برداشت از سی دی طلب

بنام قدرت مطلق الله
در مسیری که برای رهایی از تاریکی‌ها آغاز کرده‌ایم، نخستین و بزرگ‌ترین تکیه‌گاه ما، باور به «نیروی الهی» و داشتنِ امید است. انسانِ ناامید، تمام قدرتِ تفکرش را از دست می‌دهد و ترس از آینده، همچون خوره به جانش می‌افتد. در این مسیر، همه چیز طبق میل ما نیست و با موانع و «معذورات» زیادی روبه‌رو می‌شویم؛ اما نقطه شروع هر حرکتی، مرحله «طلب» است. طلب یعنی خواستنی برخاسته از درون و با تمام وجود.

اما همه چیز مجانی نیست و خواستن، بها می‌دارد؛ وقتی طلب کردی، باید حرکت کنی، زمان بدهی و گام در مسیر بگذاری، در نگاه اول، انتهای راه ممکن است بزرگ و ترسناک به نظر برسد؛ اما وقتی قدم برمی‌داری، گره‌ها یکی‌یکی باز می‌شوند. به‌شرط آنکه قدم‌ها استوار باشد و ناامیدیِ میکروب گونه را از خود دور کنیم.

من خودم این را تجربه کرده‌ام. یک روز در همین مسیر به جایی رسیدم که نزدیک بود همه چیز را رها کنم، فشارِ اقساط و سختیِ زندگی ازیک‌طرف و خستگیِ راه از طرف دیگر، کار را به جایی رسانده بود که در دلم گفتم: «دیگر نمی‌توانم» اما همان لحظه یادِ حرف‌هایی افتادم که در جلسات شنیده بودم؛ یادم افتاد که ناامیدی همان میکروبی است که می‌خواهد قدرتِ فکرم را بگیرد. به خودم گفتم: فقط یک‌قدم دیگر بردار و همان یک‌قدم، پله‌ای شد که مرا از آن تاریکی بیرون کشید. فهمیدم ناامیدی همیشه سرِ راه هست، ولی انتخابِ من بود که بایستم یا نه.

در حل مشکلات زندگی، ما آدم‌ها گاهی فکر می‌کنیم برای هر مشکلی فقط «یک راه‌حل» وجود دارد، مثل زن‌وشوهری که تا به بحران می‌خورند، سریع فکر می‌کنند تنها راه، طلاق است! درحالی‌که اگر تفکر کنیم، می‌بینیم ده‌ها و صدها راه وجود دارد. حتی گاهی در مسائل زندگی، هیچ کاری نکردن و دست نگه‌داشتن خودش بزرگ‌ترین و خردمندانه‌ترین راه‌حل است تا بیشتر در باتلاق فرونرویم.

نکته عمیق دیگر اینکه «شفا» کار آفریدگار و «دوا» وسیله‌ای در دست انسان است. درمان اعتیاد و عبور از تاریکی‌ها به دلیل ریشه‌دار بودن، زمان‌بر است. ما باید روی هر پله از روش DST آن‌قدر محکم و استوار بایستیم که جهشِ بعدی‌مان باقدرت بیشتری انجام شود؛ اما یک حقیقت در این مسیر وجود دارد: انرژی و وقت ما محدود است. ما نباید این سرمایه را صرف کسی کنیم که تسلیمِ راه و اصول نیست. در سفر اول باید تسلیمِ متد درمان بود و در سفر دوم تسلیمِ قوانین کنگره، اگر کسی مدام بازی درمی‌آورد و تسلیم نیست، نباید با اصرار به او چسبید؛ چون او شایستگی آن انرژی را ندارد. باید اجازه داد برود تا کسانی که پشتِ در تشنهٔ آموزش‌اند داخل بیاید.

این قانونِ «جداسازی» (سره از ناسره) در کل کائنات جریان دارد؛ حتی حکمتِ جهنم نیز همین است که افراد مخرب را جدا کند تا بقیه در آرامش باشند. درست مثل جداکردن میوه‌های سالم از فاسد. در جهان دیگر هم اعمال انسان‌ها غربال می‌شود. برای آموختن این مفاهیم، نه زمان مهم است و نه مکان و سن‌وسال، گوش‌دادن به سی‌دی‌ها و خواندن مطالب ناب، سرگرمی نیست؛ بلکه بیدارکننده قدرتِ تفکر و اندیشه‌ای است که ما را انسان‌هایی منظم، آگاه و قابل‌قبول بار می‌آورد تا در صراط مستقیم به آرامش واقعی برسیم.

نگارش و تایپ: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم) دبیر دوم سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زنجان