منیت یعنی فرد جایگاه خود را بالاتر از آنچه هست تصور کند. کسی میتواند منیت داشته باشد که با آن شروع به حرکت کند؛ مثلاً در زمینه علمی به مقام کاری موفق شده باشد و بدرخشد و استعدادهای خود را شکوفا کند، آنوقت میتواند منیت داشته باشد. اما کسی که توانایی نداشته باشد، نمیتواند منیت داشته باشد. منیت از مقایسه نادرست به وجود میآید؛ وقتی خود را با شخص دیگری بهطور نادرست مقایسه میکنی، فکر میکنی از او بیشتر میدانی و خود را بالاتر میبینی و دچار منیت میشوی. شخصی که در درونش منیت دارد، نقابی بر کمبودها، ترسها و عدم اعتمادبهنفس خود میزند. اولین ضربهای که منیت میزند این است که تو فکر میکنی دیگر همهچیز را میدانی و بلدی و نیازی به آموزش نداری؛ در نتیجه آموزشپذیر نخواهی بود و اگر کسی از تو انتقاد کند، سریع بههم میریزی. آدمهایی که منیت دارند کمکم طرد میشوند؛ چون نگاهی از بالا به پایین دارند. کسی که درونش پر است و دانایی دارد، نیازی ندارد خودش را به دیگران نشان دهد یا نگاهی از بالا به پایین داشته باشد. ممکن است شخصی منیت داشته باشد اما فکر کند که اعتمادبهنفس دارد، چون تفاوت اعتمادبهنفس و منیت را نمیداند.
اعتمادبهنفس یعنی شناخت واقعی توانمندیها بدون غرور، ولی منیت یعنی بزرگتر دیدن خود از حد واقعی و توقع احترام بیدلیل و طلبکار بودن از دیگران. از کجا بفهمیم منیت داریم؟ اگر کسی از ما انتقاد کرد و ما سریع گارد گرفتیم و بههم ریختیم، دچار منیت هستیم؛ اما اگر انتقاد آن شخص را پذیرفتیم و بررسی کردیم، یعنی در تعادل هستیم. حالا اگر فهمیدیم منیت داریم، چگونه آن را برطرف کنیم؟ بپذیریم که ما همگی در جهان هستی شاگرد هستیم و هیچکس دانای کل نیست. خدمت کردن به دیگران را بدون هیچ توقع احترام یا پاداش تجربه کنیم. گذشتهی خود را مرور کنیم که چگونه هیچ بودیم و از صفر شروع کردیم، تا غرور جای خود را به شکرگزاری بدهد. منیت مانند یک دیوار میان ما و آرامش است؛ این دیوار خودخواهی و بزرگبینی را تا وقتی که خراب نکنیم، نمیتوانیم دانایی و محبت را در درون خودمان ببینیم.
خلاصه سیدی: منیت
نویسنده :همسفر متینه رهجوی راهنما همسفر ساغر(لژیون چهارم)
رابط خبری:همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر ساغر (لژیون چهارم)
عکس، ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
63