جلسه دوم از دوره سی‌وششم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ با استادی راهنما مسافر فیروز، نگهبانی مسافر پیمان و دبیری مسافر رجبعلی با دستورجلسه " کشفیات متد DST و دست آوردهای آقای مهندس حسین دژاکام " در روز پنجشنبه ۱۴۰۵/۰۸/۲۱ راس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
«سلام دوستان، فیروز هستم یک مسافر.
خدا را شکر بابت تمام داشته‌هایمان؛ اسپاسگزاری می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترمشان، و از استادان گرانقدرشان. همچنین سپاسگزاری می‌کنم از راهنمای عزیزم، آقا بهزاد، و آقا امیرحسین عزیز که هرچه حالِ خوش دارم از این عزیزان است. کمال تشکر را از آقا ابراهیم دارم که اجازه دادند چند سالی در معیت ایشان در لژیون ششم باشم و از ایشان آموزش بگیرم. دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس هست. تسلیت می‌گویم؛ فراق آقای مهندس واقعاً غم بزرگی برای ماست. همچنین شهادت بانوی دو عالم، حضرت فاطمه (س) را خدمت همه دوستداران و مشتاقان اهل‌بیت تسلیت عرض می نمایم.
در مورد آقای مهندس؛ واقعاً نمی‌دانم من در این جایگاه هستم که اصلاً در مورد ایشان صحبت کنم یا نه، اما یادم نمی‌رود برای گرفتن رهایی رفته بودم تهران. کسانی که برای رهایی می‌روند خودشان کاملاً متوجه حال آدم هستند؛ آدم سراسر استرس و نگرانی است که بعد از قطع مواد چه پیش می‌آید. ما شب اصلاً نخوابیده بودیم و تا صبح توی ماشین بیدار بودیم. از بیانات آقا بهزاد استفاده کردیم؛ زمان کرونا بود، رفتیم پایین که کارهای صبحانه را انجام دهیم و صبحانه را آماده کنیم. توی آن شلوغی، دفعه‌ی اول دیدم یک صدایی در گوشم پیچید: «سلام دوستان، حسین هستم یک مسافر.»
دیگر نفهمیدم چه اتفاقی افتاد و چطور شد که خودم را داخل حیاط دیدم و با وجود مبارک آقای مهندس روبرو شدم! چه حالی داشتم، یک حال عجیبی! آقا بهزاد (راهنما) درآمد و گفت: «چت شد تو؟ یک‌دفعه انگار برق‌گرفته‌ات!» گفتم: «بابا! آقای مهندس آمد بالا، توی حیاط داشت به این‌هایی که توی حیاط بودند می‌گفت جمع نشین دور هم (چون دوران کرونا بود).» گفت: «کی؟ کجا؟» گفتم: «بابا صدایش را درآورد و گفت: من، دوستان، حسین هستم یک مسافر...» گفت: «والا ما که چیزی نشنیدیم!»
آره، هر وقت که آکادمی می‌رفتم و می‌نشستم، وقتی آقای مهندس می‌آمد و می‌گفت: «سلام دوستان، حسین هستم یک مسافر»، انگار روح آدم پر می‌کشید. من که این‌جوری بودم؛ یعنی درون آن مکان و در حضور آقای مهندس، کاملاً می‌توانم بگویم جن و نیروهای منفی خرد می‌شدند، کار از دستشان برنمی‌آمد و آنجا می‌شد کاملاً پادشاهیِ درون را حس کرد. خب، این هم بهاری بود که گذشت.
در باب دستاوردهای آقای مهندس؛ به قول دوستمون آقا میلاد که توی جلسات راهنمایان می‌گفت، متد DST خیلی شگفت‌انگیز است.کشف متد DST کمتر از کشف میکروب نیست، و این عظمت کار را نشان می‌دهد.
متد DST مگر چکار کرد؟ بیماری‌ای را با متد DST درمان کرد که عالم بشریت در قبال آن سر تعظیم فرود آورده بود و هیچ کاری از دستش برنمی‌آمد. متد DST بیماری‌ای را درمان کرد که مادر تمام بیماری‌ها بود؛ یعنی شما هر بیماری‌ای، چه روحی و روانی و چه جسمی را اگر بروید درونش و بنگرید، می‌بینید سررشته‌اش به بیماری اعتیاد می‌رسد؛ یعنی بیماری اعتیاد تمام عوارض و به اصطلاح دردهای آن بیماری‌ها را درون خودش دارد. خب، قطعا وقتی چنین بیماری با چنین عظمتی درمان شود، مطمئناً بیماری‌های دیگر در قبالش هیچی نیستند.
آقای مهندس می‌گوید فرق مقاله‌های ایشان با سایر مقاله ها چیست؟ فرق مقاله‌های ما با مقاله‌های دیگر این است که آن‌ها مقاله می‌دهند که به نتیجه برسند؛ یعنی تحقیق می‌کنند که به نتیجه برسند، ولی ما به نتیجه رسیدیم و بعد مقاله‌ها را ارائه دادیم! این‌ها همه برگرفته از همین متد DST است دیگر. متد DST مگر چه می‌گوید؟ می‌گوید: داروی مناسب، زمان مناسب و مقدار مناسب. زمان مناسب، مقدار مناسب و داروی مناسب.
در بحث اضافه وزن هم همین است؛ یعنی چه؟ یعنی ما نظم را برگردانیم به سیستم ایکس بدنمان. وقتی توی اضافه وزن این قوانین و این اصول را رعایت می‌کنی، می‌بینی که وزن شخص چهل یا پنجاه کیلو با کمترین تخریب کاهش می یابد.
وقت تمام است، ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید؛
تهیه،تنظیم و ارسال: گروه سایت
نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
367