ماده و مادیات در واقع نیروهای بازدارنده هستند

پهلوانی تنها به قدرت بازو نیست؛ پهلوان واقعی کسی است که از میدان مبارزه با نفس، سربلند بیرون می‌آید. امروز در کنار کاندیدای پهلوانی، راهنما همسفر مریم هستیم تا از قصه‌ خواستن، تغییر و دوباره برخاستن بشنویم از انسان‌هایی که ثابت کردند قهرمانی از درون انسان آغاز می‌شود.

در خدمت کاندیدای پهلوانی، راهنما همسفر مریم هستیم، ضمن عرض سلام خدمت ایشان؛ توجه شما را به گفت‌وگویی که با ایشان داشتیم جلب می‌کنیم.

کاندیدای پهلوانی، راهنما همسفر مریم و مسافرشان با آنتی ایکس شیره و تریاک وارد کنگره شدند. به مدت ۱۱ ماه با متدDST و داروی OT در شعبه میرداماد اصفهان به راهنمایی مسافر محسن و همسفر زهرا سفر کردند. در حال حاضر به مدت‌ ۲ سال و ۲ ماه است که به لطف خداوند و دستان پرمهر آقای مهندس آزاد و رها هستند. ورزش مسافر باستانی و ورزش همسفر در کنگره شطرنج است.

آشنایی شما چگونه در کنگره شکل گرفت و چه چیزی باعث شد این مسیر را برای زندگی انتخاب کنید؟

آشنایی ما با کنگره۶۰ با برنامه تلویزیونیِ «شروع خوب» بود. من و مسافرم حدوداً از سال‌ ۱٣٩٠ با کنگره آشنا شدیم و به کنگره آمدیم. ما سفر کردیم و به رهایی رسیدیم؛ اما بعد از آن، مسافرم و خودم از کنگره دور شدیم. مجدداً بعد از تقریباً ۷ سال، دوباره وارد کنگره شدیم و آموزش و سفرمان را ادامه دادیم. در مسیرِ من، جزوه جهان‌بینی آقای دکتر امین نقش مهمی داشت. وقتی مسافرم کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و جزوه جهان‌بینی استاد امین را به خانه آوردند، من این کتاب‌ها را دیدم، متوجه شدم این‌جا علمش با بقیه جاها متفاوت است؛ برای من خیلی لذت‌بخش بود، مخصوصاً زمانی‌که مثلث دانایی دکتر امین را دیدم، گفتم: این‌جا جایی است که می‌تواند به سؤال‌های من جواب بدهد و مسیر را ادامه دادیم.

روش درمان DST و آموزش‌های کنگره۶۰، چه تحول عمیقی در نگرش و کیفیت زندگی شما به‌وجود آورد؟

کیفیت زندگی الآن با قبل از ورودم به کنگره خیلی متفاوت است. روش DST علاوه بر درمانِ مسافرم، روی تغذیه خودم که اضافه وزن داشتم هم اثر گذاشت؛ در کنگره سفر کردم و از اضافه وزن تقریباً رها شدم. در کل، در زندگی من، آرامش، بخشش و پذیرشِ دیگران را ایجاد کرد؛ یعنی من می‌توانم یک فرد بداخلاق، یک فرد عصبی یا فردی با هر گره‌ای باشد (پدرم، مادرم، برادرم یا اطرافیانم) را بپذیرم و درک کنم. وقتی سیستم خمر یک نفر متعادل باشد، خلاقیتش حتماً همان خلق‌وخوی سالم است که آقای مهندس می‌فرمایند؛ یعنی آن فرد متعادل است. اما وقتی که گره وجود دارد، افراد را می‌بینم که ناراحت یا عصبی‌ هستند؛ می‌دانم که مشکل از سیستم خمرشان است. آرزو می‌کنم که همه با روش DST آشنا شوند تا به آن نگرش، آرامش و پذیرشی که در ما به‌وجود آمده، آن‌ها هم برسند.

چه زمانی احساس کردید از جایگاه آموزش‌گیری به جایگاه خدمتگزاری قدم بگذارید و انگیزه شما برای خدمت چه بود؟

در طول همان سفر اول، من خیلی عاشق جایگاه راهنمایی بودم و منتظر بودم که گل رهایی بگیریم. وقتی گل رهایی گرفتیم، بلافاصله در آزمون راهنمایی شرکت کردم و همان دفعه اول قبول شدم. من از دستان پرمهر آقای مهندس، شال راهنمایی را گرفتم. انگیزه من برای خدمت کردن در جایگاه راهنمایی واقعاً این بود که خودم رشد کنم. همیشه نگاهم این بود راهنماهایی که در کنگره دارند خدمت می‌کنند، افرادی هستند که تزکیه را از خودشان شروع کرده‌اند و همیشه تزکیه را انجام می‌دهند. می‌گفتم: دوست دارم همچین جایگاهی را لمس کنم و خودم را تغییر بدهم و اگر چیزی از آقای مهندس و دکتر امین  آموخته‌ام به دیگران یاد بدهم؛ این انگیزه من بود.

چه نگرشی در شما شکل گرفت که تصمیم گرفتید قدم در مسیر پهلوانی بگذارید؟ پهلوانی در نگاه شما چه معنایی دارد؟

روش DST را می‌توانیم در بخشش هم داشته باشیم؛ حالا نه با آن ضریب‌ها و پله‌ها، ولی همان ذره‌ذره و آرام‌آرام. وقتی که پا در خدمت می‌گذارید، دوست دارید که حالا سردار شدید و چند سال سردار بودید و انرژی به‌دست آوردید؛ اما اگر همین‌طور ثابت بمانید و تغییر جایگاه ندهید، انرژی پتانسیل نمی‌گیرید و آن حسِ لذت دیگر به شما داده نمی‌شود. بعد از سرداری، دوست داشتم دنور بشوم. خدا را شکر اعلام کردم؛ ولی هیچ‌وقت به این فکر نکردم که حالا پول ندارم؛ مبلغ ۵٠٠ میلیون، ۶۰۰میلیون و گفتم من هیچ‌وقت نمی‌توانم، ولی همین دعوتِ پهلوان‌ها به شعبه، انگیزه در من ایجاد کرد. واقعاً دوست دارم به قول استاد امین، از آن نوشابه‌ها و همان شربت گوارایی که در هر جایی هست استفاده کنم. دوست داشتم در لژیون سردار، پهلوانی را لمس کنم.خدمتش را حس می‌کنم، واقعاً ترس داشتم؛ اما در آخرین جلسه‌ای که نگهبان پرسید: «کسی در جایگاه پهلوانی می‌خواهد خدمت کند؟» یک لحظه با خودم گفتم: «من که یک مقدار پس‌انداز دارم، طلا خریدم که بتوانم دست بالا بگیرم.» و بالآخره دست بالا گرفتم؛ با این کار، شجاعت در من به‌وجود آمد. واقعاً هم همان قسط اولی ۶۰ میلیون، حدود ۱۰۰ میلیون بود؛ اما آقای مهندس می‌فرمایند: «تو پـای به راه دَرنــِه و هیـــچ مـپرس خـود راه بگویدت که چـون باید رفت» وقتی همان قدم اول را برداری، راه به تو می‌گوید که چطور باید ادامه دهی. انسان در مسائل مربوط به پول در آوردن و پس‌انداز کردن ، خیلی خلاق‌تر می‌شود؛ یعنی وقتی در جایگاه پهلوانی هستید و باید این خدمت مالی را انجام دهید، بسیار جالب است که نیروهای الهی به کمکتان می‌آیند. اصلاً باور نمی‌کنم که چگونه توانستم بپردازم؛ چون در ابتدا خیلی ترس داشتم. حتی برای گرفتن اجازه، می‌خواستم نزد آقای مهندس بروم، با خودم می‌گفتم: «نکند آقای مهندس قبول نکنند!» با این حال، خدا را شکر اجازه دادند و توانستم در این جایگاه خدمت کنم. یک‌سری سؤال در مورد وضعیت مالی پرسیدند و در نهایت مسیر هموار شد.

با وجود بستر‌های مختلف برای کمک و بخشندگی، چه ویژگی ارزشمندی در کنگره۶۰ دیدید که آن را برای این مسیر انتخاب کردید؟

ما از هر کجا که آموزش و انرژی می‌گیریم، در واقع با خدمت کردن به آن‌جا، به خودمان خدمت می‌کنیم؛ یعنی هر کجا که باعث رشد من شده باشد، باید در همان‌جا خدمت کنم. درست است در جاهای دیگر هم، همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند، خیلی‌ها کمک می‌کنند، مثلاً در برابر بیماری‌های سرطانی؛ اما من می‌خواهم این ساختار گسترش پیدا کند. دلم می‌خواهد یک قدم بردارم تا این ساختار رشد کند و شعب بیشتری برای کنگره ساخته شود، یا مبالغی برای تحقیقات دانشگاهی پرداخت شود و مواردی از این دست. در مقابل هزینه‌های این‌جا، به نظر من کنگره۶۰ همان نقطه‌ نورانی است که در سی‌دی «یین و یانگ» دکتر امین از آن یاد شده؛ نقطه‌ای که شروع شده و ان‌شاءالله گسترش پیدا می‌کند و جهان را می‌گیرد. بخشیدن از مال نیز تغییرات بسیاری در انسان ایجاد می‌کند؛ چرا که ماده و مادیات در واقع نیروهای بازدارنده هستند. اگر بتوانیم از مادیات بگذریم، انسان بسیار تغییر می‌کند و رشد می‌یابد. من فکر کردم که خدمت مالی در کنگره۶۰، طبق همان مثلثی که هر ساختاری به آن نیاز دارد (نیاز به نیروی متخصص، نیاز به علم و نیاز به پول و مادیات) بسیار حیاتی است. استاد امین می‌فرمایند: اگر در ضلع پول و مادیات خدمت نکنید، هم در خودتان و هم در ساختار، تغییراتی اتفاق نمی‌افتد.

اگر بخواهید حاصل تجربه و آموزش‌های خود را در یک پیام به همسفرانی منتقل کنید که هنوز وارد مسیر پهلوانی نشده‌اند، چه می‌گویید؟

آن‌هایی که وارد نشده‌اند، بیشتر  می‌ترسند؛ که در واقع نوعی طمع هم در آن نهفته است. حرف من این است که همان‌طور که استاد امین می‌فرمایند: «به دل ترس بروید تا بتوانید در زندگی آزاد و رها شوید.» یعنی باید مثل عقابی شوید که با قدرت به سمت بالا پرواز می‌کند. رفتن به مسیر پهلوانی و خدمت در جایگاه پهلوانی، بسیار لازم و ضروری است و با جایگاه‌های دیگر تفاوت زیادی دارد. من در کنگره جایگاه‌های خدمتی مختلفی داشتم، از جمله: راهنما بودن؛ اما جایگاه پهلوانی در لژیون سردار بسیار خاص است. در جلسه سردار هم گفتم که خدمت کردن، بسیاری از سدها را از جلوی انسان برمی‌دارد و باعث می‌شود فرد بسیار خوشحال شود. در واقع، شخصیت انسان کلاً عوض می‌شود. توصیه من برای کسانی که توان مالی دارند و حتی کسانی که توان مالی ندارند، این است که حتماً در اندیشه‌ی پهلوانی باشند، پس‌انداز کنند و به فکر خدمت و رسیدن به این جایگاه باشند.

در پایان اگر نکته یا صحبتی دارید، لطفاً بفرمایید.

از شما، از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و از شما خانم مصاحبه‌کننده عزیز، زهرا عزیز، بسیار سپاسگزارم. امروز واقعاً خوشحال شدم. از این‌که وقت گذاشتید و برای من زحمت کشیدید، متشکرم. شعبه بسیار پرانرژی و با حس خوبی است؛ همان اولین لحظه‌ای که وارد شدم، حس بسیار عجیبی داشتم؛ حتی اشکم درآمد. آقای مهندس را این‌جا حس کردم؛ واقعاً پرانرژی هستید. از همه‌ شما متشکرم. ان‌شاءالله تمام خدماتی که انجام می‌دهید، برکتش در زندگی‌تان جاری باشد. امیدوارم این شعبه هم مثل شعب اصفهان که بسیار شلوغ و پرجمعیت هستند، شلوغ و پررونق شود و شاهد رهایی‌های بسیار زیادی در این‌جا باشیم، ان‌شاءالله.

طراح سؤال و مصاحبه‌ کننده: همسفر زهرا (آ) رهجوی راهنما همسفر زهرا ع (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارگ