پنجمین جلسه از دوره دوم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی آذر تبریز، با استادی مسافر سعید، نگهبانی مسافر ایرج و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه "DST و تجربه من از سایر روشها" سهشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
سلام دوستان، سعید هستم یک مسافر. خدای خودم را شاکرم که در خدمت شما دوستان هستم. میخواهم ابتدا کمی درباره روش DST و تجربه خودم از سایر روشهای درمان اعتیاد صحبت کنم و سپس به توضیح روش DST بپردازم. امروزه روشهای مختلفی برای درمان اعتیاد وجود دارد. قرصهای ماهوارهای، کمپ، روشهای URD و UROD و بسیاری روشهای دیگر مطرح هستند. روشهای مختلفی وجود دارد و هرکسی ممکن است چند مورد از آنها را امتحان کرده باشد. اما به نظر من، صحبت کردن درباره روشهایی که به نتیجه نمیرسند، چندان لطفی ندارد. ترجیح میدهم درباره روش DST صحبت کنم؛ روشی که در کنگره ۶۰ مطرح شده و تجربهای متفاوت از درمان اعتیاد را ارائه میدهد.
روش DST مخفف عبارت «دژاکام، استپ، تایم» است. حرف D به Dezhakam (دژاکام)، حرف S برای step به معنای پله و حرف T برای Time به معنای زمان اشاره دارد. در این روش، ضریب ۰٫۸ برای کاهش یا افزایش پلهها در نظر گرفته شده است و این کار طبق پروتکل مشخصی انجام میشود. البته اینطور نیست که بدون برنامه، مقدار دارو را افزایش یا کاهش بدهیم و انتظار داشته باشیم حالمـان خوب شود. هر ماده مخدری، متناسب با مقدار مصرف و نحوه استفاده از آن، پروتکل خاص خودش را دارد. این تغییرات باید در چارچوب مشخصی انجام شوند. در روش DST، پلهها ۲۱ روزه هستند و در پایان هر پله، مقدار داروی تجویزشده توسط راهنما تغییر میکند. این سفر حداقل باید ۱۰ ماه طول بکشد؛ یعنی کمتر از ۱۰ ماه، امکان رسیدن به درمان قطعی طبق این پروتکل وجود ندارد. فرد باید حداقل ۱۰ ماه در این مسیر و با این روش سفر کند و نکاتی را که راهنما به او میگوید، بهدرستی انجام دهد تا بتواند به رهایی و درمان اعتیاد برسد.
در کنار روش DST، خود آقای مهندس به یک مسئله بسیار مهم اشاره کردهاند که باعث میشود کنگره ۶۰ و این روش به نتیجه برسد و آن هم داروی OT است. OT همان تنتور تریاک یا شربت تریاک است که نام علمی تریاک نیز Opium است. البته اینطور نیست که اگر OT در دسترس نباشد، امکان سفر وجود نداشته باشد؛ با خود تریاک هم میتوان سفر کرد و به نتیجه رسید. روش آمادهسازی و استفاده از آن نیز در چارچوب آموزشهای کنگره انجام میشود و راهنماها میتوانند برنامه مشخصی برای آن ارائه دهند. از دیدگاه کنگره ۶۰، هیچ داروی دیگری نمیتواند جایگاه تریاک را در این روش درمانی داشته باشد.
علت این موضوع بارها در کنگره ۶۰ توسط آقای مهندس توضیح داده شده است. بسیاری از موادی که وجود دارند، مانند متادون، ترامادول، B2 و حتی هروئین، از تریاک منشأ گرفتهاند یا از مشتقات آن هستند و با ایجاد تغییرات شیمیایی در ترکیبات تریاک به وجود آمدهاند. برای درک بهتر این موضوع، یک مثال جالب وجود دارد: فرض کنید بخواهیم ساختمانی بسازیم. آیا میتوانیم فقط با استفاده از یک نوع از مصالح ساختمانی، مثلاً گچ، تمام ساختمان را بسازیم؟ یا فقط از کاشی استفاده کنیم؟ قطعاً نمیتوانیم؛ چون ساختن یک ساختمان به مصالح مختلفی نیاز دارد. ساختن و بازسازی جسم انسان هم به مجموعهای از مواد و ترکیبات نیاز دارد. ما به مادهای احتیاج داریم که بتواند مجموعه ترکیبات شبهافیونی موردنیاز بدن را تأمین کند و در بازسازی سیستم جسم، سیستم ایمنی و افزایش قوای جسمانی و قدرت تابآوری نقش داشته باشد.
از دیدگاه کنگره ۶۰، تریاک به دلیل داشتن بیش از ۵۰ نوع آلکالوئید و ترکیبات مختلف، چنین جایگاهی دارد. البته تمام این مسائل به شرطی امکانپذیر است که روش درمانی بهدرستی اجرا شود. در لژیون، من همیشه به رهجوها میگویم که گاهی ممکن است نیروی منفی یا شیطان اینطور به ما القا کند: «چه اشکالی دارد این وعده را یک ساعت، نیم ساعت یا حتی ۱۰ دقیقه زودتر بخوری؟ مگر مواد مصرف میکنی؟ تو که مواد نمیکشی؛ این فقط داروست!» اما باید بدانیم که در این روش، نظم مصرف دارو اهمیت بسیار زیادی دارد. وقتی مصرف دارو نامنظم شود، دیگر نمیتوان انتظار داشت بدن طبق برنامه مشخصشده به تعادل برسد.
تریاک هزاران سال است که بهعنوان ماده مخدر شناخته میشود، اما در روش DST، با رعایت ساعت و مقدار دقیق مصرف، در چارچوب یک پروتکل درمانی قرار میگیرد. با این حال، ماهیت ماده تغییر نمیکند و چیزی که اهمیت دارد، اجرای درست روش درمان است. بنابراین، حتی چند دقیقه زودتر مصرف کردن دارو هم از نظر نظم سفر اهمیت دارد. به نظر من، وقتی فرد بدون هماهنگی با راهنما وعده دارویش را زودتر مصرف میکند یا مقدار بیشتری از دارو میخورد، در واقع به نظم سفر خودش آسیب زده است. در چنین شرایطی، ممکن است لازم باشد فرد با نظر راهنما، اصلاحاتی در برنامه سفر خود انجام دهد؛ حتی ممکن است یک پله ۲۱ روزه دیگر به زمان سفرش اضافه شود تا بتواند دوباره مسیر را بهدرستی ادامه دهد.
این موضوع فقط به زودتر مصرف کردن دارو محدود نمیشود. حتی کمی بیشتر مصرف کردن دارو یا استفاده از یک قرص نیز میتواند در روند سفر اختلال ایجاد کند. در نوشتارهای کنگره میخوانیم که مصرف هرگونه داروی اعتیادآور، الکل و حشیش میتواند مدت رهایی را صفر کند. منظور از صفر شدن رهایی چیست؟ آیا کسی که ۲۰ سال از رهاییاش گذشته، باید دوباره سفر کند؟ قطعاً منظور این نیست که فرد دوباره خمار شود و از ابتدا سفر اول را شروع کند؛ بلکه منظور این است که اعتبار رهایی او از نظر اصول و قوانین کنگره زیر سؤال میرود. من این موضوع را بهخصوص برای مسافران سفر اولی مطرح میکنم، چون میخواهم اولویتهای سفر را مشخص کنم و اهمیت رعایت قوانین را توضیح بدهم.
اما چرا این موضوع تا این اندازه جدی است؟ ببینید، من همین روز در لژیون برای رهجوها توضیح دادم و اینجا هم میخواهم درباره آن صحبت کنم. بدن انسان، فوقالعاده شگفتانگیز و پیچیده است؛ بهطوریکه میتوان آن را به یک کهکشان فوقپیشرفته تشبیه کرد. در اینجا، صور پنهان و آشکار انسان هرکدام عظمت خاص خودشان را دارند. جسم انسان، حدود ۳۶ هزار میلیارد سلول دارد. هرکدام از این سلولها بهاندازه یک شهر، پیچیدگی و نظم دارند و شبیه یک نیروگاه عمل میکنند. سلولها ساختار و عملکرد بسیار پیچیدهای دارند و مجموعه آنها بدن هوشمند انسان را تشکیل میدهد. یکی از ویژگیهای مهم این جسم، داشتن ساعت زیستی است. برای مثال، چرا وقتی شب میشود، معمولاً خوابمان میگیرد، اما در همان زمان در بخش دیگری از کره زمین صبح شده و مردم در حال بیدار شدن هستند؟ این موضوع به ساعت زیستی بدن مربوط میشود.

رهجویانم هم این تجربه را بارها داشتهاند و درباره آن صحبت کردهاند. کسانی که این روش را دقیق و موبهمو، در ساعتهای مشخصشده اجرا میکنند، بعد از رهایی اتفاقی را تجربه میکنند که بسیار جالب است: در طول روز، سه مرتبه احساس نشاط و سرحالی دارند و بدنشان در سه نوبت مواد طبیعی خودش را ترشح میکند. اما کسانی که دارویشان را پنج دقیقه زودتر یا دیرتر مصرف میکنند، ممکن است به درمان برسند و دیگر حالشان خراب نباشد و نیازی به مصرف مواد احساس نکنند؛ ولی آن حالت طبیعی نشاط و سرحالی که در گروه اول مشاهده میشود، برایشان به همان شکل اتفاق نمیافتد.
هدف این است که بدن انسان در طول شبانهروز، بهصورت خودکار و طبیعی، در زمانهای مشخص، مواد موردنیاز خودش را تولید و ترشح کند. برای درک بهتر این موضوع، روزهداری را مثال میزنم. کسی که در طول سال عادت دارد هر روز یک وعده ناهار بخورد، وقتی ماه رمضان شروع میشود و چند روز از روزهداری میگذرد، بدنش کمکم به شرایط جدید عادت میکند. بعد از گذشت ۱۰ یا ۲۰ روز، دیگر هنگام ظهر مثل روزهای عادی احساس گرسنگی نمیکند و گرسنگیاش بیشتر به ساعات نزدیک افطار منتقل میشود. چرا؟ چون ساعت بدنش با شرایط جدید تنظیم شده است. حالا اگر شما ۱۰ یا ۱۱ ماه تمرین کنید و در طول سفر اول دقیقاً طبق ساعتهای مشخص شده دارو مصرف کنید، بدن به این نظم عادت میکند.
به همین دلیل است که در کنگره ۶۰ اینقدر بر نظم و انضباط تأکید میشود. هدف این است که بدن در طول شبانهروز، سه مرتبه بهصورت طبیعی مواد موردنیاز خودش را ترشح کند. بچههایی که این مسیر را طی کردهاند، چنین تجربهای دارند. ممکن است صبحها بسیار سرحال و بانشاط از خواب بیدار شوند؛ حتی گاهی سرحالی آنها بهاندازهای است که افراد سالم و عادی هم چنین احساسی ندارند. برای مثال، یک ورزشکار ممکن است صبحها کمی احساس کسالت کند؛ اما فردی که ۲۰ یا ۳۰ سال سابقه اعتیاد داشته و روش DST را بهدرستی انجام داده، بعد از رهایی ممکن است ساعت ۶ صبح با انرژی و نشاط از خواب بیدار شود؛ انگار بهترین مواد را مصرف کرده است. بعد از آن به کارهای روزمرهاش میرسد. نزدیک ظهر، وقتی بدنش به مرحله بعدی نیاز دارد، دوباره احساس نشاط و سرحالی به او برمیگردد. همین اتفاق در شب هم تکرار میشود.
حتی ترشح مواد طبیعی بدن در ساعات شب، با فرایند خواب و آرامش هم ارتباط دارد. اما چرا کسی که مواد مصرف میکند، گاهی خلقوخوی بهتری دارد؟ البته منظورم این نیست که همه افراد مصرفکننده خلقوخوی خوبی دارند. ممکن است کسی بگوید: «تو خیلی زود عصبانی میشوی!» اما من قبل از درمان، بسیار بدتر از این بودم و حالا نسبت به گذشته خیلی بهتر شدهام. چرا این تغییر اتفاق افتاده است؟ چون در جریان درمان، بدن دوباره توانسته است به سمت تعادل حرکت کند و مواد طبیعی خودش را تولید کند. از نظر من، کسانی که در کنگره ۶۰ به درمان میرسند، تجربه متفاوتی از نشاط و سرحالی دارند و این یکی از ویژگیهای مهم روش DST است.
اگر برای شما سؤال است که چطور دیدهبان کنگره، با وجود اینکه ۲۳ سال از رهاییاش گذشته، هنوز با انرژی و نشاط در کنگره خدمت میکند، باید به همین موضوع توجه کنید. برای مثال، من ساعت ۶ عصر با آقای محمود تماس گرفتم و دیدم هنوز مشغول انجام کارهای کنگره هستند. چه چیزی باعث میشود فردی بعد از این همه سال، همچنان اینقدر انرژی و انگیزه داشته باشد؟ ایشان بعد از گذشت سالها از رهایی، چرا همچنان حالشان خوب است؟ چرا وقتی وارد اتاقشان میشوید، اینقدر انرژی میگیرید؟ چرا چهرهشان اینقدر بشاش و شفاف است؟
از نگاه من، علت این است که سیستم تولید و ترشح مواد طبیعی بدنشان بهخوبی کار میکند و بدنشان به تعادل رسیده است. وقتی مواد طبیعی بدن بهدرستی ترشح شوند و وارد جریان خون شوند، فرد احساس بهتری خواهد داشت. اما افرادی که بیرون از کنگره هستند، ممکن است دائماً درگیر تنشها و ناراحتیهای روزمره باشند. در هر موقعیتی، اعصابشان به هم بریزد؛ با رانندهای که بوق میزند درگیر شوند یا با کوچکترین اتفاقی عصبی شوند.
گاهی این رفتارها به این دلیل است که فرد از درون احساس آرامش و تعادل کافی ندارد. اما کسی که صبح با نشاط و انرژی از خواب بیدار میشود، دوست دارد با دیگران ارتباط برقرار کند، سلام و احوالپرسی کند و حتی به دیگران کمک کند؛ مثلاً اگر کسی خریدی دارد، در حمل زنبیلش به او کمک کند. گاهی حتی افراد عادی هم چنین رفتارهایی ندارند. به نظر من، این یکی از نتایج مهم روش DST است؛ تغییری که در نگرش، خلقوخو و رفتار انسان ایجاد میشود. در پایان، امیدوارم عزیزانی که در سفر اول هستند، به این نکات توجه کنند.
این را هم میخواهم بگویم: اگر کسی در طول سفر یا در گذشته اشتباهی کرده و مشکلی در مسیرش به وجود آمده، حیف است که آن را اصلاح نکند. البته دوباره سفر کردن واقعاً کار سختی است. اینکه انسان بخواهد برای بار دوم یا چندمین بار سفر کند، کار آسانی نیست. اما باید بدانیم فرصتی که در اختیار ما قرار گرفته، فرصت بسیار بزرگی است. از روز ازل تا امروز، یک فرصت استثنایی در اختیار ما قرار گرفته است. هرکسی در این مسیر وظیفه و مسئولیت خاص خودش را دارد؛ چه کسانی که خدمت میکنند و چه کسانی که در حال سفر هستند. این فرصت بسیار مهم و ویژه است؛ فرصتی که حتی با مرگ هم از بین نمیرود و مسیر تکامل انسان همچنان ادامه پیدا میکند.
تهیه گزارش: مسافر محمدحسین
ارسال مطلب: مسافر سعید
- تعداد بازدید از این مطلب :
85