عشق، نتیجه حل شدن محبت

سلام دوستان آسیه هستم همسفر

عشق با محبت آغاز می‌شود و محبت صورت‌مسله آن، زمانی که حل می‌شود عشق لایتناهی است. وقتی محبت حل شد نتیجه‌اش عشق می‌شود؛ برای پیدا کردن عشق من آسیه باید به درون خود رجوع کنم که آیا کسی را که دوست دارم واقعا دوستش دارم یا برای منافع شخصی خودم می‌باشد، اگر برای منافع شخصی باشد اصلا عشق نیست. اگر من واقعا کسی را دوست داشته باشم و انتقادی از او بشنوم نباید نارحت شوم و از او کینه بگیرم. عشق هیچ‌وقت نباید با منافع شخصی ارتباط داشته باشد.

عشق آرام‌آرام در درون شخص آغاز می‌شود و بعد در قلب جایگزین و سپس محبت بوجود می‌آید. دف و نی یک وسیله هستند تا زمانی‌که یک گوشه افتاده باشند چیزی نیستند؛ باید نوازنده‌ای آنها را بردارد و صدایشان را در آورد. انسانها هم مثل آن دف و نی هستند باید یک شور و شعفی در ما ایجاد شود تا بودن ما اثبات شود. وقتی پا به هستی می‌گذاریم عشق با ماست. اصلا عشق وجود هست هستی است.

از بدو تولد قطره‌هایی از وجود قدرت مطلق به‌ ما داده می‌شود و به خاطر آن  قطره، ما اگر خوب و صالح باشیم تازه یک انسان و نه چهارپایانی در قالب انسان هستیم. انسان بودن یعنی سپاس از هستی و از همه چیزهایی که در هستی  وجود دارد سپاسگزار باشیم و شکر نعمت کنیم. از صندلی که در کنگره به من داده شده است از هوایی که تنفس می‌کنم سپاسگزار باشم. با افزایش محبت جلوی نیروهای مخرب گرفته می‌شود آن موقع است که آنچه به من داده شده است آشکار می‌شود و زنجیرهای عشق بوجود می‌آیند.

انسان هم فسق و فجور دارد و هم تقوا اگر من آسیه به طرف نیروهای منفی نروم؛ با محبت کردن زیاد و عشق به همه انسانها و همه موجودات زمین  آن‌ وقت تبدیل به انسان کامل می‌شوم. تقویت محبت نیروهای تخریبی را به زوال می‌برد. وقتی قدرت مطلق انسان را خلق کرد از نورش در او دمید و ما باید تلاش کنیم که آن قسمت الهی ما متجلی شود‌.

رابط خبری: راهنما لژیون تغذیه سالم همسفر میترا
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر اعظم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی باغستان کرج