون گویی خودِ کنگره ۶۰ این پول را
به خودش بخشیده است، زیرا هر آنچه هست، محصول کنگره ۶۰ است.»
برای من آن لحظه، یک وظیفه و رسالت بود که انجام دادم و هنوز هم ادامه دارد و این پایان ماجرا نیست. امیدوارم در این مسیر ثابتقدم بمانم.
طراح سوالات و مصاحبهکننده: همسفر پروانه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دهم)
عکاس: همسفر مولود رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش
- تعداد بازدید از این مطلب :
79