سلام دوستان مریم هستم یک همسفر
وادی نهم میگوید وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود. خداوند بزرگ و بلند مرتبه وقتی انسان را خلق کرد برای انسان دو راه قرار داد و در انتخاب راه او را کاملا مختار قرار داد که آیا راه فسخ و فجور و زشتی را انتخاب کند یا راه خیر و تقوا را برای کمک به انسان در انتخاب هم دو راهنما در نظر گرفت یک راهنمای درونی و دیگری راهنمای بیرونی که همان پیامبران هستند و راهنمای درونی وجدان انسان است و فرمانهای قدرت مطلق توسط پیام آوران اعلام گردیدند.
فرمان یا دستورات مواردی است که کاملا با خرد جهانی همخوانی دارد دروغ نگو، دزدی نکن، رشوه نگیر، نزول نخور، غیبت نکن، پیمان شکن نباش، مال یتیم نخور، و الی آخر ... نکاتی که راه را برای یک زندگی سالم نمایانگر میشود اما رعایت این اصول به ظاهر سخت به نظر میرسد در حالی که راه ضدارزشها خیلی فریبنده و چشمنواز است.
ضدارزشها به سان یک زهری هستند با ظاهر شیرین گویی زهر کشنده را در یک جام بسیار زیبا بنوشیم هیچ فرقی نمیکند نهایتا منجر به تباهی و مرگ است و وقتی انسان قدم در راه ضدارزشی میگذارد در ابتدا شاید خیلی ترسناک به نظر نرسد چون انسان یکباره تا آخر تباهی و تاریکی نمیرود بلکه آرامآرام جسم و روح انسان را تسخیر میکند و کار به جایی میرسد که گویی برگشت امکانپذیر نیست و انسان از پیدا کردن صراط مستقیم عاجز است.
در زندگی روزانه ما هزاران مورد وجود دارد چه در امور خیر و چه در شر؛ شاید وقتی به زندگی خود دقت کنیم اینکه، چه طور به راحتی غیبت میکنیم، مال مردم میخوریم، یا حتی مصرف موادمخدر میبینیم ابتدا با میزان بسیار کم ما به حالت نئشه میرسیدیم اما هر چه دفعات مصرف بالاتر رفت میزان مصرف هم افزایش یافت و دیگر کنار گذاشتن آن بسیار دشوار و شاید به ظاهر غیرممکن شد؛ یا برعکس در امور خیر نیز اینگونه است، مثلا یک دونده در روز اول خیلی مهارت ندارد شاید بعد از صد متر دویدن به نفسنفس بیافتد اما با تمرین روزانه و تلاش و پشتکار پس از شش ماه به یک قهرمان دو تبدیل میشود؛ یعنی بدنش به نقطه تحمل میرسد، چرا که اگر نیرویی از کم شروع و به تدریج افزایش یابد تحمل پیدا میکنیم.
مصرف کننده در ابتدا اگر از یک میزان بیشتر مصرف میکرد اوردوز شده و جانش به خطر میافتاد اما وقتی تدریجی مصرفش افزایش یافت بدن نقطه تحمل پیدا کرد. پس باید آن را آرامآرام و تدریجی کم نمود تا بدن تاب بیاورد. در مورد مسائل ضدارزشی هم همینطور است.
وقتی من مریم شروع به غیبت میکنم به تدریج زشتی این عمل برایم دیده نمیشود چه بسا که ظاهری شیرین و فریبنده نیز دارد اما اگر به من بگویند غیبت زشت است تخریب شخصیت است انجام نده برای من امکانپذیر نیست یکباره غیبت کردن را کنار بگذارم؛ پس باید آرام آرام تمرین کنم تا این ضدارزشی را به تدریج کنار بگذارم. باید از رفتارهای کوچک شروع کنم ابتدا وقتی وارد غیبت میشوم برای خودم جریمههای جزئی تعیین کنم تا به مرور این رفتار را کنار بگذارم.
در جهان ما نیروهای اهریمنی و نیروهای تخریبی و بازدارنده در کنار نیروهای مثبت قرار دارند. دنیا جمع اضداد است خوب، بد و زشت، زیبا، قهر و مهر؛ عشق و نفرت سفید و سیاه بسته به آنکه ما کدام خو را خوراک بیشتری بدهیم آن خو و خصلت درون ما نهادینه شده و به تحمل میرسد. اگر زشتی نبود زیبایی دیگر مفهومی نداشت؛ اگر تلخ نبود حلاوت شیرینی حس نمیشد، اگر بیماری نبود ارزش سلامتی از بین میرفت، اگر قدرت بینایی نبود تاریکی و نابینایی به چشم نمیآمد، اگر جاده هموار نبود جاده پر پیچ و خم و سنگلاخ ناراحت کننده نبود، اگر ببر و پلنگ و شیر وجود دارند کنارش گوزن زیبا، گاو شیرده، پرندگان زیبا و خوشالحان هم هستند و وجود همه اینها برای دنیا لازم است.
وجود حیوانات درنده مثل شیر باعث قدرت تحمل حیواناتی چون بز کوهی و خرگوش و غیره میشود. در زندگی انسان هم درست همین گونه است مشکلات انسان را آبدیده میسازد. اگر رنج و درد برای من مریم پیش نمیآمد شاید با وجود کوچکترین مشکل دست به خودکشی و کارهای ناروا میزدم اما امروز یاد گرفتم مشکلات همیشه هست و انسان در سختی آفریده شده است. مشکلات لعنت خدا نیستند بلکه میخواهد نقطه تحمل من مریم را بالا ببرد تا آن را به یک فرصت تبدیل کنم و سبب رشد خود و جامعه باشم. باید از سد سختیها و رنج عبور کنم تا به عافیت برسم باید با نیروهای تخریبی و بازدارنده آرامآرام مقابله کنم تا به تحمل و آرامش برسم.
آرامآرام از خود انسانی توانمند و درستکار بسازم و این یکباره امکانپذیر نیست؛ باید بیاموزم آنچه آموختنی است و در این راه از پیام آوران راهنماها و وجدان خویش کمک بگیرم و دست از ناله و فریاد بردارم بیاموزم که برای رسیدن به ایمان باید از کفر گذشت؛ برای رسیدن به عشق باید نفرت را کنار گذاشت، برای رسیدن به درآمد و پول باید کار کرد، برای دوری از دروغ باید راستگویی را بیاموزم برای رسیدن به شفای جسم باید درد را تحمل کنم و باید بیاموزم و بیاموزم و بیاموزم آرام و تدریجی ولی مستمر و پیگیر. این بود مشارکت من در مورد وادی نهم با تشکر از همه دست اندر کاران شعبه باغستان که مراحل رشد را آرام آرام برایم فراهم نمودند و تشکر از جناب مهندس دژاکام و استاد امین عزیز که آموزش های ناب را در قالب سیدی و کتاب و نشریات در اختیار کلیه اعضا قرار میدهند.
نویسنده: همسفر مریم عضو لژیون سردار
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر اعظم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی باغستان کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
10