این دایره آن‌قدر وسعتش زیاد می‌شود که روزی می‌تواند به تمامی انسانها خدمت کند!

مگر می‌شود زیر آب رفت ولی خیس نشد، مگر می‌شود درراه ارزش‌ها بود ولی سختی نکشید، اکر این گونه نباشد پس علت خلق انسان در چیست؟ اگر همه چیز هم بر مراد دل ما باشد مطمعن ًکسل کننده خواهد بود.

عشق، محبت و گذشت را با خدمت به دست می‌آوریم،

عشق یعنی گذشتن از خویش و آنچه که ا. به شما داده و پرواز در بیکران و یا اینکه گذشتن با آگاهی و با ظرافت و  پی بردن به جهان هستی که درآن، ما و شما هریک سهمی داریم و برای دادن محّبت که عصارهُ جان هر یک از ما است، آموخته ایم که هر چیزی بهایی دارد که بهای آن از خدمت بلاعوض شروع می‌شود!

هر راهی بعد از طی مسیری، مسیر می‌شود. نور زمانی نوراست که دردل تاریکی تابیده شود، آن لذتی که بعد از چیدن رنجی می‌آید اثری دو چندان دارد، رنگین کمان بعد از باد، طوفان و باران آسمان را نقاشی می‌کند،تولد هر نوزادی نشان می‌دهد که خداوند از انسان ناامید نشده است، اما من یقین دارم که نااميدي امید را نوید می‌دهد و هر چیزی ضد خودش را در درون خودش پرورش می‌دهد!
آفرین بر شماعزیزان که خدمت کردن راسر لوحیه خود قرار دادید،تاتاریکی درون خودرا به نور و روشنایی تبدیل کردید، این به معنی زیستن و انسانیت است.

شهر به یکباره به طغیان دچار می‌گردد، امّآ نسیم آرام الله پس از چندی در تمام آبادی ها حاکم می‌شود و عظمت و سلامتی باز می‌آید و شما از آن بهره ّ بیشتری می‌برند. در مقرّ شما عزیزان است، که هر لحظه  این روند و تکامل را با محبت، حس می‌نمایید، اما این را بدانید که همیشه شکر گذار خداوند باشید زیرا یکی از خصلت های انسان فراموشی است، چرا که با خدمت کردن یاد گرفته ایم این خصلت را از خود دور کنیم

هر نیروئی از کم شروع می‌شود و به درجهُ بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌کند، مُردن عشق است و دوباره زنده شدن عشق

تهیه،تنظیم و اسال؛ گروه سایت 

شعبه خواجو