پیام برای کسانی که به دنیایی تازه قدم نهادهاند و به خویشِ خویشتن توجه مینمایند، بر شما واجب و ضروری است که از سخن به نقطۀ عمل حرکت بنمائید و بر زمین و سماء توجه کنید. با اندیشۀ ژرف خود به رحمت ماوراء ایمان راسخ داشته باشید و بدانید که پاداش شما دست همیاری شما را خواهد داد. آنگاه بذر نیکو بکار یا تخم و دانۀ باارزش، هم قوت کافی و هم سایبانهایتان برافراشته خواهد شد.
همسفر معصومه و مسافرشان با آنتیایکس مصرفی تریاک، متادون و شیشه وارد کنگره شدند. آنها به مدت ۱۱ ماه و ۲۴ روز، به روش DST و با داروی OT، به راهنمایی مسافر کمال و همسفر زهره سفر کردند و اکنون ۳ سال و ۴ ماه است که با دستان پرمهر آقای مهندس، آزاد و رها هستند. ایشان در بخشهای سایت، نشریات، عضویت در لژیون سردار و یک دوره مرزبانی، خدمت کردهاند و در رشته ورزشی بدمینتون نیز مشغول فعالیت هستند.
اینک گفتوگویی با ایشان درباره دستور جلسه «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میکند.)» ترتیب دادهایم که توجه شما را به آن جلب میکنیم، لطفاً با ما همراه باشید.

مفهوم وادی نهم چیست و منظور از نقطه تحمل چه میباشد؟
در وادی نهم یاد میگیریم که وقتی نیرویی از حدی بگذرد، تغییر ساختار اتفاق میافتد و نقطه تحمل بهوجود میآید. نقطه تحمل یعنی ظرفیت و توانایی انسان برای پذیرفتن، تحمل کردن، مدیریت و شرایط مختلف زندگی، مثل مشکلات، ناراحتیها، رفتار دیگران، خشم، مسئولیتها و حتی شادیها، نقطه تحملی وجود دارد. نکته مهم این است که نقطه تحمل، ویژگی ثابت و همیشگی نیست و میتواند تغییر کند. در کنگره یاد میگیریم که برای بالا بردن نقطه تحمل باید زمان را در نظر بگیریم و با تکرار، تمرین و آموزش، بهتدریج ظرفیت درونی خودمان را افزایش دهیم.
چه رابطهای بین تکرار، تمرین و نقطه تحمل وجود دارد؟
بین این سه موضوع ارتباط بسیار عمیقی وجود دارد. هیچکس نمیتواند یکشبه به نقطه تحمل بالایی برسد. همانطور که برای یادگیری یک مهارت باید بارها تمرین کنیم، برای تغییر رفتار و بالا بردن ظرفیت درونی خودمان نیز به تکرار و زمان نیاز داریم. در کنگره۶۰، با روش DST یاد میگیریم که تغییرات باید تدریجی و حسابشده باشند. تکرارهای منظم، اگر در مسیر درست باشند، بهمرور ساختارهای درونی ما را تغییر میدهند و باعث میشوند در شرایطی که قبلاً توانایی مدیریت آنها را نداشتیم، امروز با آرامش و آگاهی بیشتری رفتار کنیم. تکرار بدون تفکر و در مسیر نادرست، الزاماً سازنده نیست؛ مهم این است که بدانیم چه چیزی را، چگونه و در چه مسیری تکرار میکنیم.
آیا نقطه تحمل انسان در مسائل مثبت و منفی، در هر دو جهت افزایش پیدا میکند؟ توضیح دهید.
بله، نقطه تحمل انسان هم در مسائل مثبت و هم در مسائل منفی میتواند افزایش پیدا کند. برای مثال، فردی که مرتب در معرض خشم، دروغ، پرخاشگری و رفتارهای نادرست قرار میگیرد، ممکن است بهمرور این رفتارها برایش عادی شوند و نقطه تحملش در جهت منفی افزایش پیدا کند. در مقابل، انسانی که صبر، محبت، بخشش، مسئولیتپذیری و خدمت را تمرین میکند، بهمرور ظرفیت بیشتری برای انجام کارهای مثبت پیدا میکند. بنابراین، افزایش نقطه تحمل همیشه به معنای بهتر شدن نیست؛ بلکه مهم است ببینیم این افزایش در چه مسیری اتفاق میافتد. هدف ما در کنگره این است که نقطه تحمل خودمان را در جهت ارزشها و دانایی افزایش دهیم.

چه عواملی باعث میشوند نقطه تحمل انسان پایین بیاید؟
به نظر من، عواملی مانند ناآگاهی، نداشتن تفکر، توقع بیش از اندازه از دیگران، خشم، اضطراب، عجله، قضاوت کردن و نداشتن تعادل میتوانند باعث کاهش نقطه تحمل انسان شوند. گاهی وقتی شناخت کافی از خودمان نداریم، با کوچکترین اتفاقی از تعادل خارج میشویم. همچنین نداشتن خواب و استراحت کافی، فشارهای روحی و جسمی و قرار گرفتن در شرایط نامناسب میتوانند ظرفیت ما را برای مدیریت مسائل کاهش دهند. یکی از مهمترین عوامل، نداشتن آموزش و شناخت درست از خودمان است؛ زیرا وقتی خودمان را بهخوبی نشناسیم، نمیدانیم چگونه باید با شرایط مختلف روبهرو شویم و آنها را مدیریت کنیم.
تفاوت نقطه تحمل در زمان مصرف مواد و نقطه تحمل در مسیر درمان چیست؟
در زمان مصرف مواد، بدن انسان بهمرور به ماده مصرفی عادت میکند و برای رسیدن به تأثیر قبلی، به مقدار بیشتری از آن نیاز پیدا میکند. این موضوع نمونهای از افزایش نقطه تحمل در جهت منفی است که در نهایت باعث تخریب بیشتر جسم و روان میشود؛ اما در مسیر درمان کنگره۶۰، با روش DST و کاهش تدریجی و حسابشده میزان مصرف، به بدن فرصت داده میشود تا بهتدریج بازسازی شود و تعادل خود را بهدست بیاورد.
کلام آخر
وادی نهم به من یاد داد که هیچ تغییری یکشبه اتفاق نمیافتد. همانطور که برای بهوجود آمدن یک ساختار منفی ممکن است سالها زمان صرف شده باشد؛ برای ساختن یک ساختار مثبت هم باید زمان، تلاش و استمرار داشته باشیم. من یاد گرفتم بهجای اینکه از دیگران انتظار تغییر داشته باشم، ابتدا از خودم شروع کنم؛ بهجای عجله کردن، صبر داشته باشم و بهجای ناامید شدن، قدمهای کوچک، اما مستمر بردارم. امروز میدانم که بالا بردن نقطه تحمل، نیازمند تکرار و تمرین است و هربار که در برابر یک مسئله با آرامش بیشتری برخورد میکنم، درواقع یک قدم به تعادل نزدیکتر شدهام. از آقای مهندس تشکر میکنم که با آموزشهای ارزشمندشان به ما آموختند که تغییر امکانپذیر است و انسان میتواند با خواست، تلاش و استمرار، ظرفیت وجودی خودش را افزایش دهد. امیدوارم همه ما بتوانیم نقطه تحمل خودمان را در مسیر ارزشها بالا ببریم و روزبهروز انسانی آگاهتر، صبورتر و متعادلتر باشیم.
از شما سپاسگزارم که وقت خود را در اختیار ما قرار دادید و در این گفتوگو شرکت کردید.
مصاحبهکننده و طراح سؤال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهتاج (لژیون اول)
عکاس: راهنما تازهواردین همسفراعظم
ارسال: راهنما تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
97