سیزدهمین جلسه از دور شانزدهم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران و همسفران با استادی مسافر علی، نگهبانی مسافر حمیدرضا و دبیری مسافر محمود با دستور جلسه" بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان " در روز پنج شنبه 21 آبان ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
ضمن عرض سلام و خدا قوت خدمت شما عزیزان و مهمانان گرامی، به روح بلند مرتبه آقای مهندس دژاکام سلام و درود میفرستم. همچنین از ایجنت محترم، گروه محترم مرزبانی، نگهبان جلسه و استاد عزیزم تشکر و قدردانی میکنم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
دستور جلسه امروز، بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان است. به نظر من، قرار نیست در این فرصت درباره دستاوردهای علمی مهندس بهصورت موشکافانه صحبت کنیم؛ بلکه باید این دستاوردها را در زندگی خودمان بررسی کنیم. باید ببینیم من که روزگاری زندگی مصرفی داشتم، پیش از مصرف چه شرایطی داشتم و امروز در چه جایگاهی قرار گرفتهام. این دستاوردها چه تأثیری بر زندگی من گذاشته است.
وقتی به گذشته خودم نگاه میکنم، میبینم پیش از ورود به کنگره، انسانی بسیار عصبی بودم و فقط حرف خودم را میشنیدم. خانواده حق انتخاب چندانی نداشتند و من همیشه به دنبال فرصتی بودم تا در گوشهای خلوت کنم. بیشتر اوقات منزوی بودم و حتی در مسافرتها نیز ترجیح میدادم تنها باشم. مصرف مواد مخدر من در اواخر دوران خدمت شغلیام شدت بیشتری پیدا کرد. در ابتدا مصرفم تفریحی بود، اما به مرور این موضوع گسترش پیدا کرد و در نهایت به یک مصرفکننده همیشگی تبدیل شدم.
خوشبختانه تعدادی از دوستان و بستگان، از جمله برادرم، را میدیدم که در مسیر کنگره قرار گرفته بودند. روزبهروز شاهد تغییرات اخلاقی و رفتاری آنها بودم و همین موضوع باعث شد مشتاق شوم بدانم کنگره چیست و چه اتفاقی در آنجا رخ میدهد که انسانها اینگونه تغییر میکنند. من هیچکدام از روشهای درمانی یا ترک اعتیاد را تجربه نکرده بودم؛ اما از شرایطی که در آن قرار داشتم خسته شده بودم و به همین دلیل به دنبال راهی برای رهایی از این وضعیت میگشتم. خدا را شکر میکنم که در نهایت با کنگره آشنا شدم.
اینجا لازم میدانم از همسفرم نیز تشکر کنم. ایشان با پیگیریها، تذکرهای فراوان خود باعث شدند من حضور بیشتری در کنگره داشته باشم. در ابتدا هرچه از ایشان میخواستم که همراه من به کنگره بیایند، قبول نمیکردند؛ اما خوشبختانه پس از چهار تا پنج ماه توانستم ایشان را برای حضور در کنگره راضی کنم. دلیل اصلی رضایت ایشان، تغییراتی بود که در اخلاق، رفتار و شیوه زندگی من به وجود آمده بود. وقتی مشاهده کردند که من در مسیر درستی قرار گرفتهام و رفتارم نسبت به گذشته تغییر کرده است، متوجه شدند مسیری که انتخاب کردهام، مسیر صحیحی است.
به این ترتیب، سفر خود را در کنگره ۶۰ ادامه دادم. وقتی امروز درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت میکنیم، به اعتقاد من، یکی از نخستین دستاوردها را میتوان از همان بدو ورود به کنگره مشاهده کرد؛ از آغوش گرم دوستان گرفته تا احترام متقابل و محبتی که میان اعضا وجود دارد. همین رفتارها و ارتباطات انسانی نیز خود از دستاوردهای ارزشمند کنگره هستند.

یکی از اصول اساسی کنگره، فرمانبرداری است. منِ مسافر برای رسیدن به درمان باید فرمانبردار راهنمای خود باشم و آموزشها را بهدرستی دریافت و اجرا کنم تا بتوانم به درمان برسم. در ادامه این مسیر، نمیخواهم صرفاً درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنم، بلکه میخواهم به یکی از مهمترین ابزارهای آموزشی کنگره، یعنی سیدیهای آموزشی، اشاره کنم. همانطور که خود آقای مهندس در یکی از سیدیها میفرمایند، سیدیها خط مقدم کنگره هستند.
خوشبختانه این موضوع تأثیر بسیار زیادی در مسیر من داشت. در اوایل سفر، سیدیها را بهصورت خلاصه و کوتاه مینوشتم تا اینکه استادم به من تذکر دادند که باید مطالب را کامل بنویسم، با دقت گوش کنم و توجه بیشتری به آموزشها داشته باشم. بهمرور این موضوع برایم جا افتاد و یاد گرفتم سیدیها را با دقت بیشتری گوش کنم و مطالب آنها را بهدرستی بنویسم. نکته جالب این بود که هنگام گوش دادن به این آموزشها، در گوشهوکنار هر سیدی مطالبی پیدا میکردم که با زندگی خودم ارتباط داشت.
خدا را شکر میکنم که در این مسیر قرار گرفتم و توانستم پس از ده ماه به رهایی برسم. امروز که هجده ماه از رهایی من میگذرد، خدا را شکر میکنم؛ چراکه شرایط زندگیام نسبت به گذشته بسیار بهتر شده است.
از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، سپاسگزارم.
در ادامه مراسم اطعام و بزرگداشت جناب مهندس دژاکام:









مرزبان خبری: مسافر جلیل
صوت: مسافر جمال لژیون پنجم
ضبط و تایپ: مسافر فرشید لژیون سوم
عکاس: مسافران مسلم لژیون اول و محسن لژیون سوم
ارسال خبر: مسافر حسین لژیون دوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
114