امروز جلسه هفتم از دوره دوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی در نمایندگی حسنآباد با استادی مسافر حسن، نگهبانی مسافر عباس و دبیری راهنمای تازهواردین مسافر مجید با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روشها» در تاریخ چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۵ ساعت ١۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
سلام دوستان حسن هستم مسافر. خدا را شکر میکنم که بار دیگر این فرصت به من داده شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از آموزشهای شما عزیزان بهرهمند شوم. اگر بخواهم درباره دستور جلسه و تجربیات خودم پیش از ورود به کنگره صحبت کنم، باید بگویم که در زمینههای مواد مخدر، سیگار و چاقی، راههای مختلفی را امتحان کرده بودم، اما هیچکدام نتیجه مطلوبی برای من نداشتند. در مورد مواد مخدر، دوستانی به من پیشنهاد کردند که از آمپول برای ترک استفاده کنم. در آن زمان تصورم این بود که اعتیاد فقط به جسم مربوط میشود و با قطع مصرف، مشکل برطرف خواهد شد، درحالیکه ما علاوه بر صور آشکار، صور پنهان نیز داریم. به یاد دارم ۱۷ روز پس از تزریق آمپول، یکی از دوستان مصرفکننده با من تماس گرفت. با اینکه تصور میکردم درمان شدهام، وقتی با او روبهرو شدم، دوباره مصرف تریاک را آغاز کردم و بهصورت خودکار به سمت مصرف رفتم. نیازهای جسمی و صور پنهانم همچنان وجود داشتند و همین موضوع باعث بازگشت من به مصرف شد.
پس از مدتی، با فشار خانواده دوباره به تهران آمدم و برای ترک، آمپول تزریق کردم. این بار حتی هفت روز هم طول نکشید که دوباره مصرف را شروع کردم. اگر میزان مصرف روزانه من پیش از آن ۵ تا ۱۰ گرم بود، پس از این روش به ۳۰ تا ۴۰ گرم در روز رسید. شرایط بهگونهای شده بود که صبح بهمحض بیدار شدن، بدون اینکه صبحانه بخورم یا به کار دیگری برسم، مستقیماً به مغازه میرفتم و مصرف میکردم. دیگر حتی به دنبال نشئگی هم نبودم و زمانی مصرف را کنار میگذاشتم که فکم از شدت مصرف خسته میشد. خدا را شکر که در ادامه با مسیر کنگره۶۰ و روش DST آشنا شدم و توانستم راه درست درمان را بشناسم. در مورد سیگار هم باید بگویم که گاهی انسان خودش را فریب میدهد. من به خودم میگفتم بهجای اینکه یک بسته سیگار بخرم، آن را بهصورت نخی تهیه کنم. اگر در روز یک پاکت سیگار میکشیدم، با این روش روزانه ۴۰ نخ مصرف میکردم. این هم یکی دیگر از همان فریبهایی بود که برای خودم ایجاد کرده بودم. خوشبختانه آقای مهندس روش DST را برای درمان سیگار نیز به ما آموزش دادند و من متوجه شدم که برای رهایی از این مشکل هم باید از یک روش اصولی و حسابشده استفاده کنم.
در مورد چاقی نیز باید به تجربه خودم اشاره کنم. زمانی که مصرفکننده مواد مخدر بودم، ورزش هم میکردم و تصورم این بود که با ورزش کردن میتوانم اثرات مصرف مواد را از بین ببرم و بدنم را پاکسازی کنم. اما در لژیون، آقا مهدی به من توضیح دادند که انرژی حاصل از مصرف مواد و ورزش در آن شرایط، انرژی کاذب است و در واقع از ذخایر و توان بدن خودم استفاده میشود. همین موضوع باعث شد متوجه شوم که برداشت درستی از وضعیت جسمی خود نداشتم. من طی دو ماه تقریباً تمام مواد غذایی را از برنامه غذاییام حذف کردم و به سراغ مصرف قرصهایی رفتم که استفاده از آنها اصولی نبود. شرایط جسمی و ظاهریام بهقدری نامناسب شده بود که همسایهها، دوستان و آشنایان تصور میکردند به سراغ مواد مخدر دیگری مانند هروئین یا شیشه رفتهام. حتی وقتی خودم را در آینه نگاه میکردم، متوجه تغییرات شدید صورتم میشدم. دیگر نمیتوانستم با خیال راحت در مجالس و مهمانیها شرکت کنم. یک بار حتی خواهرم که مرا به مهمانی دعوت کرده بودند، گفت بهتر است به آنجا نروم، چون ظاهرم شبیه پیرمردها شده است. این تجربه به من نشان داد که آن روشها نهتنها درست نبودند، بلکه آسیب زیادی به من وارد کردند. خدا را شکر که با ورود به کنگره۶۰ قدم در مسیر درست گذاشتم و بهتدریج با آموزشهای این مجموعه آشنا شدم. آقای مهندس سه روش مهم و کاربردی را در اختیار ما قرار دادند، اما به نظر من نکته مهم این است که میتوانیم نظم و اصول روش DST را در بخشهای مختلف زندگی خود نیز اجرا کنیم.
برای مثال، همانطور که در درمان مواد مخدر و سیگار از این روش استفاده میکنیم، میتوانیم ورزش و سایر فعالیتهای روزمره خود را نیز با نظم و برنامهریزی پیش ببریم. من زمانی که وارد کنگره شدم، رفتارهای ضد ارزشی زیادی داشتم. وقتی تفکر انسان تحت تأثیر مصرف مواد مخدر قرار میگیرد، قدرت تصمیمگیری درست را از دست میدهد و حتی در مسائل ساده زندگی هم نمیتواند انتخاب مناسبی داشته باشد. در چنین شرایطی، نگاه انسان به مسائل مختلف منفی میشود، طرز فکرش تغییر میکند، در زمینه پول درآوردن و ارتباط با دیگران دچار مشکل میشود و پرخاشگری در رفتارش بیشتر میشود. در طول این مسیر، نمیگویم که بهطور کامل تغییر کردهام، اما خدا را شکر میکنم که توانستهام تا حدودی رفتار و نگرشم را اصلاح کنم. برای مثال، اگر در جمعی حضور داشته باشم و متوجه شوم که صحبتها به سمت غیبت میرود، سعی میکنم خودم را کنار بکشم. به این دلیل که باید با خودم صادق باشم. وقتی به کنگره میآیم، خدمت میکنم و آموزش میگیرم، دیگر چه دلیلی دارد که در موقعیتهای دیگر برخلاف آموزشهایی که دریافت کردهام رفتار کنم؟ به قول معروف، انسان باید تکلیف خودش را مشخص کند و بداند در کدام مسیر قدم برمیدارد. نمیشود از یک طرف آموزشهای کنگره را پذیرفت و از طرف دیگر برخلاف آنها عمل کرد.
در مورد سیگار، این موضوع را بیشتر برای سفر اولیها مطرح میکنم، چون خودم آن را تجربه کردهام. زمانی که در سفر سیگار بودم و وارد لژیون سیگار آقا مهدی شدم، ایشان به من گفتند که باید مصرف سیگار را بهطور کامل قطع کنم. آن روز من هنوز درگیر مصرف تریاک بودم و بیش از ۶۰ تا ۷۰ گرم تریاک در خانه داشتم. روزی که قرار بود از فردای آن روز وارد برنامه دارویی شوم، آقا مهدی از من پرسیدند که آیا آماده هستم یا نه. من هم گفتم بله. در واقع خودم مرتب از ایشان درخواست میکردم که هرچه زودتر زمان ورودم به برنامه دارویی فرا برسد، چون واقعاً از شرایطی که در آن قرار داشتم خسته شده بودم. خدا را شکر که سفر من در زمینه مواد مخدر بسیار خوب پیش رفت، اما در مورد سیگار به مشکل برخوردم. دلیلش هم این بود که به حرف راهنمایم بهدرستی گوش نکردم. این موضوع را برای سفر اولیها میگویم تا تصور نکنند اگر در مسیر درمان مواد مخدر قرار دارند، میتوانند نسبت به درمان سیگار بیتوجه باشند. خدا را شکر میکنم که امروز نسبت به سیگار هیچ کششی ندارم. زمانی که در سفر سیگار بودم به من گفتند مصرف را قطع کنم، اما من با خودم فکر کردم که بهجای روزی یک پاکت، روزانه دو یا سه نخ سیگار بکشم. این کار را دو سه روز ادامه دادم، اما دیدم دوباره مصرفم در حال برگشتن به همان میزان قبلی است.
به همین دلیل مستقیماً نزد راهنمایم رفتم و گفتم که اشتباه کردهام. نکته جالب این بود که خود آقا مهدی گفتند از ابتدا میدانستند که من همچنان سیگار میکشم. من تصور میکردم میتوانم این موضوع را پنهان کنم، اما راهنما با توجه به شناختی که از رهجو دارد، متوجه رفتار و شرایط او میشود. وقتی راهنما به شما میگوید از این آدامس یا قوطی به چه شکل استفاده کنید و چه زمانی مصرف را قطع کنید، قطعاً بر اساس شناخت و تجربه خود راهنمایی میکند. خدا را شکر که زود متوجه اشتباهم شدم، به راهنمایم مراجعه کردم و توانستم ادامه سفر خوبی داشته باشم. در مورد چاقی و لژیون جونز نیز باید بگویم که امروز افراد زیادی را میبینم که در این مسیر قدم برداشتهاند و برای من الگو هستند. دیدن این تلاشها برای من بسیار ارزشمند است و نشان میدهد که با آموزش، نظم و حرکت تدریجی میتوان در بخشهای مختلف زندگی تغییر ایجاد کرد.
موضوع دیگری که برای من اهمیت زیادی دارد، لژیون سردار و آموزش بخشش است. من اگر بخواهم بخشیدن را یاد بگیرم، باید وارد این مسیر شوم و در جایگاه عمل قرار بگیرم تا بدانم چگونه و در چه شرایطی ببخشم. در ابتدا تصور میکردم در لژیون سردار قرار است از افراد پول دریافت کند، اما وقتی وارد این مسیر شدم و از نزدیک با آن آشنا شدم، متوجه شدم موضوع بسیار فراتر از تصور اولیه من است. انسان باید یاد بگیرد که چگونه از داشتههای خود ببخشد و این بخشش را بهتدریج در زندگی خود جاری کند. اینجا هم میتوان از همان اصل DST استفاده کرد؛ یعنی من هم میتوانم ذرهذره از سرداری به دنوری و سپس به پهلوانی برسم. خدا را شکر میکنم که توانستهام این مسیر را آغاز کنم و امیدوارم در ادامه نیز بتوانم با آموزش و حرکت تدریجی پیشرفت کنم. امروز در جایگاه مرزبانی نیز قرار دارم و این جایگاه برای من نوع دیگری از آموزش و حرکت تدریجی است. در این جایگاه بهمرور یاد میگیرم که چگونه صحبت کنم، چه مسئولیتهایی دارم، چه کارهایی باید انجام دهم و چگونه وظایفم را به بهترین شکل ممکن به انجام برسانم. تمام این موارد برای من آموزش هستند و تلاش میکنم با صبر و نظم، قدمبهقدم در این مسیر پیش بروم. در پایان، تمام این آموختهها و تغییرات را مدیون کنگره۶۰، آقای مهندس، خانواده بزرگ کنگره و راهنمای عزیزم هستم. از خداوند میخواهم که این فرصت خدمت همچنان برای من ادامه داشته باشد تا بتوانم بهاندازه توان خود در این مجموعه خدمت کنم و آنچه را که آموختهام در عمل به کار بگیرم.
در ادامه برگزاری لژیون ویلیام(سیگار) روزهای چهارشنبه ساعت ۱۵:۳۰ در شعبه حسنآباد




تایپ و ویرایش: مسافر مجید
عکاس: مسافر مجید
ارسال: مرزبان خبری مسافر حسن
مسافران نمایندگی حسنآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
100