روش DST شاهکار قرن است و مسیر درمان را نشان می‌دهد

جلسه سیزدهم از دور چهارم سری جلسات آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی علی عصارزاده، با نگهبانی مسافر حبیب، استادی مسافر مجید و دبیری مسافر حسین، با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها»، روز سه‌شنبه مورخ نوزدهم آبان‌ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز گردید.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مجید هستم یک مسافر.

احتمالاً امروز کار خوبی انجام داده بودم که استادی جلسه نصیب من شد. حالا داستانش چه بود، نمی‌دانم! باید به عقب برگردم و ببینم از صبح چه کار خوبی انجام داده‌ام که امروز این خدمت نصیب من شده است. از نگهبان جلسه، دبیر و آقا مرتضی سپاسگزارم که این خدمت را به من واگذار کردند تا در کنار شما آموزش بگیرم.

دستور جلسه امروز «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» است.

به نظر من، خود روش DST شاهکار قرن است؛ چون قطعاً افراد زیادی موضوع ترک را تجربه کرده‌اند، اما هیچ‌کدام به نتیجه نرسیده‌اند. خیلی از ما این تجربه تلخ را داشته‌ایم که قصد ترک سیگار کرده‌ایم و بعد صد گرم پسته در یک جیب و تخمه در جیب دیگر ریخته‌ایم تا شاید بتوانیم یک ساعت خودمان را کنترل کنیم، ولی قطعاً وقتی پسته تمام شود، یک سیگار روشن خواهیم کرد.

من خدا را شکر تجربه مصرف سیگار و ناس را ندارم؛ اما همین امروز که با یکی از راهنماها صحبت می‌کردم، در مورد سیگار گفتم که قطعاً درمان سیگار از مواد سخت‌تر است؛ چون افرادی را در کنگره دیده‌ام که چند بار سفر ویلیام خود را خراب کرده‌اند و هنوز نتوانسته‌اند سیگار خود را درمان کنند. به نظر من، درمان سیگار از درمان مواد سخت‌تر است.

بنده در سال ۱۳۷۰ با مواد آشنا شدم و در سال ۱۳۷۵ فهمیدم که چه کلاهی سرم رفته است. بعد از مدتی برای بازدید وارد یک کمپ شدم. دیدم یک نفر را به تخت بسته‌اند، یک نفر را در اتاقی تاریک نگهداری می‌کنند و یک نفر را داخل حوض آب سرد انداخته‌اند. همان موقع بود که به فکر افتادم زمان مصرف من دیگر تمام شده است و با خودم گفتم: مجید، یا باید مواد مصرف کنی یا باید بمیری؛ چون دیگر فایده‌ای ندارد. من در جشن تولد یک سالگی‌ام در شعبه فردوسی هم این حرف را تکرار کرده‌ام.

در سال ۱۳۷۵ شروع کردم به‌تدریج مصرف مواد را کم کردن. هر روز که برای مصرف مواد می‌رفتم، مقداری از مصرف خودم کم می‌کردم تا اینکه این روند حدود شش ماه طول کشید و بالاخره این موضوع تمام شد و ترک کردم.

بعد از مدتی به یکی از شهرهای شمالی سفر کردم. هنگام برگشت، یکی از دوستانم پیشنهاد کرد دوباره با وافور مصرف کنیم. همان‌جا تصمیم گرفتیم تا شش ماه دیگر مصرف نکنیم؛ اما بعد از چند هفته دوباره تصمیم به مصرف گرفتیم. بعد با خودمان گفتیم از این به بعد تفریحی و گذری مصرف می‌کنیم. کم‌کم شد هفته‌ای یک بار، بعد هفته‌ای چند بار و سپس با خودم گفتم حالا که مصرفم زیاد شده، از این به بعد هر شب مصرف می‌کنم. بعد هم شد روزی دو مرتبه.

در گذشته هر وعده نیم گرم مصرف می‌کردم، اما حالا به روزی پنج گرم مصرف مواد رسیده بودم.

این تجربه من از افرادی است که در کنگره انضباطی شده‌اند و می‌گویند بعد از مدتی، میزان مصرف موادشان چندین برابر شده است.
حالا همه این‌ها را گفتم تا موضوع جنبه آموزشی داشته باشد. همه ما روش‌های مختلف ترک مصرف را تجربه کرده‌ایم، اما نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. امیدوارم همه ما بتوانیم در این مسیر ثابت‌قدم باشیم.

ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ: مسافر احمد 
ویرایش:مسافر ابولفضل
ارسال خبر:مسافر احمد 
مرزبان خبری:مسافر مرتضی
نمایندگی عصارزاده