برداشت من از وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.) من از این وادی دریافتم هیچ تغییری در هستی بهیکباره اتفاق نمیافتد و هر موجودی در هستی دارای نقطه تحملی است. نقطه تحمل یعنی؛ هر فرد یا موجودی به اندازه مشخصی توانایی تحمل فشار، سختی، مسئولیت و شرایط گوناگون را دارد.
یکی از آموزشهای ارزشمند این وادی شناخت ظرفیتها و تواناییهای خود و چگونگی افزایش آنها است. برای مثال، ممکن است فردی در برابر کوچکترین مشکل، آرامش خود را از دست بدهد؛ اما فرد دیگری باوجود مشکلات فراوان همچنان آرامش خود را حفظ کند. تفاوت این دو نفر در نقطه تحمل آنها است.
از دیدگاه من، یکی از مهمترین پیامهای این وادی این است که برای رسیدن به آرامش و تعادل باید از خودمان شروع کنیم، نمیتوانیم انتظار داشته باشیم بدون آموزش، تمرین و تکرار ظرفیت وجودی ما افزایش پیدا کند.
من این موضوع را در زندگی روزمره خود نیز بهخوبی احساس میکنم. گاهی در برابر اتفاقی کوچک، واکنشی بزرگ نشان میدهیم؛ زیرا هنوز نتوانستهایم نقطه تحمل خودمان را افزایش دهیم. زمانی که آموزش میگیریم و روی افکار و رفتارمان متمرکز میشویم بهتدریج میآموزیم که در شرایط دشوار تصمیمات منطقی و بهتری داشته باشیم.
در مسیر درمان نیز این موضوع از اهمیت ویژهای برخوردار است. مسافر بایستی آگاه باشد که تغییرات واقعی به زمان نیاز دارند و نمیتواند یکشبه به تعادل برسد. همانگونه که تخریبها بهمرورزمان شکلگرفتهاند، بازسازی و رسیدن به نقطه تعادل نیز به صبر، نظم، آموزش و حرکت درست نیاز دارد.
نکته دیگری که برای من در این وادی بسیار ارزشمند است، این است که افزایش نقطه تحمل صرفاً به معنای تحمل بیشتر نیست؛ بلکه به معنای افزایش آگاهی، شناخت و توانایی مدیریت شرایط است.
در نتیجه من از وادی نهم آموختم اگر میخواهم در زندگی انسانی صبورتر، آرامتر و توانمندتر باشم، باید ابتدا از خودم شروع کنم. بهجای اینکه در انتظار تغییر شرایط باشم، تلاش کنم با آموزش گرفتن به تغییر خودم کمک کنم.
نویسنده: راهنمای تازهواردین همسفر طاهره
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر پروانه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک
- تعداد بازدید از این مطلب :
144