بزرگداشت مهندس؛ در گروی حرکت در مسیر آموزش و خدمت

هفتمین جلسه از دوره بیست و هشتم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی پهلوان مسافر حامد  ، نگهبانی مسافر ستار و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه « بزرگداشت‌ آقای مهندس و دستاوردهای ایشان » پنج‌شنبه ۲۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، حامد هستم، یک مسافر.

خداوند را شاکرم که فرصت حضور در این جایگاه را به من عطا کرد. از جناب مهندس و خانواده محترمشان، راهنمای خودم و تمام عزیزانی که برای فراهم شدن این بستر ارزشمند تلاش کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم.

در مسیر آمدن به جلسه، خاطراتی از حدود بیست سال پیش برایم زنده شد. با خودم اندیشیدم که در آن روزها چه شرایطی داشتم و امروز در چه جایگاهی قرار گرفته‌ام. به‌خوبی می‌دانم تمام تغییراتی که در زندگی من به وجود آمده، حاصل آموزش‌های کنگره، تلاش‌های جناب مهندس و راهنمایی عزیزانی است که در این مسیر همراه من بوده‌اند.

دستور جلسه امروز به بزرگداشت جناب مهندس و دستاوردهای ایشان اختصاص دارد. بی‌تردید، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان، ابداع متد DST و هموار کردن مسیر درمان اعتیاد است. بسیاری از آموزش‌ها، پژوهش‌ها و حرکت‌هایی که امروز در کنگره شاهد آن هستیم، در ادامه همین تفکر و تلاش شکل گرفته‌اند.

با این حال، به اعتقاد من بزرگداشت واقعی جناب مهندس تنها به بیان دستاوردهای ایشان نیست؛ بلکه در گروی حرکت کردن در مسیری است که برای ما ترسیم کرده‌اند. ممکن است فردی تمام کتاب‌ها و جزوات کنگره را مطالعه کرده باشد، اما آنچه اهمیت بیشتری دارد، برداشت درست از آموزش‌ها و به‌کارگیری آن‌ها در زندگی است. دانایی زمانی ارزشمند می‌شود که به عمل تبدیل شود.

جناب مهندس همواره بر این موضوع تأکید دارند که تا زمانی که کاری به پایان نرسیده است، نباید کار جدیدی را آغاز کنیم. خود ایشان نیز حرکت را از خودشان آغاز کردند؛ با تمرکز بر درمان و سپس کمک به انسان‌های دیگر، مسیری را پایه‌گذاری کردند که امروز ثمرات آن در نقاط مختلف نمایان شده است.

ایشان در آموزش‌های خود از بذر گردو مثال می‌زنند؛ بذری کوچک که با کاشته شدن و طی کردن مسیر رشد، می‌تواند به درختی بزرگ و پربار تبدیل شود. به باور من، حرکت جناب مهندس نیز چنین بوده است. ایشان بذری را کاشتند که امروز بسیاری از انسان‌ها از ثمرات آن بهره‌مند می‌شوند و ما نیز می‌توانیم با آموزش گرفتن و حرکت در این مسیر، سهمی در گسترش این ثمرات داشته باشیم.

استاد امین در یکی از آموزش‌های خود به این نکته اشاره می‌کنند که غم بزرگ می‌تواند انسان را به سوی سقوط یا صعود هدایت کند. بنابراین، مهم است که چگونه با اندوه و دشواری‌های زندگی روبه‌رو شویم و بتوانیم آن‌ها را به نیرویی برای حرکت، تغییر و رشد تبدیل کنیم.

متد DST نیز برای من نقطه عطفی در زندگی بود. با استفاده از این روش، توانستم درمان اعتیاد و سیگار را پشت سر بگذارم و به‌تدریج تغییرات ارزشمندی را در خود تجربه کنم. امروز بهتر درک می‌کنم که آموزش‌های این روش تنها به درمان مواد مخدر و سیگار محدود نمی‌شوند؛ بلکه می‌توان اصول آن را در بخش‌های مختلف زندگی، از جمله راستگویی، دوری از غیبت و بخشش نیز به کار گرفت.

در گذشته، زمانی که مصرف را به‌صورت ناگهانی قطع می‌کردم، بخش زیادی از انرژی و توانم صرف تحمل فشارهای جسمی و روانی و مقابله با وسوسه می‌شد. ذهنم پیوسته درگیر مصرف نکردن بود و فرصت چندانی برای پرداختن به دیگر مسائل زندگی نداشتم. اما در روش DST، با حرکت تدریجی و حساب‌شده، بدن فرصت بازگشت به تعادل را پیدا کرد و من نیز توانستم انرژی و توجه خود را به جنبه‌های دیگر زندگی معطوف کنم.

اگر امروز از حال خوش و توانایی بیشتری در زندگی برخوردارم، بخش بزرگی از آن را مدیون آموزش‌ها و بستری هستم که کنگره ۶۰ در اختیارم قرار داده است. امیدوارم بتوانم قدر این فرصت را بدانم و همواره در این مسیر حضور داشته باشم.

در پایان، باور دارم که آموزش مقدم بر خدمت است. ابتدا باید یاد بگیریم و دانایی خود را افزایش دهیم تا بتوانیم خدمت شایسته و مؤثری انجام دهیم؛ زیرا خدمت کردن نیز به شناخت، آگاهی و تعادل نیاز دارد. امیدوارم بتوانم از آموزش‌های کنگره به‌خوبی بهره بگیرم و به اندازه توان و دانایی خود، خدمتگزار خوبی برای این مجموعه و دیگر انسان‌ها باشم.

از اینکه با حوصله به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

ضبط صدا : مسافر سجاد لژیون ششم

عکس ، تایپ و ارسال : مسافر علیرضا لژیون ششم