همسفر مریم در مورد دستور جلسه «روش DST و تجربه من از سایر روشها» دلنوشتهای ارائه کردند که در ادامه میخوانیم:
زمانیکه قرار شد دلنوشته در این هفته بنویسم، ناخودآگاه به یاد پدری افتادم که زحمات زیادی برای اعضای کنگره۶۰، کشیده است. گاهی یک انسان میتواند، زندگی خیلیها را نجات دهد.
من دختر یک مصرف کننده هستم که از طرف یک پدر که مواد مخدر مصرف میکند، مهر و محبتی دریافت نکردهام. واژه به نام پدر برایم نامفهوم بود. اگر کسی میگفت: پدرم مرا بوسید، پدرم اینگونه گفته و من آموختم، من درکی نداشتم؛ زیرا پدرم درگیر مواد بود و من در دنیای دخترانه خود به سر میبردم.
به واسطه همسرم که مسافرم بود وارد کنگره شدم، آموزشهایی که هر دختری باید از پدر میآموخت من از آقای مهندس آموختم، آموزشهایی که هر رهجو باید از استاد خود میآموخت من از آقای مهندس آموختم. آقای مهندس برای من به عنوان یک همسفر حکم پدر، استاد، راهنما، معلم و رب بود که علم زندگی کردن را به من آموخت.
همچنین در وادی چهاردهم آموختم که هر چیزی در دنیا عشق است؛ حتی معتادان جهان عشق هستند، نگاهم نسبت به پدرم تغییر کرد.
استاد امین فرمودند: همسفر یک واژه نیست؛ بلکه یک صفت و جایگاه است، آموختم که حتی اگر خیلی سختی کشیده باشیم، باید در زندگی بتوانیم همسفر خوبی باشیم. بتوانیم عشق و محبت را نثار همه انسانها کنیم؛ حتی پدری که مصرف کننده است.
روح استاد و دانشمند بزرگ آقای مهندس حسین دژاکام قرین رحمت الهی باشد. راه ایشان تا همیشه ادامه دارد.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر شیوا (لژیون هفتم)
رابط خبری سردار: همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر مهرانه (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی چالوس
- تعداد بازدید از این مطلب :
0