پنجمین جلسه از دوره دوم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی "آذر تبریز" با استادی مسافر سعید، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر محمدحسین با دستور جلسه "وادی نهم و تاثیر آن روی من" روز یکشنبه ۲۴ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ برگزار گردید.

سخنان استاد:
سلام به همگی، سعید هستم یک مسافر. دستور جلسه این هفته کنگره ۶۰، وادی نهم و تأثیر آن روی من است.
وادی نهم میگوید: «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پدیدار میشود.» این وادی بسیار عظیم است و مفاهیم عمیق و گستردهای دارد؛ اما به زبانی ساده بیان شده است تا برای همه قابلفهم و قابلاجرا باشد. بهطور کلی، این وادی درباره ظرفیت و نقطه تحمل صحبت میکند. هر چیزی، اعم از اشیا، موجودات زنده و غیرزنده، گیاهان، حیوانات و انسانها، ظرفیت مشخصی دارد. برای مثال، یک لیوان تا حد معینی میتواند از آب پر شود و اگر بیشتر از ظرفیت آن آب بریزیم، سرریز میشود. همچنین اگر فشاری بیش از حد تحمل آن وارد کنیم، میشکند و وارد نقطه آشوب میشود.انسانها نیز همینگونه هستند. هر فردی در مسائل و موضوعات مختلف، نقطه تحمل مشخصی دارد. برای مثال، فردی که مواد مصرف میکند، اگر بیش از ظرفیت جسم خود مواد مصرف کند، ممکن است به نقطه آشوب برسد و دچار اوردوز شود. یا فردی را در نظر بگیریم که تا حد مشخصی ظرفیت شوخی دارد؛ نمیتوان بیش از آن حد با او شوخی کرد. هر انسانی در برابر فشارهای مختلف، میزان مشخصی از تحمل دارد. حتی در کار کردن، درآمد کسب کردن و تجربه احساسات مثبت و منفی نیز ظرفیت انسان محدود است.گاهی در دوران مصرف، تحمل شرایط نامطلوب را نداشتیم. اما نکته جالب این است که حتی در سفر دوم نیز ممکن است اتفاقاتی بیفتد که انسان ظرفیت تحمل حال خوب را نداشته باشد. این موضوع نیز به ظرفیت نیاز دارد. برای مثال، فردی میگوید امروز حالم بسیار خوب است و احساس میکنم باید کاری انجام دهم تا این حال خوب را از بین ببرم؛ مثلاً سیگار بکشم یا استامینوفن مصرف کنم و بهنوعی شرایط را برای خودم خراب کنم. این موضوع نشان میدهد که تحمل حال خوب نیز به ظرفیت نیاز دارد. بنابراین، انسان باید هم در جهت مثبت و هم در جهت منفی، ظرفیت خود را بشناسد و آن را افزایش دهد.افرادی که برای نخستین بار مصرف مواد را آغاز میکردند، معمولاً با مقادیر زیاد شروع نمیکردند. هیچکس در اولین تجربه خود چند گرم مواد مصرف نمیکرد، یک خشاب ترامادول نمیخورد، یک سیگار حشیش نمیکشید یا یکونیم لیتر مشروب نمینوشید. معمولاً مصرف از یکچهارم قرص یا چند کام آغاز میشد؛ زیرا فرد در ابتدا ظرفیت چنین مصرفی را نداشت.اما بهتدریج و طی دو سال، ممکن بود به جایی برسد که بتواند مقدار زیادی حشیش مصرف کند و کارهایی را انجام دهد که در ابتدای مسیر حتی تصورش را هم نمیکرد. بهعبارت دیگر، فرد بهمرور یاد میگیرد که چگونه مصرف کند و نقطه تحمل خود را در جهت منفی افزایش میدهد.گاهی همان مقداری از مواد که فرد مصرفکننده به آن عادت کرده است، اگر به یک فرد عادی داده شود، میتواند برای او بسیار خطرناک و حتی مرگآور باشد. اما فرد مصرفکننده به دلیل افزایش نقطه تحمل در جهت منفی، با همان مقدار به حیات خود ادامه میدهد. این نشان میدهد که ظرفیت و نقطه تحمل او در مسیر نادرستی افزایش پیدا کرده است.در جهت مثبت نیز همین قانون وجود دارد. کاری که ما در کنگره ۶۰ انجام میدهیم، بر همین اساس است. افرادی که با روشهای تدریجی آشنا نیستند، گاهی تصور میکنند که باید همهچیز را یکباره تغییر داد؛ درحالیکه چنین فشاری میتواند انسان را از پا درآورد.برای مثال، فردی را تصور کنید که بهتازگی به باشگاه ورزشی رفته است. اگر از همان ابتدا وزنهای دویستکیلویی را برای پرس سینه انتخاب کند، قطعاً توانایی انجام آن را نخواهد داشت و ممکن است آسیب ببیند. اما فردی که دو یا سه سال بهصورت منظم ورزش کرده است، بهتدریج توانایی لازم را به دست میآورد و میتواند چنین وزنهای را جابهجا کند. در درمان اعتیاد نیز همین موضوع صدق میکند. نمیتوان مواد را بهصورت ناگهانی قطع کرد و انتظار داشت فرد از فردای آن روز زندگی سالمی داشته باشد. انسان یکشبه به نقطه مصرف و اعتیاد نرسیده است؛ بلکه بهتدریج و طی زمان، مسیر زیادی را در جهت منفی طی کرده است. بنابراین، برای بازگشت نیز باید همان مسیر را بهصورت تدریجی و اصولی طی کند. نمیتوان تمام آن مسیر را یکباره بازگشت. در کنگره ۶۰، ظرفیتسازی در جهت مثبت و بهصورت تدریجی انجام میشود و مقدار مصرف مواد بهمرور کاهش پیدا میکند تا فرد به درمان برسد.


هر جا صحبت از کنگره ۶۰ میشود، بعضی افراد میگویند که در آنجا به افراد شربت میدهند؛ درحالیکه شربت، بخشی از فرایند درمان و دارای طول درمان مشخص است و قرار نیست فرد تا ابد آن را مصرف کند. این دوره معمولاً حدود ده تا یازده ماه طول میکشد و پس از پایان آن، مصرف شربت قطع میشود.استاد امین نکته جالبی درباره ظرفیت بیان میکنند. ایشان در ارتباط با قانون جذب که امروزه در بسیاری از محافل درباره آن صحبت میشود، به این موضوع اشاره دارند که این قانون میتواند درست باشد؛ یعنی انسان چیزی را جذب میکند که با آن همحس و همفرکانس است. اما نکته مهم این است که برای به دست آوردن هر چیزی، باید ظرفیت لازم را نیز داشته باشیم. صرفاً خواستن یک موضوع کافی نیست؛ بلکه باید توانایی پذیرش و نگهداری آن را در خود ایجاد کنیم.گاهی انسانها با به دست آوردن همان چیزهایی که آرزویشان را داشتهاند، دچار مشکل میشوند؛ زیرا ظرفیت لازم برای حفظ و مدیریت آن را ندارند. نعمتهای الهی مانند باران هستند؛ اگر بهاندازه ببارند، باعث آبادانی و برکت میشوند، اما اگر بیش از حد ببارند، ممکن است به سیل تبدیل شوند و ویرانی به بار بیاورند. بنابراین، داشتن ظرفیت برای دریافت نعمتها و حفظ آنها بسیار مهم است.من فکر میکنم یکی از دلایل آموزش این وادیها این است که یاد بگیریم با اختیار خودمان برای زندگی برنامهریزی کنیم، مسیرمان را بشناسیم و از حرکت در آن لذت ببریم. قرار نیست همیشه فرد دیگری ما را مجبور به انجام کارها کند یا برای تمام مراحل زندگی به ما دستور بدهد. نکته بسیار مهم این است که بتوانیم بهصورت خودجوش و با آگاهی، مسئولیت کارهای خود را بر عهده بگیریم.همچنین باید اولویتبندی را یاد بگیریم، برای اهداف خود برنامه داشته باشیم و بهجای عجله کردن، با حرکت تدریجی و اصولی به سمت جلو پیش برویم.
تهیه گزارش: مسافر امیر
ارسال مطلب: مسافر سعید
- تعداد بازدید از این مطلب :
46